Ludwik I Wittelsbach
| Ludwik I Wittelsbach Ludwig, von Gottes gnaden König von Bayern, Pfalzgraf bei Rhein, Herzog von Bayern, Franken, und in Schwaben./Ludwik, z łaski Bożej król Bawarii, hrabia-palatyn Renu, książę Bawarii, Frankonii i w Szwabii. |
|
| król Bawarii | |
| Okres panowania | od 13 października 1825 do 20 marca 1848 |
| Poprzednik | Maksymilian I Józef Wittelsbach |
| Następca | Maksymilian II Wittelsbach |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Wittelsbachowie |
| Urodzony | 25 sierpnia 1786 |
| Zmarł | 29 lutego 1868 |
| Ojciec | Maksymilian I Józef Wittelsbach |
| Matka | Augusta Wilhelmina Hessen-Darmstadt |
| Żona | Teresa Wettyn |
| Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: poprawić styl – powinien mieć encyklopedyczną formę. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Ludwik I Wittelsbach (ur. 25 sierpnia 1786 Strasburg, zm. 29 lutego 1868 Nicea) – król Bawarii w latach 1825–1848.
Był synem Maksymiliana I i jego pierwszej żony, Augusty. W 1810 ożenił się z Teresą von Sachsen-Hildburghausen (1792–1854). Z okazji ich wesela odbył się pierwszy Oktoberfest – festiwal piwa.
Ludwik nie przyjął do wiadomości przymierza zawartego między jego ojcem a cesarzem Napoleonem I, ale mimo swojej niechęci do Francuzów, musiał poprowadzić bawarskie oddziały, które dołączyły do Napoleona. W 1817 Ludwik wziął udział w obaleniu premiera - hrabiego Maxa Josefa von Montgelas.
Spis treści |
Panowanie[edytuj]
Ludwik I wstąpił na bawarski tron po śmierci swego ojca w 1825, i już od pierwszych dni swego panowania dał się poznać jako wielki patron sztuk (mówił o sobie: "Sztuka Monachijska to Ja!") Z jego inicjatywy, pod kierunkiem Leo von Klenze, dokonano przebudowy Monachium, nadając miastu nowe, klasycystyczne oblicze. W 1826 Ludwik przeniósł Ludwig-Maximilians-Universität z Landshut do Monachium. Z drugiej strony mocno wspierał bowiem uprzemysłowienie Bawarii. Zainicjował budowę Kanału Ludwika między Dunajem a rzeką Men, a w 1835 zbudował pierwszą w całych Niemczech linię kolejową, która w Bawarii połączyła miasta Fürth i Norymbergę.
Ludwik był również wielkim entuzjastą wszystkiego, co było związane z okresem średniowiecza w Niemczech. Kazał otworzyć ponownie kilka zamkniętych klasztorów. Zreorganizował administracyjny podział Bawarii na regiony – w 1837 wprowadził ich stare nazwy jak: Górna Bawaria, Dolna Bawaria, Frankonia, Szwabia, Górny Palatynat i Palatynat. Zmienił swój królewski tytuł na Ludwik I, Król Bawarii, Książę Frankonii, Książę Szwabii i Hrabia Palatynatu Reńskiego. Jego potomkowie zostawili te tytuły.
Ludwik wspierał grecką walkę o uzyskanie niepodległości; w 1832 jego syn - Otto został wybrany na króla Grecji. Po Rewolucji Lipcowej we Francji (w 1830), kiedyś liberalna polityka Ludwika stała się bardziej i bardziej represyjna. W 1832 na Hambacher Fest poddani Ludwika pokazali po raz pierwszy swoje rosnące niezadowolenie z powodu wysokich podatków i cenzury. Ludwik z dnia na dzień stawał się coraz bardziej niepopularny. W związku z Wiosną Ludów (1848) oraz fatalnymi nastrojami społecznymi Ludwik I abdykował 20 marca 1848 na rzecz swojego syna, Maksymiliana II.
Nastroje społeczne związane były również z prywatnym życiem króla, który wciąż otwarcie romansował z kolejnymi kobietami różnej narodowości. Jego ostatnim skandalicznym romansem był związek z tancerką Lolą Montez.
Potomstwo Ludwika I[edytuj]
- Maksymilian (1811–1864) – król Bawarii w latach 1848–1864,
- Matylda (1813–1862) – żona landgrafa Hesji-Darmstadt Ludwika III,
- Otto (1815–1867) – król Grecji w latach 1832–1862,
- Theodelinde (1816–1817),
- Luitpold (1821–1912) – książę-regent Bawarii w latach 1886–1912,
- Adelgunde (1823–1914) – żona księcia Modeny Franciszka V,
- Hildegarda (1825–1864) – żona księcia Cieszyńskiego Albrechta,
- Adalbert (1828–1875) – ożenił się z infantką Amalią.
Genealogia[edytuj]
| Prapradziadkowie |
Christian II Wittelsbach |
Ludwik Nassau-Saarbrücken |
Teodor Wittelsbach |
książę-elektor |
landgraf Hesji-Darmstadt |
Jan Reinhard III. Hanau |
Jan Karol Leiningen-Dagsburg |
Ludwik Solms-Rödelheim |
| Pradziadkowie |
Christian III Wittelsbach |
Józef Karol Wittelsbach |
landgraf Hesji-Darmstadt |
Christian Leiningen-Dagsburg |
||||
| Dziadkowie |
Fryderyk Michał Wittelsbach |
Jerzy Wilhelm Hessen-Darmstadt |
||||||
| Rodzice |
król Bawarii |
|||||||
|
Ludwik I Wittelsbach (1786-1868), król Bawarii |
||||||||
Bibliografia[edytuj]
- Volker Schmidtchen "Król i kurtyzana" [w:] Hekate: Zdrajcy Skandale Procesy. Historie niezwykłych ludzi., pod red. Hansa-Christiana Hufa, Videograf II, Katowice 1999. (wyd. I), strony 10-55
- Barbara Ciciora, Nauczyciele Matejki, Grottgera, Gierymskich. Monachijskie malarstwo historyczne XIX wieku. Wystawa w Muzeum Narodowym w Krakowie marzec-czerwiec 2007, Kraków 2007. ISBN 978-83-89424-76-1
Przypisy
| Poprzednik Maksymilian I Józef |
król Bawarii 1825-1848 |
Następca Maksymilian II |