Ryszard Koncewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ryszard Koncewicz
Ilustracja
Imię i nazwisko Ryszard Tadeusz Koncewicz
Data i miejsce
urodzenia
12 kwietnia 1911
Lwów, Austro-Węgry
Data i miejsce
śmierci
15 marca 2001
Warszawa, Polska
Pseudonim Faja
Pozycja napastnik, pomocnik
Wzrost 162 cm
Kariera seniorska
Lata Klub
1927–1939
1945–1946
Lechia Lwów
Polonia Bytom
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1946
1948
1949
1950–1952
1950–1952
1951–1952
1952–1955
1953
1955–1956
1956–1958
1956–1957
1959–1962
1964–1966
1964–1966
1968–1970
1975
OMTUR-Rozbark Bytom
 Polska (asystent)
Lechia Gdańsk
Ruch Chorzów
 Polska (trener)
 Polska
Polonia Bytom
 Polska
 Polska
Legia Warszawa
 Polska (trener)
 Polska (trener)
 Polska (trener)
 Polska
 Polska
Gwardia Warszawa

Ryszard Tadeusz Koncewicz (ur. 12 kwietnia 1911 we Lwowie, zm. 15 marca 2001 w Warszawie) – polski piłkarz, trener, działacz piłkarski, selekcjoner reprezentacji Polski, polski żołnierz, podporucznik WP.

Piłkarz[edytuj]

Grał na pozycjach pomocnika i napastnika. Występował w drużynach Lechii Lwów (1927-1939) i Polonii Bytom (1945-1946). Należał także do drużyny „Lwów” w oflagu IIC Woldenberg.

Trener[edytuj]

Prowadził drużyny Rozbark Bytom (OMTUR Rozbark) (1946?) Lechii Gdańsk (1949), Ruchu Chorzów (1950-1951, tytuł Mistrza Polski przyznany za zdobycie Pucharu Polski w 1951), Polonii Bytom (1952-1955, Mistrzostwo Polski 1954, Wicemistrzostwo Polski 1952), Legii Warszawa (1956-1958, Mistrzostwo Polski i Puchar Polski 1956) oraz Gwardii Warszawa.

Selekcjoner[edytuj]

Współpracę z reprezentacją Polski rozpoczął w 1948 jako pomocnik trenera Wacława Kuchara. W 1950 pełnił funkcję trenera, a następnie trenera-selekcjonera. Tę funkcję pełnił również w latach 1951-1952, w 1953 oraz w latach 1955-1956. W latach 1956-1957 ponownie zajmował stanowisko trenera drużyny narodowej. Podobną funkcję pełnił w kilkunastu meczach w latach 1959-1962 oraz od 1964. W latach 1964-1966 był również jednym z selekcjonerów reprezentacji. Samodzielny selekcjoner w okresie od lutego 1968 do końca listopada 1970.

Działacz[edytuj]

Wieloletni działacz Polskiego Związku Piłki Nożnej: członek Zarządu i szef Rady Trenerów (1951-1953), szef Rady Trenerów, szef szkolenia, szef sekcji trenerskiej (1954-1956 i 1961-1971) oraz wiceprezes ds. szkolenia (1979-1980).

Wojna i konspiracja[edytuj]

Zmobilizowany w sierpniu 1939 roku, wziął udział w obronie Warszawy. Wzięty do niewoli spędził pierwszy jeniecki okres w obozach Nienburg i Spittal, a dalsze lata niewoli w Oflagu II C Woldenberg, w dzisiejszym Dobiegniewie .Działał w konspiracji obozowej. Odpowiadał za sprawy organizacyjne i szkoleniowe klubu sportowego „Lwów” w oflagu, który założył z innymi lwowiakami. Pod koniec życia działał w Warszawskim Kole Woldenberczyków i był prezesem Koła Funduszu Koleżeńskiego Woldenberczyków. Bywał gościem honorowym Dobiegniew CUP (turniej piłkarski dla młodzieży). Jego imię nosi Gimnazjum w Dobiegniewie.

Odznaczenia[edytuj]


Poprzednik
Michał Matyas
Selekcjoner reprezentacji Polski w piłce nożnej
1968-1970
Następca
Kazimierz Górski