Blackburn Roc

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Blackburn "Roc"
Blackburn "Roc"
Dane podstawowe
Państwo  Wielka Brytania
Producent Blackburn
Typ Samolot myśliwski
Konstrukcja Mieszana
Załoga 2 osoby
Historia
Data oblotu 23 grudnia 1938
Lata produkcji 1939 - 1940
Wycofanie ze służby Maj 1944
Dane techniczne
Napęd Silnik tłokowy, gwiazdowy, Bristol Perseus XII
Moc 664 kW (902 KM)
Wymiary
Rozpiętość 10,84 m
Długość 14,00 m
Wysokość 3,80 m
Powierzchnia nośna 28,98 m²
Masa
Własna 2780 kg
Startowa 3600 kg
Osiągi
Prędkość maks. 360 km/h
Pułap praktyczny 5500 m
Zasięg 1300 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
4 karabiny maszynowe kal. 7,7 mm w obrotowej wieżyczce strzeleckiej

Blackburn Rocbrytyjski samolot myśliwski. Produkowany w wytwórni Blackburn w latach 1939-1940 w liczbie 136 sztuk.

Koncepcja[edytuj | edytuj kod]

W połowie lat 30. powstała koncepcja budowy samolotu wielozadaniowego uzbrojonego w karabiny maszynowe zainstalowane jedynie w wieżyczce strzeleckiej o możliwości obrotu o 360 stopni. Rola pilota ograniczono jedynie do funkcji „kierowcy”, którego jednym z głównych zadań było opracowanie najlepszej pozycji dla strzelca prowadzącego ogień. Głównym zadaniem maszyny miało być eskortowanie własnych bombowców, powiększanie ich siły obronnej oraz walka z myśliwcami wroga na kursach równoległych. W takiej konfiguracji opracowano i budowano seryjnie samoloty Blackburn Roc oraz Boulton Paul Defiant.

Historia rozwoju[edytuj | edytuj kod]

Maszyna powstała jako odpowiedź na wymagania O.15/37 zakładające wyposażenie samolotu Blackburn Skua w wieżyczkę strzelecką opracowaną w firmie Boulton Paul.

23 grudnia 1938 roku oblatano pierwszy prototyp. W marcu 1939 roku trzy maszyny przekazano do testów w Doświadczalnym Ośrodku Lotnictwa i Uzbrojenia w Matlesham Heath. W międzyczasie złożono zamówienie na wyprodukowanie 136 egzemplarzy. Produkcję seryjną zakończono w sierpniu 1940 roku.

Służba[edytuj | edytuj kod]

W kwietniu 1939 roku cztery maszyny seryjne weszły na wyposażenie 800 dywizjonu Fleet Air Arm. Trzy kolejne samoloty otrzymał 803 dywizjon FAA. Pięć maszyn otrzymała Szkoła Pilotażu w Uparoch. W późniejszym okresie po sześć maszyn przydzielono do dywizjonów 801 i 806. Główna część produkcji skierowana została do jednostek nocnych myśliwców w północnej Anglii i Szkocji. Szesnaście maszyn stacjonowało na przykład w Gosport.

19 czerwca 1940 roku 12 podobnie uzbrojonych myśliwców Boulton Paul Defiant zostało rozgromionych przez niemieckie samoloty z III/JG 51, zestrzelono 11 brytyjskich maszyn. Po tym starciu rozpoczął się sukcesywny proces przekazywania samolotów Blackburn Roc do jednostek szkolnych. Samoloty te służyły do maja 1944 roku.

Wersja na pływakach[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie wymagań O.20/37 zlecono opracowanie wersji Roc wyposażonej w dwa pływaki. Maszyna miała operować z wód przybrzeżnych. Trzy egzemplarze Blackburn Roc (L3057, L3059, L3060) wyposażono w pływaki od maszyny Blackburn Shark. Planowano przebudowę 18 szt. myśliwca i przekazanie ich na stan 805 dywizjonu FAA. Samoloty miano skierować do walk w Norwegii. Długi czas przebudowy spowodował, że samoloty przekazano później do jednostek szkolnych.