Alfentanyl
Z Wikipedii
| Alfentanyl | |||
|
|
|||
| Ogólne informacje | |||
| Nazwa systematyczna | N-[1-[2-(4-etylo-5-okso-1,4- dihydrotetrazol-1-yl)etylo]-4-(metoksymetylo)- 4-piperidyl]-N-fenylo-propanamid |
||
| Wzór sumaryczny | C21H32N6O3 | ||
| Masa molowa | 416,517 g/mol | ||
| Właściwości | |||
| Temperatura topnienia | 140,8 °C (413,95 K) | ||
| Podobne związki | |||
| Podobne związki | fentanyl, lofentanyl, remifentanyl | ||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą warunków standardowych (25°C, 1000 hPa) |
|||
| Klasyfikacja | |||
| ATC | N 01 AH 02 | ||
| Farmakokinetyka | |||
| Okres półtrwania | 1,5 h | ||
| Wiązanie z białkami osocza i tkanek |
88-95% | ||
| Metabolizm | wątroba | ||
| Wydalanie | z moczem w postaci nieczynnych metabolitów | ||
| Uwagi terapeutyczne | |||
| Drogi podawania | dożylnie | ||
| Objętość dystrybucji | 0,3-1 l/kg | ||
Alfentanyl - silny, krótko działający opioidowym lekiem przeciwbólowym. Pod względem chemicznym jest pochodną piperydyny i analogiem fentanylu, od którego jest kilkakrotnie słabszy. Działanie przeciwbólowe, znieczulające i uspokajające pojawia się już po kilku minutach od podania i utrzymuje się kilkanaście minut. Efekt terapeutyczny wywoływany jest głownie poprzez agonistyczne działanie na receptor μ. Stosowany jest wyłącznie w anestezjologii w celu podtrzymania znieczulenia ogólnego w czasie zabiegu operacyjnego. Działa przeciwbólowo 40-krócej niż morfina i 5-krotnie słabiej niż fentanyl. Zapewnia dobrą stabilizację układu krążenia, nie działa depresyjnie na mięsień sercowy.
[edytuj] Działania niepożądane
Działania uboczne są typowe dla leków opioidowych, lecz powikłania sercowo-naczyniowe są rzadsze niż w przypadku fentanylu i innych jego analogów. Obserwuje się natomiast głębszą depresję ośrodka oddechowego trwającą 30 do 50 minut. W niewydolności wątroby znacznemu wydłużeniu ulega okres półtrwania, powodując konieczność zmniejszenia dawek leku. Alfentanyl powoduje również zaburzenia hormonalne typowe dla opioidów - wzrost wydzielania hormonu wzrostu, hormonu antydiuretycznego, kortyzolu oraz amin katecholowych.
[edytuj] Dawkowanie
U pacjentów, u których nie zastosowano premedykacji, ED50= 111 μm/kg mc., ED90 = 164 μm/kg mc.
[edytuj] Bibliografia
- W. Kostowski, Z. S. Herman Farmakologia. Podstawy farmakoterapii. Wydawnictwo Lekarskie PZWL 2003 ISBN 83-2003350-0
Acetylodihydrokodeina • Benzylomorfina • Dihydrokodeina • Dihydromorfina • Etylomorfina • Heroina • Hydrokodon • Hydromorfon • Kodeina • Laudanum • Metopon • Monoacetylomorfina • Morfina • Nalbufina • Nalmefen • Nalorfina • Nalokson • Naltrekson • Nikokodyna • Nikomorfina • Omnopon • Opium • Oripawina • Oksykodon • Oksymorfon • Tebakon • Tebaina
Butorfanol • Dekstrorfan • Fenomorfan • Leworfanol • Lewometorfan • Racemetorfan
Cyklazocyna • Dezocyna • Fenazocyna • Metazocyna • Pentazocyna
Alfaprodyna • Alfameprodyna • Alliloprodyna • Anilerydyna • Betaprodyna • Fenoperydyna • Hydroksypetydyna • Ketobemidon • Loperamid • MPPP • Petydyna • Piminodyna • Properydyna • Trimeperydyna
Alfacetylometadol • Dekstropropoksyfen • Diampromid • Dimenoksadol • Dipipanon • Fenadokson • Fenampromid • Lefetamina • Metadon • Propoksyfen
3-metylofentanyl • Alfentanyl • Fentanyl • Karfentanyl • Lofentanyl • Remifentanyl • Sufentanyl • Tiofentanyl
7-PET • Acetorfina • Buprenorfina • Dihydroetorfina • Etorfina
Bezytramid • Etoheptazyna • Etonitazen • Meptazinol • Metheptazyna • Narkotyna • Proheptazyna • Tramadol

