Maksymilian II Emanuel

Z Wikipedii

Maksymilian II Emanuel (ur. 11 lipca 1662 w Monachium zm. 26 lutego 1726, tamże) - elektor bawarski 1679 - 1726. Syn Ferdynanda Marii i księżniczki sabaudzkiej, Adelajdy Henryki (córki Wiktora Amadeusza I).

Maksymilian II początkowo przyjazny Habsburgom austriackim (walczył po ich stronie z Turkami i pełnił funkcję Namiestnika Niderlandów Habsburskich), zmienił front gdy rozgorzała na dobre wojna o hiszpańską sukcesję. Maksymilian zaczął wówczas rozwijać projekt zastąpienia habsburgów na cesarskim tronie. W tym celu sprzymierzył się z Francją.

Walcząc u boku francuzów nieraz dowiódł swych umiejętności dowódcy. Bitwa pod Blenheim (1704) pozbawiła go jednak szans na zwycięstwo. Elektorat zajęły wojska koalicji antyfrancuskiej. Elektor musiał schronić sie w Wersalu. Dopiero pokój w Utrechcie (1713) zwrócił mu jego kraj.

[edytuj] Żony i potomstwo

od 1685 Maria Antonina Habsburżanka (zm. 1692), ich dzieci to:
- Leopold Ferdynand (1689-1689),
- Antoni (1690),
- Józef Ferdynand Leopold (1692-1699).

od 1695 Teresa Kunegunda Sobieska (zm. 1730), ich dzieci to:
- Totgeburt (ur. i zm. 1695),
- Maria Anna Karolina (1696-1750),
- Karol VII Albrecht (1697-1745),
- Filip Moritz Maria (1698-1719),
- Ferdynand Maria Innozenz (1699-1738),
- Klemens August (1700-1761),
- Wilhelm (1701-1704),
- Aloizy Jan Adolf (1702-1705),
- Jan Teodor (1703-1763),
- Maksymilian Emanuel Tomasz (1704-1709).