Zygmunt Alfus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zygmunt Alfus
Data i miejsce urodzenia 3 lutego 1901
Kraków, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 11 lutego 1957
Katowice, Polska
Wzrost 176 cm
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
Cracovia 3 (0)
Jutrzenka Kraków
Jehuda Kraków
Makabi Kraków
Kariera trenerska
Lata Klub
OZPN Śląsk
1948 Polska

Zygmunt Alfus (ur. 3 lutego 1901 w Krakowie jako Szymon Alfus, zm. 11 lutego 1957 w Katowicach) – polski piłkarz żydowskiego pochodzenia, zawodnik krakowskich klubów, sędzia i działacz sportowy. Z zawodu był rzemieślnikiem, wykonywał też zawody urzędnika, dziennikarza i przedsiębiorcy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Występował w Cracovii jako prawoskrzydłowy napastnik (trzy spotkania w finałach MP 1922), Jutrzence, Jehudzie i Makkabi do 1926.

Przed II wojną światową był działaczem Hakoahu Bielsko-Biała, a po wojnie Śląskiego Związku Piłki Nożnej (Śl. ZPN) w Katowicach (m. in. kapitanem okręgowym).

W zarządzie Polskiego Związku Piłki Nożnej (PZPN) pełnił kolejno funkcję zastępcy sekretarza i kapitana związkowego (pierwszy w polskim futbolu selekcjoner z prawdziwego zdarzenia) do 1 października 1948. W tym czasie ustalał też w pięciu meczach skład reprezentacji.

Jego dymisja ze stanowiska kapitana związkowego PZPN-u nie była bezpośrednio związana z wynikami sportowymi reprezentacji, lecz z rozgrywkami politycznymi w PZPN-ie i polskim sporcie na różnych szczeblach.

Po 1945 piastował też w Katowicach stanowisko przewodniczącego Miejskiej Rady Narodowej, a w 1956 aktywnie przyczynił się do reaktywacji Śląskiego ZPN.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia piłkarska FUJI, tom XIV, BIAŁO-CZERWONI, DZIEJE REPREZENTACJI POLSKI (2) 1947–1970, wyd. GiA Katowice 1995
  • Andrzej Gowarzewski: MISTRZOSTWA POLSKI. LUDZIE (1918-1939). 100 lat prawdziwej historii (1), Wydawnictwo GiA, Katowice 2017