Wacław Majewski (biskup)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wacław Majewski
Biskup tytularny Docimium
In bonitate cordis et amore proximi;
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 9 września 1891
Warszawa
Data i miejsce śmierci 14 stycznia 1983
Warszawa
Biskup pomocniczy warszawski
Okres sprawowania 1946–1983
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 30 listopada 1916
Nominacja biskupia 7 maja 1946
Sakra biskupia 29 czerwca 1946
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 29 czerwca 1946
Konsekrator August Hlond

Wacław Majewski (ur. 9 września 1891 w Warszawie, zm. 14 stycznia 1983 tamże) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy warszawski w latach 1946–1983.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1916 przyjął święcenia kapłańskie i rozpoczął pracę duszpasterską w Powsinie. Później pracował Łowiczu. Następnie został notariuszem kurii i profesorem seminarium duchownego, gdzie wykładał teologię moralną. Od 1932 był rezydentem w parafii Najświętszego Zbawiciela.

W okresie okupacji pełnił funkcję curatusa katedry św. Jana w Warszawie jako infułat kustosz kapituły warszawskiej.

7 maja 1946 mianowany został przez papieża Piusa XII biskupem pomocniczym archidiecezji warszawskiej i biskupem tytularnym Docimium. Sakrę otrzymał 29 czerwca 1946. Będąc biskupem, jednocześnie (od 1946) był proboszczem parafii Najświętszego Zbawiciela w Warszawie. W okresie internowania prymasa Stefana Wyszyńskiego pełnił funkcję wikariusza kapitulnego archidiecezji warszawskiej.

Został pochowany na warszawskich Powązkach.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965–1999, Henryk Gulbinowicz, Warszawa: „Pax”, 2000, ISBN 83-211-1311-7, OCLC 189782455.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]