Kodeks Tischendorfa IV
| Kodeks Tischendorfa IV | |
| Oznaczenie | Γ |
| Rodzaj | Kodeks majuskułowy |
| Numer | 036 |
| Zawartość | Ewangelie |
| Data powstania | IX wiek |
| Język | grecki |
| Miejsce przechowywania | Bodleian Library, Rosyjska Biblioteka Narodowa |
| Rozmiary | 30 × 23 cm |
| Typ tekstu | tekst bizantyjski |
| Kategoria | V |
| Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze | |
Kodeks Tischendorfa IV, łac. Codex Tischendorfianus IV (Gregory-Aland no. Γ albo 036), ε 70 (Soden) – grecki kodeks uncjalny, paleograficznie datowany na X wiek (jakkolwiek wiek IX też jest brany pod uwagę)[1].
Spis treści |
Opis [edytuj]
Kodeks zawiera 257 pergaminowych kart (30 na 23 cm), z tekstem czterech Ewangelii w tzw. zachodnim porządku (Mt, J, Łk, Mk). Tekst pisany jest jedną kolumną na stronę, 24 linijek w kolumnie. Litery są wielkie i pochylone na lewo[2]. Zawiera listy κεφαλαια, τιτλοι, Sekcje Ammoniusza, Kanony Euzebiusza, odniesienia do lekcjonarzy, noty muzyczne. Zawiera przydechy i akcenty[3]. Tekst jest wolny od błędów itacyzmu[2].
- Luki
Tekst kodeksu zawiera nieco luk w Ewangelii Mateusza (Mt 5,31-6,16; 6,30-7,26; 8,27-9,6; 21,19-22,25), jedną lukę w Ewangelii Marka (Mk 3,34-6,21), natomiast Ewangelia Łukasza i Jana mają pełny tekst[4][2]. Nie zawiera tekstu Mt 12,2b-3[2].
Tekst [edytuj]
W Mt 27,49 kodeks zawiera tekst: ἄλλος δὲ λαβὼν λόγχην ἒνυξεν αὐτοῦ τὴν πλευράν, καὶ ἐξῆλθεν ὖδορ καὶ αἳμα (the other took a spear and pierced His side, and immediately came out water and blood). Tekst pochodzi z Jana 19,34 i jest charakterystyczny dla rękopisów aleksandryjskiego typu (א, B, C, L, 1010, 1293, pc, vgmss)[5].
Grecki tekst kodeksu przekazuje Tekst bizantyjski. Aland zaklasyfikował go do Kategoria V[1].
Historia [edytuj]
W zakończeniu Ewangelii Jana znajduje się nota ετελειωθη η δελτος αυτη μηνι νοεμβριω κζ ινδ η ημερα ε ωρα Β. Tischendorf sugerował, że wedle tej noty kodeks został napisany w czwartek 27 listopada, 844 roku[3]. Rok jednak nie jest jednak pewny, Gregory wskazał, że możliwym i bardziej prawdopodobnym jest rok 979[2].
Kodeks został znaleziony przez Tischendorfa podczas jego wypraw na Wschód, a przywieziony został przezeń w dwóch partiach (jedna podczas drugiej w 1853, druga podczas trzeciej jego podróży w 1859) i dlatego przechowywane są dziś w dwóch różnych miejscach. Pierwsza część, stanowiona przez 158 kart, została w 1855 zakupiona przez Bodleian Library[2], w Oksfordzie, gdzie jest odtąd przechowywana, pod numerem Auct. T. infr 2.2[1]. Część druga, stanowiona przez 99 kart, przechowywana jest w Rosyjskiej Bibliotece Narodowej (Gr. 33) w Petersburg[1].
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Kurt und Barbara Aland, Der Text des Neuen Testaments. Einführung in die wissenschaftlichen Ausgaben sowie in Theorie und Praxis der modernen Textkritik. Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart 1981, S. 123. ISBN 3-438-06011-6.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 C. R. Gregory, "Textkritik des Neuen Testaments", Leipzig 1900, vol. 1, p. 85.
- ↑ 3,0 3,1 Frederick Henry Ambrose Scrivener, A Plain Introduction to the Criticism of the New Testament, George Bell & Sons London 1894, vol. 1, p. 290.
- ↑ Kurt Aland, Synopsis Quattuor Evangeliorum. Locis parallelis evangeliorum apocryphorum et patrum adhibitis edidit, Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart 1996, p. XXIV.
- ↑ Bruce M. Metzger (2001). "A Textual Commentary on the Greek New Testament", Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart: United Bible Societies, p. 59; NA26, p. 84; UBS3, p. 113.
Bibliografia [edytuj]
- Constantin von Tischendrof, Anecdota sacra et profana (Leipzig: 1861), pp. 20-29.
- Kurt Treu, Die Griechischen Handschriften des Neuen Testaments in der USSR; eine systematische Auswertung des Texthandschriften in Leningrad, Moskau, Kiev, Odessa, Tbilisi und Erevan, T & U 91 (Berlin: 1966), pp. 41-43.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Codex Tischendorfianus Γ (036): at the Encyclopedia of Textual Criticism
