Jules Barthélemy-Saint-Hilaire

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jules Barthélemy-Saint-Hilaire

Jules Barthélemy-Saint-Hilaire (ur. 19 sierpnia 1805 w Paryżu, zm. 24 listopada 1895, tamże) – uczony francuski, polityk i filozof. Nieślubny syn cesarza Napoleona Bonaparte.

Zdobył sobie wielkie uznanie badaniami, dotyczącymi filozofii greckiej i indyjskiej, zagadnień religijnych i politycznych. W latach (1838–1851) pracował będąc profesorem filozofii greckiej i rzymskiej w Collège de France. W latach (18711873) był sekretarzem prezydenta Thiersa. W roku 1876 uzyskał tytuł dożywotniego senatora. W ostatnim dziesięcioleciu trzeciej republiki (18711881) działał też politycznie, pod koniec jako minister spraw zagranicznych (1880–1881).

Zasłynął jako twórca filozofii spirytualistycznej, przekładając dzieła Arystotelesa i pisząc o buddyzmie. Interesował się myślą filozoficzną Sokratesa i Kartezjusza.