Adam Obrubański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Adam Obrubański
ilustracja
Pełne imię i nazwisko Adam Józef Obrubański
Data i miejsce urodzenia 28 grudnia 1892
Kopyczyńce, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci maj 1940
Katyń, ZSRR
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1908–1913 AZS Kraków
1911 ŁKS Łódź
1914–1924 Wisła Kraków
1920–1922 ŁKS Łódź
Kariera trenerska
Lata Klub
1920–1922 ŁKS Łódź
1922 Polska
1923 Polska
1924 Polska
Adam Obrubański
Ilustracja
Adam Obrubański (przed 1928)
porucznik piechoty porucznik piechoty
Data i miejsce urodzenia 28 grudnia 1892
Kopyczyńce
Data i miejsce śmierci 1940
Katyń
Przebieg służby
Lata służby do 1922, 1939-1940
Siły zbrojne cesarska i królewska Armia
Wojsko Polskie
Jednostki Dywizjon Żandarmerii Wojskowej Nr 9
Stanowiska dowódca plutonu żandarmerii
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Adam Obrubański (ur. 28 grudnia 1892 w Kopczyńcach, zm. 1940 w Katyniu) – doktora praw, piłkarz (napastnik), sędzia międzynarodowy, trener, dziennikarz, porucznik piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Adam Obrubański urodził się 28 grudnia 1892 w Kopczyńcach, w rodzinie Leona i Wandy. Tytuł doktora praw uzyskał na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie.

Latem 1921 roku był dowódcą Plutonu Żandarmerii „Kobryń”[1]. W 1922 roku został przeniesiony do rezerwy z przydziałem do 4 dywizjonu żandarmerii w Łodzi[2]. W latach 1923–1924 był oficerem rezerwy 75 pułku piechoty w Królewskiej Hucie[3][4].

W 1934 roku, jako porucznik ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 464. lokatą w korpusie oficerów pospolitego ruszenia piechoty, pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraków Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V[5].

W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku dostał się do sowieckiej niewoli. Przebywał w obozie w Kozielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Katyniu i tam pogrzebany. Od 28 lipca 2000 roku spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.

5 października 2007 roku Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie do stopnia kapitana[6]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Do krakowskiej Wisły trafił w 1914 roku z AZS Kraków. Jej barw bronił do 1924 roku z przerwą m.in. na występy w ŁKS Łódź. W 1923 roku wraz z „Białą Gwiazdą” sięgnął po wicemistrzostwo kraju. Po zakończeniu kariery zawodniczej pracował w Wiśle jako działacz klubowy. W barwach Łódzkiego Klubu Sportowego grał w latach 1920–1922, pełniąc jednocześnie funkcję pierwszego trenera tej drużyny. Jego największym sukcesem było wprowadzenie ŁKS do pierwszego finałowego turnieju o mistrzostwo Polski.

Obrubański był kapitanem związkowym, czyli „de facto” selekcjonerem reprezentacji narodowej. Funkcję tę pełnił w latach 1922–1924.

W 1924 roku jako pierwszy Polak sędziował mecz międzynarodowy (w Budapeszcie, WęgryAustria). W latach 1924–1925 znajdował się na liście sędziów FIFA. Ponadto, w 1927 roku sędziował mecze w premierowej edycji ligi polskiej.

Adam Obrubański oprócz działalności sportowej, zajmował się także dziennikarstwem (pisał do „Ilustrowanego Kuryera Codziennego”). Był także pracownikiem kontrwywiadu wojskowego.

Był autorem rozdziału Sport w publikacji pt. Dziesięciolecie Polski Odrodzonej. Księga pamiątkowa 1918–1928[7].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Danuta Poźniakowska-Hanak, Żandarmeria Polowa i Wojskowa w latach 1918–1939, Biuletyn Wojskowej Służby Archiwalnej Nr 24 z 2001 r., s. 127.
  2. Alfabetyczny spis oficerów rezerwy, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1 maja 1922, s. 203, tu jako Józef Obrubański, urodzony 28 grudnia 1892 roku.
  3. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 341, 498.
  4. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 300, 437.
  5. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 256, 928.
  6. Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  7. Adam Obrubański: Sport. W: Dziesięciolecie Polski Odrodzonej. Księga pamiątkowa 1918–1928. Kraków / Warszawa: 1928, s. 847-868.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]