Richard Chamberlain

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Richard Chamberlain
Ilustracja
Richard Chamberlain (1982)
Imię i nazwisko George Richard Chamberlain
Data i miejsce urodzenia 31 marca 1934
Beverly Hills, USA
Zawód aktor, reżyser, producent filmowy i teatralny
W serialu Doktor Kildare (z lewej)

George Richard Chamberlain[1], bardziej znany jako Richard Chamberlain (ur. 31 marca 1934[2] w Beverly Hills[3]) – amerykański aktor telewizyjny, filmowy i teatralny.

Życiorys[edytuj]

Wczesne lata[edytuj]

Urodził się jako drugi syn fabrykanta/sprzedawcy w firmie Charlesa A. Chamberlaina i śpiewaczki W. Elsy Matthews[4]. Jego rodzice byli aktywnymi i długoletnimi stałymi członkami Anonimowych Alkoholików i Alanon[5]. Wychowywał się ze starszym bratem Billem (ur. 1926). W 1952 roku ukończył szkołę średnią w Beverly Hills. Uczęszczał potem na kierunek Sztuki Stosowanej w Pomona College w Clermont w stanie Kalifornia, gdzie występował w przedstawieniach studenckich w grupach teatralnych i zdecydował, że aktorstwo to jego prawdziwe powołanie. Po dwóch latach służby jako G.I. w Korei (zdobył stopień sierżant) powrócił do Hollywood. W latach 1957-58 uczęszczał na kurs aktorski pod kierunkiem Jeffa Coreya.

Kariera[edytuj]

Po raz pierwszy na małym ekranie wystąpił w jednym z odcinków serialu Alfred Hitchcock przedstawia (Alfred Hitchcock Presents, 1959). Rok później zadebiutował na kinowym ekranie w dramacie kryminalnym Tajemnica fioletowej rafy (The Secret of the Purple Reef, 1960) u boku Petera Falka. Światowy rozgłos zyskał dzięki tytułowej roli lekarza Jamesa Kildare w serialu NBC Doktor Kildare (Dr. Kildare, 1961-66), za którą w 2003 roku był nominowany do kalifornijskiej nagrody TV Land. W 1966 roku wystąpił na scenie Broadwayu w musicalu Trumana Capote’a Śniadanie u Tiffany’ego (Breakfast at Tiffany’s) z Mary Tyler Moore, a następnie zagrał w spektaklach: Noc Iguany (The Night of the Iguana, od 16 grudnia 1976 do 20 lutego 1977), Seans (Blithe Spirit, 1987), My Fair Lady w roli profesora Higginsa (od 9 grudnia 1993 do 1 maja 1994) i Dźwięki Muzyki (The Sound of Music, od 12 marca 1998 do 20 czerwca 1999). Zapadł w pamięć jako Oktawian August w ekranizacji sztuki Williama Szekspira Juliusz Cezar (Julius Caesar, 1970) z tytułową rolą Johna Gielguda i Charltonem Hestonem w roli Marka Antoniusza. Wcielił się w szekspirowskiego Hamleta w jednym z odcinków serialu CBS Hallmarkowa Sala Sławy (Hallmark Hall of Fame, 1970)

W 1965 roku zagrał główną rolę w melodramacie Radość o poranku (Joy In The Morning) Alexa Segala, w którym zaśpiewał też tytułową piosenkę. Odniósł sukces w adaptacjach powieści Aleksandra Dumasa w reżyserii Richarda LesteraTrzej muszkieterowie (The Three Musketeers, 1973), Czterej muszkieterowie (The Four Musketeers, 1974) i Powrót muszkieterów (The Return of the Musketeers, 1989) jako Aramis oraz Hrabia Monte Christo (The Count of Monte Cristo, 1975) jako nieskazitelnie uczciwy i dość naiwny młody marynarz-idealista Edmund Dantes. Zwrócił na siebie uwagę w kinowych produkcjach takich jak Płonący wieżowiec (The Towering Inferno, 1974) Johna Guillermina ze Steve'em McQueenem i Paulem Newmanem, musicalu Pantofelek i róża (The Slipper and the Rose, 1976) w roli księcia Edwarda i Ostatnia fala (The Last Wave, 1977) Petera Weira.

Jest trzykrotnym laureatem nagrody Złotego Globu; jako najlepszy gwiazdor telewizyjny 1963 roku, za kreację angielskiego żeglarza majora Johna Blackthorne/Anjin-sana w miniserialu NBC Szogun (Shogun, 1980) i za rolę księdza Ralpha de Bricassarta w miniserialu ABC Ptaki ciernistych krzewów (The Thorn Birds, 1983).

W swoim dorobku ma także rolę łowcy przygód w filmie Kopalnie króla Salomona (King Solomon's Mines, 1985) i jego sequelu Allan Quatermain i zaginione miasto złota (Allan Quatermain and the Lost City of Gold, 1987) z Sharon Stone, postać Giacomo Casanovy w komedii telewizyjnej Casanova (1987) z Faye Dunaway i nominowaną do nagrody Emmy kreację tajemniczego Jasona Bourne, który ulega amnezji w telewizyjnej adaptacji powieści szpiegowskiej Roberta Ludluma ABC Tożsamość Bourne’a (The Bourne Identity, 1988) z Jaclyn Smith. Wystąpił potem w roli hawajskiego lekarza Daniela Kulani w serialu CBS Syn wyspy (Island Son, 1989-90) i powrócił jako Ralph de Bricassart w sequelu CBS Ptaki ciernistych krzewów: Stracone lata (The Thorn Birds: The Missing Years, 1996). Pojawił się również w serialach: NBC Dotyk anioła (Touched by an Angel, 2000), sitcomie ABC Para nie do Pary (Will & Grace, 2005), Warner Bros. Bez skazy (Nip/Tuck, 2006) i ABC Gotowe na wszystko (Desperate Housewieves, 2007) oraz Bracia i siostry (Brothers & Sisters, 2010).

W 1998 roku odebrał nagrodę specjalną Telekamery przyznawaną przez redakcję Tele Tygodnia, dla najpopularniejszej gwiazdy zagranicznej.

Życie prywatne[edytuj]

Spotykał się z Sharon Hugueny (1962), Chris Noel (1964-65) i Joan Marshall (1965-66)[6]. Pomimo wielu ról, w których grał romantycznego heteroseksualistę, otwarcie przyznał się do swojej orientacji homoseksualnej[7]. W latach siedemdziesiątych poznał swojego życiowego partnera Martina Rabbetta, z którym w latach 1975-2010 był w związku małżeńskim[8] i zamieszkał na Hawajach. W grudniu 1989 roku, mając 55 lat, w wywiadzie dla francuskiego magazynu dla kobiet Nous Deux dokonał coming outu[9][10].

Zajął się także malarstwem. W obrazach „Age and Wisdom” («Wiek i mądrość»), „Somewhere Within” («Gdzieś wewnątrz nas») można odnaleźć odbicie filozofii ich twórcy. Wiosną 2010 roku aktor porzucił Hawaje i powrócił do Los Angeles.

Dyskografia[edytuj]

Albumy[edytuj]

  • 1962: Richard Chamberlain Sings
  • 1964: Richard Chamberlain (Joy in the Morning)

Single[edytuj]

  • 1962: „Theme from Dr. Kildare (Three Stars Will Shine Tonight),” Metro-Goldwyn-Mayer
  • 1962: „Love Me Tender,” Metro-Goldwyn-Mayer
  • 1963: „All I Have to Do Is Dream/Hi-Lilli, Hi-Lo,” Metro-Goldwyn-Mayer
  • 1963: „Blue Guitar,” Metro-Goldwyn-Mayer
  • 1963: „Hi-Lili, Hi-Lo"
  • 1963: „I Will Love You”
  • 1963: „True Love”
  • 1964: „Joy in the Morning”
  • 1964: „Rome Will Never Leave You”
  • 1976: „Secret Kingdom” z Pantofelek i róża (The Slipper and the Rose, 1976)
  • 1976: „He Danced With Me/She Danced With Me” z Pantofelek i róża (The Slipper and the Rose, 1976)
  • 1976: „What a Comforting Thing to Know” z Pantofelek i róża (The Slipper and the Rose, 1976)
  • 1976: „Why Can't I Be Two People?” z Pantofelek i róża (The Slipper and the Rose, 1976)
  • 1976: „Bride-Finding Ball” z Pantofelek i róża (The Slipper and the Rose, 1976)
  • 1991: „Haleakala: How Maui Snared The Sun” (Tone Poem), muz. Dan Welcher, z Honolulu Symphony (z Haleakala: How Maui Snared The Sun/Clarinet Concerto)

Przypisy

  1. Richard Chamberlain – Biography - Movies & TV. The New York Times. [dostęp 2016-02-28].
  2. Richard Chamberlain. Listal. [dostęp 2016-02-28].
  3. Richard Chamberlain. Rotten Tomatoes. [dostęp 2016-02-28].
  4. Richard Chamberlain Biography (1935-). Film Reference. [dostęp 2016-02-28].
  5. Richard Chamberlain. TV.com. [dostęp 2016-02-28].
  6. Who is Richard Chamberlain dating?. FamousFix. [dostęp 2016-02-28].
  7. autobiografia „Shattered love”, R. Chamberlain, wyd. Harper Entertainment, 2003, ISBN 978-0-06-008743-2
  8. Richard Chamberlain (Screen Actor) - Pics, Videos, Dating. Spokeo. [dostęp 2016-02-28].
  9. Richard Chamberlain.Biography and Filmography.1934. Hollywood.com. [dostęp 2016-02-28].
  10. Richard Chamberlain Explained. Everything. [dostęp 2016-02-28].

Bibliografia[edytuj]