Józef Miaskowski (biskup)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Miaskowski
Herb Józef Miaskowski
Data urodzenia 1744
Data śmierci 16 listopada 1804
Biskup diecezjalny warszawski
Okres sprawowania 1800–1804
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 29 października 1798
Sakra biskupia 9 lutego 1800
Odznaczenia
I Klasa Orderu Orła Czerwonego (Prusy)
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 9 lutego 1800
Konsekrator Jan Chrzciciel Albertrandi

Józef Miaskowski herbu Bończa II (ur. przed 5 maja 1744, zm. 16 listopada 1804) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup diecezjalny warszawski w latach 1800–1804.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował w Rzymie. W 1768 przyjął święcenia kapłańskie. W 1792 został prepozytem kapituły, a w 1793 administratorem diecezji poznańskiej. 29 października 1798 papież Pius VI mianował go pierwszym biskupem nowo utworzonej diecezji warszawskiej. Od władcy Prus Fryderyka Wilhelma II na siedzibę otrzymał Pałac Prymasowski[1]. Ciesząc się pełnym zaufaniem władz pruskich, rządy w diecezji objął 21 grudnia 1799, a sakrę biskupią przyjął 9 lutego 1800.

Józef Miaskowski był znanym kaznodzieją. W nowej diecezji warszawskiej zorganizował życie religijne, przyczynił się do przywrócenia w niej karności kościelnej wśród duchowieństwa. Przeprowadził wizytację diecezji. Bronił seminariów duchownych przed likwidacją przez pruskiego zaborcę.

W 1798 został odznaczony pruskim Orderem Orła Czerwonego[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. M. Kosman: Między ołtarzem a tronem. Poznań 2000, s. 217.
  2. Handbuch über den Königlich Preußischen Hof und Staat. Berlin: 1800, s. 24.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Nitecki P., Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965–1999, Warszawa 2000.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]