Zygmunt Choromański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zygmunt Choromański
Biskup tytularny Panopolis
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 14 kwietnia 1892
Warszawa
Data i miejsce śmierci 26 grudnia 1968
Warszawa
Biskup pomocniczy warszawski
Okres sprawowania 1946–1968
Sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Polski
Okres sprawowania 1946–1968
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 30 listopada 1916
Nominacja biskupia 7 maja 1946
Sakra biskupia 29 czerwca 1946
Odznaczenia
Krzyż Pro Ecclesia et Pontifice (od 1908)

Zygmunt Choromański (ur. 14 kwietnia 1892 w Warszawie, zm. 26 grudnia 1968 tamże) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy warszawski w latach 1946–1968, sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Polski w latach 1946–1968.

Życiorys[edytuj]

Studiował w Warszawie i Rzymie. Święcenia kapłańskie przyjął w 1916 i rozpoczął pracę duszpasterską w Warszawie – był m.in. proboszczem parafii św. Aleksandra, profesorem w seminarium.

W 1929 został odznaczony przez papieża Piusa XI Orderem Pro Ecclesia et Pontifice[1].

W 1939 wszedł w skład Komitetu Obywatelskiego w czasie obrony Warszawy[2].

7 maja 1946 został mianowany przez papieża Piusa XII biskupem pomocniczym archidiecezji warszawskiej i biskupem tytularnym Panopolis. Od września 1946 był sekretarzem generalnym Konferencji Episkopatu Polski. Był także członkiem Komisji Mieszanej przedstawicieli Rządu i Episkopatu. Po śmierci prymasa Augusta Hlonda pełnił funkcję wikariusza generalnego i kapitulnego archidiecezji warszawskiej.

Grób Zygmunta Choromańskiego na warszawskim Cmentarzu Powązkowskim

Zygmunt Choromański został pochowany na warszawskich Powązkach[3].

Przypisy

  1. Odznaczenia papieskie. „Kurier Warszawski”, s. 3, Nr 185 z 9 lipca 1929. [dostęp 2017-05-23]. 
  2. W. Lipiński, Dziennik, Warszawa 1989, s. 167.
  3. Cmentarz Powązkowski w Warszawie. (red.). Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984, s. 298. ISBN 83-03-00758-0.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]