Millard Fillmore

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Millard Fillmore
Millard Fillmore.jpg
Data urodzenia 7 stycznia 1800
Data śmierci 8 marca 1874
13. prezydent Stanów Zjednoczonych
Okres urzędowania od 9 lipca 1850
do 4 marca 1853
Poprzednik Zachary Taylor
Następca Franklin Pierce
12. wiceprezydent Stanów Zjednoczonych
Okres urzędowania od 4 marca 1849
do 9 lipca 1850
Poprzednik George Dallas
Następca William R. King
Millard Fillmore Signature.png
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Millard Fillmore (ur. 7 stycznia 1800 w hrabstwie Cayuga, Nowy Jork, zm. 8 marca 1874 w Buffalo, Nowy Jork) – trzynasty prezydent Stanów Zjednoczonych, urzędujący w latach 1850-1853.

Syn Nathaniela Fillmore’a, potomka szkockich prezbiterian, i Phoebe Millard, potomkini angielskich imigrantów. Młodość spędził pracując na farmie swojego ojca, następnie został czeladnikiem u krawca. Pomimo iż ukończył jednoklasową szkołę podstawową, kształcił się dalej. W 1830 roku rozpoczął karierę prawnika w Buffalo. Współpracował przez lata z Thurlowem Weedem z partii Wigów, co wprowadziło go w świat polityki. Przez osiem lat był członkiem Izby Reprezentantów.

W 1848 roku został wiceprezydentem Stanów Zjednoczonych. Po śmierci prezydenta Taylora Fillmore objął najwyższy urząd w państwie. Ponieważ cały gabinet Taylora podał się do dymisji, prezydent powołał nowy rząd i rozpoczął współpracę z umiarkowanym skrzydłem Wigów.

W tym czasie trwały gwałtowne spory dotyczące włączenia do USA Kalifornii i ostatecznego uregulowania spraw Teksasu. Zręczna polityka, którą prowadzili prezydent i jego sekretarz stanu, Clay, doprowadziła do przyjęcia w Kongresie ustaw dotyczących przyłączenia Kalifornii, wykreślenia granic zorganizowanego Terytorium Nowego Meksyku, zniesienia handlu niewolnikami na terenie Dystryktu Kolumbii, pomocy państwa w poszukiwaniu zbiegłych niewolników oraz osadnictwa w Teksasie.

Części Wigów nie podobał się stosunek Fillmore’a do niewolnictwa, dlatego też uniemożliwili nominowanie go na kandydata tej partii w wyborach prezydenckich w 1852 roku.

Po rozpadzie partii Wigów Fillmore odmówił przyłączenia się do Partii Republikańskiej. W 1856 roku kandydował w wyborach prezydenckich z ramienia Partii Amerykańskiej. Podczas wojny secesyjnej był przeciwnikiem prezydenta Lincolna.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]