Jarnołtówek
| Jarnołtówek | |
| Państwo | |
| Województwo | opolskie |
| Powiat | nyski |
| Gmina | Głuchołazy |
| Liczba ludności (2006) | 820 |
| Strefa numeracyjna | (+48) 77 |
| Kod pocztowy | 48-267 |
| Tablice rejestracyjne | ONY |
| Na mapach: | |
Jarnołtówek (niem. Arnoldsdorf, czes. Arnoltovice) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Głuchołazy, w Górach Opawskich, w dolinie Złotego Potoku.
[edytuj] Historia
Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1268 r., w 1372 r. wspomniana została jako Arnoldi villa, a później jako Arnoldsdorff (wieś Arnolda).
Jarnołtówek, założony przez osadnika i późniejszego pierwszego sołtysa - Arnolda, należał długo do biskupów wrocławskich. Wydobywano tu złoto, odbywały się słynne procesy czarownic. Po wojnie trzydziestoletniej wybuchła epidemia dżumy. Tę podgórską wioskę często nawiedzały powodzie. Największa miała miejsce w 1903 r. Wówczas to przybyła tu aż cesarzowa Niemiec Augusta Wiktoria. W okresie międzywojennym na stokach wzniesień zbudowano wiele willi, a w dolinie Złotego Potoku domy wczasowe, sanatoria i pensjonaty. Najstarszy, wzmiankowany w XV w., obiekt to kościół pw. św. Bartłomieja, w latach 1753-1754 przebudowany został w stylu barokowym. Zniszczony podczas powodzi 1903 r., został rozebrany, a obecny neogotycki kościół wzniesiono w pobliżu starego miejsca. Zespół dworski, wzmiankowany w 1339 r., w obecnej bryle powstał w II połowie XIX wieku na miejscu dawnego dworu obronnego z XVI wieku. Z tego okresu zachowała się fosa i fragment murów.
Z 1909 roku pochodzi zapora przeciwpowodziowa, licząca 15,4 m wysokości i 50 m długości, zabezpieczająca okolicę przed wezbraniami wód Złotego Potoku. W 1939 roku wieś liczyła 1415 mieszkańców. W 1997 r. Jarnołtówek nawiedziła kolejna wielka powódź. Wody Złotego Potoku zabrały całkowicie lub znacznie uszkodziły 5 budynków mieszkalnych, zalanych zostało 8 gospodarstw i zerwane 2 mostki. W 2004 roku wioska liczyła 980 mieszkańców.
[edytuj] Turystyka
szlak żółty z Jarnołtówka, prowadzi przez Bukową Górę do schroniska "Pod Biskupią Kopą" gdzie łączy się ze szlakiem czerwonym biegnącym na Biskupią Kopę.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Mapy: Emapi • Google Maps • Targeo • Zumi
- Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi