ZDF

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Zweites Deutsches Fernsehen)
Skocz do: nawigacja, szukaj
ZDF
ZDF
Data startu 1 kwietnia 1963
Format obrazu 16:9 576i (SDTV) 16:9 720p (HDTV)
Właściciel ZDF
Kraj nadawania  Niemcy
Język niemiecki
Siedziba Moguncja
Zastąpił ARD 2
Siostrzane kanały Das Erste

Zweites Deutsches Fernsehen (ZDF) – drugi program niemieckiej telewizji publicznej.

Od 2012 roku dyrektorem ZDF jest Thomas Bellut.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Idea powstania ZDF narodziła się w 1960 roku, przy okazji budowy sieci nowych nadajników telewizyjnych. Program wystartował 1 maja 1961 roku pod nazwą ARD 2, ale nazwę ZDF (i zupełnie nowy status) uzyskał dopiero 1 kwietnia 1963 roku. Początkowo ZDF nadawała z prowizorycznego ciasnego studia w Eschborn, następnie z przyczyn ekonomicznych siedzibę przeniesiono do Wiesbaden, tam jednak nie znajdowała się ona w jednym budynku, a agendach rozrzuconych po całym mieście.

W swojej pierwszej audycji ZDF nadało składankę berlińskich biesiadnych melodii. W roku 1964 nadawane były głównie relacje sportowe i relacje z imprez kulturalnych. Dopiero po przeprowadzce do Wiesbaden możliwe było rozpoczęcie własnej produkcji telewizyjnej. Od 1967 roku nadaje w kolorze.

25 czerwca 1964 ZDF zakupił w Moguncji dużą działkę budowlaną z zamiarem wybudowania kompleksowej i nowoczesnej siedziby telewizyjnej. Na wiosnę 1974 rozpoczęto nadawanie transmisji z nowego studia w Moguncji, a w 1984 roku otwarto jeszcze nowszą część nadawczo-transmisyjną. 17 lipca 2009 roku otwarte zostało najnowsze studio ZDF w Moguncji.

2 sierpnia 2015 ZDF wyemitował film polski pt. Miasto 44 (''Warschau 44''), oraz film dokumentalny pt. ''Warschau 44'' poświęcony Powstaniu warszawskiemu. Jedną z osób, która była odpowiedzialna za emisje ''Miasta 44'' w ZDF był Tomasz Lis.

Dzisiaj ZDF ma ponad 15 terenowych agend telewizyjnych, jak również prawie 20 redakcji zagranicznych.

Organizacja[edytuj | edytuj kod]

W przeciwieństwie do ARD, dla którego nie istnieje żaden centralny ośrodek, ZDF ma swoje centrum w Moguncji. Nad ZDF stoi ZDF-Fernsehrat, która zatwierdza zarząd, budżet i wybiera dyrektorów. Stanowiska są zajmowane m.in. przez delegatów partyjnych proporcjonalnie do ich liczebności w Bundestagu.

ZDF jako telewizja publiczna współfinansowana ze środków abonamentowych, w niedziele i święta nie nadaje żadnych reklam i materiałów ogłoszeniowych. Zazwyczaj przerwy reklamowe trwają około 1–3 minuty, rzadko też zdarza się, aby reklamy przerywały program. Ogólnie, średnia za każdy dzień roboczy nie może przekraczać 20 minut reklam na antenie ogólnokrajowej.

W 2008 roku ZDF (podobnie jak stacje wchodzące w skład ARD) przeszło prawie wyłącznie na nadawanie cyfrowe i jest to jeden z pierwszych ogólnokrajowych programów nadający w nowej technologii. 15 sierpnia 2009 roku uruchomiono kanał ZDF HD.

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

W 2013 roku ZDF wyemitował niemiecki serial historyczny pt. Nasze matki, nasi ojcowie, który wywołał w Polsce kontrowersje za sprawą pokazania w serialu antysemityzmu poprzez polskich żołnierzy Armii Krajowej. Jeden z żołnierzy AK pozwał z tego powodu ZDF do sądu, a Telewizja Polska w czerwcu 2013 roku wyemitowała kontrowersyjny serial historyczny ZDF, pomimo protestów środowisk prawicowo-konserwatywnych w Polsce.

W 2016 roku ZDF pozwał do sądu Karol Tendera, były więzień obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau po tym, jak usłyszał w ZDF sformułowanie ''polskie obozy koncentracyjne''. Decyzją polskiego sądu ZDF miał przez ponad 30 dni przeprosić Tenderę na głównej stronie internetowej stacji, jednak przeprosiny pojawiły się w dziale ''Historia i nauka''. Internauci rozpoczęli akcje umieszczania hashtagów ''#GermanDeathCamps'' (niemieckie obozy koncentracyjne) m.in. na Twitterze i Facebooku stacji, gdzie ZDF blokował użytkowników, którzy używali tego typu hashtagu.

W emitowanym na antenie ZDF programie satyrycznym ''Neo Royale Magazine'' pokazano teledysk, w którym polska premier Beata Szydło została uznana za ''faszystkę''. W tym samym programie satyryk Jan Boehermann sparodiował Prezydenta Turcji Recepa Tayyipa Erdoğana, co spotkało to z natychmiastową reakcją tureckiego przywódcy, który zażądał od niemieckich władz ukaranie Boehermanna. W obronie satyryka stanęła kanclerz Niemiec Angela Merkel.

Sztandarowe programy[edytuj | edytuj kod]

  • Heute – serwis informacyjny telewizji ZDF, którego główne wydanie jest emitowane o godzinie 19.00. Pierwsze wydanie wyemitowano 1 kwietnia 1963 roku.
  • Heute-journal – wieczorny magazyn informacyjny, podsumowanie dnia, emitowany przeważnie o godzinie 21.45.
  • '''Heute-show''' - cotygodniowy program satyryczny, emitowany w piątki o godzinie 23:15.
  • ZDF-Morgenmagazin – magazyn śniadaniowy nadawany od 13 lipca 1992 roku od poniedziałku do piątku od 5.30 do 9.00, co dwa tygodnie przez cały tydzień w ZDF (i równolegle w ARD), naprzemiennie z ARD-Morgenmagazin (w takim cyklu ZDF-Morgenmagazin prezentowane jest jednocześnie w ZDF i ARD przez 26 tygodni w roku).
  • Frontal21 – program polityczno-społeczny prowadzony przez Hilke Petersen. Nadawany od 2001 roku.
  • Old Man – nadawany od 1977 roku serial kryminalny, opowiadający o pracy monachijskiego wydziału zabójstw.
  • '''Mainzelmännchen''' - krótkometrażowe, 5-sekundowe wstawki animowane, emitowane w trakcie reklam na antenie ZDF od 1963 roku.

„Rodzina ZDF”[edytuj | edytuj kod]

ZDF współpracuje także z innymi publicznymi nadawcami, produkując:

a oferując widzom pakiet cyfrowy ZDFvision produkuje także swoje mutacje:

Dzisiaj ZDF jest największą w Europie siecią telewizyjną.[potrzebny przypis]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]