Mennonici

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mennonici
Klasyfikacja systematyczna wyznania
Chrześcijaństwo
 └ Anabaptyzm
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Kościół mennonicki w Goessel (Kansas, USA)
Kościół mennonicki w Norden (Niemcy)
Kościół mennonicki w Amsterdamie (Holandia)
Kościół pomennonicki w Gdańsku

Mennonicichrześcijańskie wyznanie protestanckie o charakterze ewangelikalnym, powstałe w roku 1539[1] w Holandii. Jeden z nurtów anabaptyzmu, wywodzący nazwę od swego założyciela – Menno Simmonsa.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Podstawą wiary mennonitów jest Biblia, uznawana za nieomylne, objawione Słowo Boże. Podobnie jak inne wyznania o charakterze ewangelicznym, mennonici wierzą, że człowiek został oddzielony od Boga przez grzech, a jego zbawienie możliwe jest tylko dzięki niezasłużonej łasce Boga. Mennonici wierzą, że łaska ta dostępna jest dzięki śmierci Jezusa na krzyżu i może być przyjęta tylko wiarą. Zbawienia nie można osiągnąć poprzez dobre uczynki lub obrzędy religijne.

Główne zasady wiary mennonitów zostały wyłożone w piśmie Fondamentboek autorstwa Simmonsa. Obejmują one:

  • chrzest młodzieży od lat 14 (jako świadomych decyzji i wiary w Chrystusa),
  • możliwość wykluczenia z gminy mennonickiej grzeszników,
  • kolegialność wyrażająca się w możliwości wyboru pastorów przez wiernych,
  • całkowity zakaz noszenia i używania broni,
  • zakaz przysięgania na cokolwiek,
  • zakaz sprawowania wysokich urzędów.

Osadnictwo mennonickie[edytuj | edytuj kod]

W wyniku prześladowań część wspólnoty mennonickiej opuściła Holandię w 1555 roku i szukała przyjaznego miejsca do osiedlenia się w całej Europie.

Information icon.svg Osobny artykuł: Olędrzy.

W Polsce mennonici osiedlali się między innymi na Żuławach w Dolinie Dolnej Wisły oraz w Kazuniu koło Warszawy, na terenach dotychczas niezamieszkanych, dając początek tzw. kolonizacji olęderskiej. Byli niezwykle pracowici, wykazywali się ogromną zręcznością i kunsztem, jeśli chodzi o osuszanie bagien, w ciągu stu lat udało im się osuszyć znaczny obszar ziemi. Mennonici skupiali się w gminach flamandzkich i fryzyjskich. Stworzyli kulturę o niezwykle surowych obyczajach i zasadach, praca stanowiła dla nich istotną wartość. Po I rozbiorze w 1772, musieli uchodzić przed pruskim militaryzmem (mennonici nie uznają służby wojskowej). Część ich udała się do Ameryki Północnej lub Rosji, dając początek ruskim mennonitom, pozostali szybko ulegli germanizacji (czemu sprzyjało podobieństwo języków niderlandzkiego i niemieckiego). Amerykańscy mennonici żyją do dziś np. w okolicach Kitchener i St. Jacobs w Ontario w Kanadzie, gdzie wyróżniają ich charakterystyczne czarne kapelusze oraz niekorzystanie ze zdobyczy cywilizacji (prądu czy motoryzacji - podróżują bryczkami).

Pozostawili po sobie ciekawą kulturę materialną, zadbane wioski, schludne i czyste chałupy, a może przede wszystkim liczne cmentarze o fantazyjnych nagrobkach (można je zobaczyć m.in. w Stogach i Karwieńskich Błotach). W 1945 roku musieli opuścić tereny Żuław z powodu zbliżającej się Armii Czerwonej. Reszta tutejszej ludności została wysiedlona do Niemiec po włączeniu Żuław do Polski.

Zalanie polderów oraz pozbawienie konserwacji i stałego nadzoru urządzeń hydrotechnicznych spowodowało wyłączenie na wiele lat części Żuław z eksploatacji rolniczej.

Współczesna działalność mennonitów w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Działalność mennonitów w Polsce koncentruje się wokół Fundacji "Dziedzictwo", mającej siedzibę w Mińsku Mazowieckim. Prowadzi ona kursy języka angielskiego i organizuje spotkania poświęcone sprawom chrześcijańskiego wychowania oraz etyki. W Mińsku Mazowieckim działa również wspólnota mennonitów. W latach 2004, 2006, 2008, 2010 oraz 2012, dzięki jej staraniom, trasę koncertową po Polsce odbył amerykański chór mennonitów "Hope Singers".

Wydają oni także bezpłatny miesięcznik Ziarno prawdy, poświęcony nauczaniu biblijnemu.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • W rodzinie mennonitów wychowywany był Floyd Landis, zwycięzca Tour de France 2006 (został jednak pozbawiony zwycięstwa 22 września 2007, po udowodnieniu mu stosowania dopingu).
  • Mennonitką z pochodzenia była matka Anny German.

Przypisy

  1. Zygmunt Pawłowicz: Leksykon Kościołów, ruchów religijnych i sekt w Polsce. Częstochowa: Kuria Metropolitalna, Tygodnik Katolicki "Niedziela", 2008. ISBN 978-83-60134-33-7.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]