Kodeks Moskiewski
| Kodeks Moskiewski | |
|
Kodeks Moskiewski |
|
| Oznaczenie | Kap |
| Rodzaj | Kodeks majuskułowy |
| Numer | 03 |
| Zawartość | Listy powszechne, Listy Pawła |
| Data powstania | IX wiek |
| Język | grecki |
| Miejsce przechowywania | Muzeum Historii Moskwy (V. 93) |
| Rozmiary | 33,8 × 24,2 cm |
| Typ tekstu | tekst bizantyjski |
| Kategoria | V |
| Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze | |
Kodeks Moskiewski, łac. Codex Mosquensis, oznaczany symbolem Kap albo 018 (Gregory-Aland), Απρ1 (von Soden) – grecki uncjalny rękopis Nowego Testamentu na pergaminie. Przekazuje tekst Listów powszechnych i Listów Pawła, paleograficznie datowany jest na IX wiek. Kodeks pochodzi z Athos, skąd sprowadzony został do Moskwy[1] .
Spis treści |
Opis [edytuj]
Kodeks stanowiony jest przez 288 kart pergaminowych (33,8 na 24,2 cm). Tekst pisany jest w 2 kolumnach na stronę, 27 linijkach w kolumnie[1]. Kodeks zawiera pełny tekst listów, z wyjątkiem dwóch luk (Rz 10,18—1 Kor 6,13; 1 Kor 8,8-11). Oryginalny kodeks zawierał też księgę Dziejów Apostolskich, która to księga zaginęła w całości. Stosuje przydechy i akcenty[2].
Tekst został podzielony na paragrafy krótkimi komentarzami. Komentarze pisane są minuskułą[3].
Brak kanonów Euzebiusza.
Tekst [edytuj]
Grecki tekst kodeksu reprezentuje tekst bizantyjski, zaklasyfikowany został do V kategorii Alanda[1].
W Rzymian 1,8 przekazuje wariant περι, charakterystyczny dla rękopisów aleksandryjskich i wspierany przez rękopisy א A B C D* 33 81 1506 1739 1881. Rękopisy tradycji bizantyjskiej przekazują wariant υπερ (także G Ψ)[4].
Jest jednym z najstarszych rękopisów, który w 1 Tymoteusza 3,16 przekazuje wariant θεός ἐφανερώθη (Bóg objawiony) (Sinaiticuse, A2, C2, Dc, K, L, P, Ψ, 81, 104, 181, 326, 330, 436, 451, 614, 629, 630, 1241, 1739, 1877, 1881, 1962, 1984, 1985, 2492, 2495, Byz, Lect), przeciwko ὃς ἐφανερώθη (który został objawiony) wspierany przez Sinaiticus, Kodeks Aleksandryjski, Kodeks Efrema, Boernerianus, 33, 365, 442, 2127, ℓ 599[5][6].
Historia [edytuj]
Kodeks przybył z klasztoru św. Dionizego na górze Athos do Moskwy w roku 1655, gdzie przechowywany jest w Muzeum Historii Moskwy (V. 93)[1]. Tekst rękopisu został skolacjonowany przez Matthaei[7]. Kodeks cytowany jest we wszystkich wydaniach greckiego NT od czasów Tischendorfa.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 113. ISBN 978-0-8028-4098-1.
- ↑ C. R. Gregory: Textkritik des Neuen Testaments. T. 1. Leipzig: J. C. Hinrichs, 1900, s. 101-102.
- ↑ Bruce M. Metzger, Bart D. Ehrman, "The Text of the New Testament: Its Transmission, Corruption and Restoration", Oxford University Press, New York – Oxford 2005, p. 77.
- ↑ NA26, s. 409
- ↑ Bruce M. Metzger, A Textual Commentary on the Greek New Testament (Deutsche Bibelgesellschaft: Stuttgart 2001), pp. 573-573.
- ↑ 1 Timothy 3:16 in Codex Alexandrinus at the Bible Research
- ↑ C. F. Matthaei, Novum Testamentum Graece et Latine (Riga, 1782-1788). (as g)
Bibliografia [edytuj]
- J. Leroy, "Un témoin ancien des petits catéchèses de Théodore Studite", Scriptorium 15 (1961), pp. 36–60.
- Kurt Treu, Die Griechischen Handschriften des Neuen Testaments in der UdSSR; eine systematische Auswertung des Texthandschriften in Leningrad, Moskau, Kiev, Odessa, Tbilisi und Erevan, T & U 91 (Berlin, 1966), pp. 280–283.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Codex Mosquensis I Kap (018): at the Encyclopedia of Textual Criticism.