Ludwik II Wittelsbach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ludwik II Wittelsbach
König von Bayern, Herzog von Franken, Herzog in Schwaben und Pfalzgraf bei Rhein.
Ludwig II portrait by Gabriel Schachinger.jpg
król Bawarii
Okres panowania od 10 marca 1864
do 13 czerwca 1886
Poprzednik Maksymilian II Wittelsbach
Następca Otto Wittelsbach
Dane biograficzne
Dynastia Wittelsbachowie
Urodziny 25 sierpnia 1845
Śmierć 13 czerwca 1886
Ojciec Maksymilian II Wittelsbach
Matka Maria Fryderyka Hohenzollern
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Ludwik II, niem. Ludwig Friedrich Wilhelm von Wittelsbach, znany również jako Ludwik Szalony lub Bajkowy Król (ur. 25 sierpnia 1845 w Monachium, zm. 13 czerwca 1886 nad jeziorem Starnberger See) – król Bawarii od 1864 do swej śmierci.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Ludwik II urodził się w pałacu Nymphenburg nieopodal Monachium jako pierwsze dziecko Maksymiliana II i księżniczki pruskiej Marii. Na chrzcie otrzymał imię Ludwik na cześć dziadka Ludwika I. Dzieciństwo wraz z bratem Ottonem urodzonym w 1848 roku spędzał pod okiem wychowawców na zamku Hohenschwangau, natomiast letnie wakacje w specjalnie wybudowanej willi Berchtesgaden[1].

Wstąpił na tron po śmierci ojca, w wieku 18 lat. Za jego panowania Bawaria została włączona do Rzeszy Niemieckiej, czemu był osobiście niechętny. Podpisał on co prawda wystosowany z inicjatywy Bismarcka list do Wilhelma I, w którym jako najpotężniejszy po królu pruskim władca niemiecki wezwał go do objęcia tronu cesarskiego, ale zdecydowały o tym względy finansowe (zadłużony Ludwik za swoją zgodę przyjął od Bismarcka 6 milionów marek w złocie)[2].

Od początku swego panowania Ludwik II zaangażowany był w promocję sztuki, zwłaszcza muzyki kompozytora Ryszarda Wagnera. Dzięki hojnemu mecenatowi i przy jego "duchowym" współudziale powstawały kolejne dzieła mistrza Śpiewacy norymberscy w 1868, Złoto Renu w 1869 czy Walkiria (opera) w 1870 roku. Od 1872 roku król coraz bardziej stroniący od ludzi kazał grywać sobie poszczególne utwory przy pustej widowni. Walnie przyczynił się poprzez kolejne dotacje na rzecz Wagnera do budowy wielkiego teatru operowego, umożliwiającego realizację wizji muzycznych i dramaturgicznych swojego ulubionego kompozytora. Ludwik II pozostał przyjacielem Wagnera aż do jego śmierci, choć nigdy nie były to relacje łatwe i proste.

Ludwik II w latach młodości

Ludwik był ekscentryczną osobą, np. utożsamiał się z Parsifalem. Jego dziwactwo (przez niektórych uznawane za chorobę psychiczną) postępowało wraz z kolejnymi niepowodzeniami w polityce zagranicznej i wewnętrznej. Pod koniec rządów praktycznie odseparował się od świata, spędzając czas w swoich baśniowych pałacach w Alpach. Najsłynniejszy z nich, Neuschwanstein, nigdy nie został ukończony, lecz mimo to jest jedną z najpopularniejszych niemieckich atrakcji turystycznych i symbolem Bawarii. Wielu współczesnych badaczy uważa, że "nietypowe" zachowania bawarskiego króla nie wynikały z obłędu, lecz stresu i problemów nieodłącznie związanych ze sprawowaniem władzy przez wrażliwą jednostkę. Ludwik II był nie tylko wielkim budowniczym niesamowitych pałaców (poza Neuschwanstein wybudował również pałace Herrenchiemsee i Linderhof; czwarty z pałaców - Falkenstein - pozostał w sferze planów). Zasłynął również jako mecenas Ryszarda Wagnera. Jest wielce prawdopodobne, że gdyby nie królewskie wsparcie pieniężne, nigdy nie powstałby Pierścień Nibelunga.

20-letni Ludwik II Wittelsbach w stroju koronacyjnym, obraz Ferdynanda von Piloty (1865)

Ludwik nigdy się nie ożenił, choć był zaręczony z księżniczką bawarską – Zofią Charlottą, jego kuzynką i siostrą cesarzowej Elżbiety. Zaręczyny ogłoszono 22 stycznia 1867, ale po licznych zmianach daty ślubu, Ludwik wycofał się z danego słowa w październiku tego samego roku, Zofia zaś poślubiła Ferdynanda d'Alençon, wnuka Ludwika Filipa. Wydarzenia roku 1867 przyczyniły się walnie do izolacji króla, który bez reszty oddał się sztuce i budownictwu. 9 czerwca 1886 Ludwik II został oficjalnie uznany za niepoczytalnego i faktycznie pozbawiony tronu w wyniku spisku zawiązanego przez wrogich mu ministrów z jego stryjem, księciem Luitpoldem, na czele. Rządy objął regent. Król następnie został przewieziony do zamku Berg, nad jeziorem Starnberger See, na południe od Monachium.

Niejasna jest jego śmierć w jeziorze Starnberg, rozważane było samobójstwo i morderstwo. 13 czerwca 1886 odnaleziono ciało Ludwika i jego lekarza Bernharda von Guddena, który wcześniej wydał opinię o niepoczytalności króla, w jeziorze Starnberger See, niedaleko brzegu. Ludwik został pochowany w kościele św. Michała w Monachium.

Jest jednym z najbardziej charakterystycznych władców w całej historii Niemiec. Jego postać wciąż budzi żywe emocje i spory. W pamięci swoich poddanych zapisał się jako król-pacyfista (starał się unikać konfliktu zbrojnego z Prusami, a później z Francją). Jego życie stało się kanwą dla filmu Luchino Viscontiego pt. Ludwig.


Genealogia[edytuj | edytuj kod]

Prapradziadkowie

Fryderyk Michał Wittelsbach
(1724-1767)
∞1746
Maria Franciszka Wittelsbach
(1724-1794)

Jerzy Wilhelm Hessen-Darmstadt
(1722-1782)
∞1748
Maria Leiningen-Dagsburg-Falkenburg
(1729-1818)

Ernest Fryderyk III Wettyn
(1727-1780)
∞1758
Ernestyna Augusta Wettyn
(1740-1786)

wielki książę
Karol II Mecklenburg-Strelitz
(1741–1816)
∞ 1768
Fryderyka Karolina Hessen-Darmstadt
(1752–1782)

August Wilhelm Hohenzollern
(1722-1758)
∞1742
Ludwika Amalia Brunswick-Lüneburg
(1722-1780)

landgraf Hesji-Darmstad
Ludwik IX
(1719-1790)
∞1741
Karolina Wittelsbach (Pfalz-Zweibrücken)
(1721-1774)

landgraf Hesji-Homburg
Fryderyk IV
(1724-1751)
∞1746
Ulrika Solms-Braunfels
(1731-1792)

Pradziadkowie

król Bawarii
Maksymilian I Józef Wittelsbach
(1756-1825)
∞1785
Augusta Wilhelmina Hessen-Darmstadt
(1765-1796)

Fryderyk Wettyn
(1763-1834)
∞1785
Charlotta Mecklenburg-Strelitz
(1769-1818)

król Prus
Fryderyk Wilhelm II Hohenzollern
(1744-1797)
∞1769
Fryderyka Luiza Hessen-Darmstadt
(1751-1805)

Karolina Hessen-Darmstadt
(1746-1821)
∞1768
landgraf Hesji-Homburg
Fryderyk V
(1748-1820)

Dziadkowie

król Bawarii
Ludwik I Wittelsbach
(1786-1868)
∞1810
Teresa Wettyn
(1792-1854)

Wilhelm Hohenzollern
(1783-1851)
∞1804
Maria Anna Hessen-Homburg
(1785-1846)

Rodzice

król Bawarii
Maksymilian II Wittelsbach
(1811-1864)
∞1842
Maria Fryderyka Hohenzollern
(1825-1889)

Ludwik II Wittelsbach (1845-1886), król Bawarii

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Heinz Häfner: Ein König wird beseitigt, Ludwig II. von Bayern. C.H.Beck, München 2008
  2. Hanna Adamkowska "Ludwik ze smutnej bajki", "Focus Historia" nr 12/2012

Najważniejsza literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Jean des Cars: Ludwik II Bawarski. Warszawa: 1997. (cykl: "Biografie Sławnych Ludzi")
Poprzednik
Maksymilian II
Armoiries Bavière.svg król Bawarii
1864-1886
Armoiries Bavière.svg Następca
Otto