Kodeks Macedoński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kodeks Macedoński
Oznaczenie Y
Rodzaj Kodeks majuskułowy
Numer 034
Zawartość Ewangelie
Data powstania IX wiek
Język grecki
Miejsce przechowywania Cambridge University
Rozmiary 18 × 13 cm
Typ tekstu tekst bizantyjski
Kategoria V
Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze

Kodeks Macedoński, łac. Codex Macedoniensis albo Macedonianus oznaczany symbolami Y albo 034 (Gregory-Aland), ε 073 (von Soden)[1] – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu pisanym na pergaminie, paleograficznie datowany na IX wiek.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Kodeks zawiera 309 pergaminowych kart (18 na 13 cm), z tekstem czterech Ewangelii z sześcioma lukami. Tekst pisany jest jedną kolumną na stronę, 16 linijek w kolumnie[2].

Luki w tekście: Mat. 1,1-9,11; 10,35-11,4; Łk 1,26-36; 15,25-16,5; 23,22-34; Jan 20,27-21,17)[3].

W tekście brak Mt 16,2b-3 oraz Jan 7,53-8,11[4].

Grecki tekst kodeksu reprezentuje tekst bizantyjski, z pewną liczbą aleksandryjskich naleciałości. Kirsopp Lake zauważył jego pokrewieństwo z rodziną Π oraz Kodeksem Aleksandryjskim[5]. Kurt Aland zaklasyfikował go do Kategorii V[2].

Tischendorf cytował go niedokładnie, Gregory skolacjonował te jego partie, by poprawić błędy Tischendorfa. W 1901 nabył go Braithwaite.

Obecnie kodeks jest przechowywany w bibliotece Uniwersytetu Cambridge (Add. 6594)[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Caspar René Gregory: Die griechischen Handschriften des Neuen Testament. Leipzig: J. C. Hinrichs'sche Buchhandlung, 1908, s. 36.
  2. 2,0 2,1 2,2 Kurt Aland et Barbara Aland, The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism, trans. Erroll F. Rhodes, William B. Eerdmans Publishing Company, Grand Rapids, Michigan, 1995, p. 118.
  3. Kurt Aland, Synopsis Quattuor Evangeliorum. Locis parallelis evangeliorum apocryphorum et patrum adhibitis edidit, Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart 1996, p. XXIV.
  4. C. R. Gregory, "Textkritik des Neuen Testaments", Leipzig 1909, vol. 3, p. 1027.
  5. K. Lake, Family Π and the Codex Alexandrinus. The Text According to Mark (London 1936), p. 57.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Caspar René Gregory, "Textkritik des Neuen Testaments", Leipzig 1909, vol. 3, pp. 1027-1037.
  2. W. C. Braithwaite, "A New Uncial of the Gospels", Expository Times XIII (1901), pp. 114 ff.
  3. W. C. Braithwaite, The Lection-System of the Codex Macedonianus, JTS, V (1904), 265-274.