Kodeks 0115

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kodeks 0115
Rodzaj Kodeks majuskułowy
Numer 0115
Zawartość Ewangelia Łukasza 9-10 †
Data powstania IX/X wiek
Język grecki
Miejsce przechowywania Francuska Biblioteka Narodowa
Rozmiary 25 × 18 cm
Typ tekstu tekst mieszany
Kategoria III
Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze

Kodeks 0115 (Gregory-Aland no. 0115) ε 57 (Soden)[1] – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu na pergaminie, paleograficznie datowany na IX lub X wiek. Rękopis przechowywany jest we Francuskiej Bibliotece Narodowej (Gr. 314, ff. 179, 180) w Paryżu[2].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Do dnia dzisiejszego zachowały się dwie karty kodeksu (25 na 18 cm) z tekstem Ewangelii Łukasza (9,35-47; 10,12-22). Tekst pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 23 linijki w kolumnie[2].

Stosuje przydechy i akcenty, jakkolwiek nie zawsze. Oryginalny kodeks zawierał tekst czterech Ewangelii na 190 kartach[3].

Tekst dzielony jest według długich jednostek κεφαλαια (rozdziały), których numery podano na marginesie, a ich τιτλοι (tytuły) na szczycie stron. Nie zastosowano podziału według krótkich Sekcji Ammoniusza, z odniesieniami do Kanonów Euzebiusza. Na marginesie zawiera noty do czytań liturgicznych[4].

Tekst[edytuj | edytuj kod]

Tekst kodeksu reprezentuje tekst mieszany, pochodzący z kilku tradycji tekstualnych. Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii III[2].

W tekście Łukasza 10,12-22 rękopis w 15 miejscach różni się od Textus receptus w wydaniu Elzevierów[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Tischendorf datował na VIII wiek[5]. Taką też datę dawał Gregory[3]. Aland datował kodeks na IX lub X wiek. W ten sam sposób datuje go obecnie INTF[6].

Pierwszy opis kodeksu sporządził Konstanty Tischendorf w 1846 roku[7].

Odkrywcą rękopisu jest Scholz, które też wciągnął go na listę rękopisów Nowego Testamentu. Scholz nadał mu siglum W[3]. Gregory w 1908 roku dał mu siglum 0115[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Caspar René Gregory: Die griechischen Handschriften des Neuen Testament. Leipzig: J. C. Hinrichs'sche Buchhandlung, 1908, s. 40.
  2. 2,0 2,1 2,2 K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 121. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.)
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Caspar René Gregory: Textkritik des Neuen Testaments. T. 1. Leipzig: J. C. Hinrichs, 1900, s. 76–77.
  4. Frederick Henry Ambrose Scrivener: A Plain Introduction to the Criticism of the New Testament. Edward Miller. T. 1. London: George Bell & Sons, 1894, s. 150.
  5. S.P. Tregelles, An Introduction to the Critical Stury and Knowledge of the Holy Scripture, 1856, s. 204.
  6. INTF: Kodeks 0115 (GA). W: Liste Handschriften [on-line]. Münster Institute. [dostęp 2012-03-07].
  7. Konstantin von Tischendorf, Monumenta sacra inedita (Leipzig: 1846), pp. 51 ff.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Konstantin von Tischendorf, Monumenta sacra inedita (Leipzig: 1846), pp. 51 ff.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • INTF: Kodeks 0115 (GA). W: Liste Handschriften [on-line]. Münster Institute. [dostęp 2012-04-30].
  • Wieland Willker, Uncial 0115 "Textual Commentary"