Lotnisko Kołobrzeg-Bagicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lotnisko Kołobrzeg-Bagicz
Państwo  Polska
Miejscowość Bagicz
Typ Cywilne (sezonowe, czynne od 1 kwietnia do 31 października, 7 dni w tygodniu od 10:00 do 18:00)[1]
Zarządca Lotnisko Bagicz Sp. z o.o.
Rok otwarcia 2012
Kod ICAO EPKG
Strefa czasowa UTC +1
Wysokość 6 m n.p.m.
Drogi startowe
Częstotliwości radiowe
118.825
Położenie na mapie Kołobrzegu
Mapa lokalizacyjna Kołobrzegu
Lotnisko Kołobrzeg-Bagicz
Lotnisko Kołobrzeg-Bagicz
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Lotnisko Kołobrzeg-Bagicz
Lotnisko Kołobrzeg-Bagicz
Ziemia 54°12′01″N 15°41′03″E/54,200278 15,684167Na mapach: 54°12′01″N 15°41′03″E/54,200278 15,684167
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Droga kołowania samolotów na lotnisku w Bagiczu
Schronohangary na lotnisku Bagiczu
MiG 23, samoloty tego typu stacjonowały na lotnisku w Bagiczu w latach 1973-1989

Lotnisko Kołobrzeg-Bagicz (kod ICAO: EPKG) – cywilne lotnisko powstałe w lipcu 2012[2] na dawnym lotnisku wojskowym w miejscowości Bagicz w województwie zachodniopomorskim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Lotnisko powstało w latach 1935–1939. Pierwotnie służyło jako baza dla lotnictwa bombowego, najpierw dla samolotów Junkers Ju 87 Stuka, a później dla samolotów bombowych Junkers Ju 86.

We wrześniu 1939 roku z Bagicza operowały samoloty dokonujące nalotów na Polskę. W czasie II wojny światowej na lotnisku stacjonowały różne jednostki Luftwaffe. Kręcono tutaj także zdjęcia plenerowe do fabularnego filmu propagandowego Kampfgeschwader Lützow (1941). Niemcy ewakuowali lotnisko w marcu 1945 roku wraz z nadejściem frontu i oblężeniem Kołobrzegu.

Od marca 1945 roku lotnisko i przylegające do niego osiedle garnizonowe Podczele było w posiadaniu Armii Czerwonej. Stworzono tutaj samowystarczalną, eksterytorialną strefę z własnym szpitalem, szkołą, sklepami, osiedlem mieszkaniowym, w której stacjonowało ok. 2000 żołnierzy. Obszar radzieckiej bazy wojskowej miał powierzchnię 1 624 800 m².

Po usankcjonowaniu prawnym pobytu wojsk radzieckich w Polsce w 1956 roku przedwojenne lotnisko w Bagiczu zostało rozbudowane o nowy, znacznie dłuższy od dotychczasowego pas startowy usytuowany równolegle do brzegu morza. Zbudowano także nową infrastrukturę lotniskową przystosowując ją do obsługi samolotów odrzutowych. Po 1966 roku na lotnisku rozpoczęto budowę nowoczesnych schronohangarów oraz obiektów na broń masowego rażenia, w których mogły być przechowywane wyrzutnie rakiet SS-1 Scud lub SS-20 Saber. Po przebudowie lotnisko było na tyle duże, że mogło obsługiwać samoloty transportowe Antonow i Iljuszyn oraz bombowce strategiczne.

Na obrzeżach lotniska od strony drogi krajowej DK11 wzniesiono również dużą bazę paliwową z własną bocznicą kolejową, rozbudowane systemy radarowe i łączności. Wokół Bagicza do początku lat 90. XX wieku stacjonowały także baterie obrony przeciwlotniczej. Jedna z nich, z systemem rakiet Newa ulokowana była we wsi Łasin Koszaliński.

Od 1965 roku w Bagiczu stacjonowały samoloty odrzutowe. Pierwotnie były to myśliwce Mikojan i Guriewicz MiG 21, a od 1973 roku również myśliwce Mikojan i Guriewicz MiG 23.

Po głośnym wypadku samolotu MiG-23 jaki wydarzył się 4 lipca 1989 roku 871 Sewastopolski Pułk Myśliwsko-Szturmowy został karnie przeniesiony na lotnisko w Brzegu. Na miejsce samolotów odrzutowych przebazowano do Bagicza 55 Samodzielny Pułk Śmigłowcowy z Brzegu, uzbrojony w śmigłowce Mil Mi 24 i Mil Mi 8.

Ostatnie śmigłowce wojskowe opuściły Bagicz wraz z ogólnym wycofaniem wojsk radzieckich z Polski w 1991 roku. Ostatni żołnierze rosyjscy wyjechali z Bagicza na wiosnę 1992 roku. Po likwidacji jednostki wojskowej tereny bazy zostały podzielone pomiędzy miasto Kołobrzeg i gminę Ustronie Morskie. Osiedle wojskowe Podczele przekształcono w dzielnicę mieszkaniową Kołobrzegu.

Aktualnie lotnisko, znajduje się w połowie w granicach administracyjnych gminy Ustronie Morskie i w połowie w granicach miasta Kołobrzeg. We wschodniej części dawnej bazy wojskowej działał przez kilka lat Aeroklub Bałtycki, który użytkował kilka hangarów, a także część poradzieckiego betonowego pasa startowego o długości 2500 metrów.

9 września 2012 oficjalnie otwarto podkołobrzeskie lotnisko. Będzie przyjmowało ruch turystyczny i czarterowy samolotów zabierających do 20 osób. Lotnisko będzie lotniskiem sezonowym. Planowana jest rozbudowa infrastruktury m.in. o oprzyrządowanie nawigacyjne i stworzenie możliwości tankowania samolotów. Niewykluczone, że okres funkcjonowania lotniska po kolejnych inwestycjach zostanie wydłużony.

W grudniu 2012 na spotkaniu zarządców z kołobrzeskimi władzami rozmawiano na temat działalności lotniska i i prac jakie zostaną na nim wykonane. Ustalono, że rozwój lotniska wpłynie na atrakcyjność regionu, poprawę komunikacji i otworzy nowe możliwości turystyczne, jak np. weekendowe biznesowe konferencje czy spotkania.

W sierpniu 2013 został otworzony terminal lotów, w krótkim czasie powstanie możliwość tankowania benzyny AV-GAS 100 L.

Obecnie loty na podkołobrzeskie lotnisko wykonują prywatne jednostki, tj. Beechcraft 1900, Pilatus, Let L-410 Turbolet czy Antonow-2.

Przypisy