Franklin Pierce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Franklin Pierce
Franklin Pierce.jpg
Data urodzenia 23 listopada 1804
Data śmierci 8 października 1869
14. prezydent Stanów Zjednoczoncyh
Przynależność polityczna Partia Demokratyczna
Okres urzędowania od 4 marca 1853
do 4 marca 1857
Pierwsza dama Jane Pierce
Poprzednik Millard Fillmore
Następca James Buchanan
Franklin Pierce Signature.png
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Franklin Pierce (ur. 23 listopada 1804 w Hillsborough, New Hampshire, zm. 8 października 1869 w Concord, New Hampshire) – czternasty prezydent Stanów Zjednoczonych, urzędujący w latach 1853-1857.

Syn Benjamina Pierce'a i Anny Kendrick; potomek Thomasa Pierce'a (1623-1683), który przybył do Ameryki z Norwich w Norfolk w Anglii. Studiował prawo, następnie zajął się polityką. W 1828 roku został wybrany do władz New Hampshire. W latach 30. XIX wieku najpierw został członkiem Izby Reprezentantów, a następnie Senatu.

Pierce brał udział w wojnie amerykańsko-meksykańskiej. W 1852 Partia Demokratyczna miała poważny problem z wyłonieniem swojego kandydata w wyborach prezydenckich. Po 48 głosowaniach, w których odpadli wszyscy poważni kandydaci, reprezentantem partii wybrano Pierce’a.

Okazał się on „czarnym koniem” tych wyborów. Kandydatowi Wigów, gen. Winfieldowi Scottowi nie ufali wyborcy na południu kraju. Ponadto partia Wigów straciła na popularności w związku z kłótniami wokół kwestii niewolnictwa i włączenia do USA Kalifornii. Dzięki temu Pierce, niewielką ilością głosów, wygrał wybory.

Z powodu osobistej tragedii (w katastrofie kolejowej zginął właśnie jego 11-letni syn), Pierce obejmował urząd w stanie wyczerpania nerwowego.

W mowie inauguracyjnej ogłosił rozpoczęcie ery spokoju i rozkwitu gospodarczego.

Pierce był oskarżany przez polityków z północy o wspieranie rozpowszechniania się niewolnictwa. Próbował on uzyskać pewne ustępstwa ze strony Wielkiej Brytanii dotyczące handlu z krajami Ameryki Środkowej. Oskarżenia nasiliły się, gdy zaproponował Hiszpanii sprzedaż Kuby Stanom Zjednoczonym.

Najgwałtowniej jednak został Pierce zaatakowany, gdy uległ namowom senatora Douglasa i poparł projekt budowy linii kolejowej z Chicago do Kalifornii. Przeciwnicy prezydenta obawiali się, że przyczyni się ona do poszerzenia niewolnictwa na zachód. Pierce wysłał do Meksyku Jamesa Gadsdena z zadaniem odkupienia terenów pod budowę kolei. Gadsden z zadania się wywiązał, kupując za 10 milionów dolarów południowe części dzisiejszych stanów Nowy Meksyk i Arizona (zakup Gadsdena).

Senator Douglas zaproponował również, żeby mieszkańcy stanów, przez które przebiega nowa linia kolejowa, sami opowiedzieli się za lub przeciw niewolnictwu. Sprowokowało to wybuch zamieszek w stanie Kansas, o kontrolę nad którym rozpoczęła się walka pomiędzy Północą a Południem. „Bleeding Kansas” stało się preludium amerykańskiej wojny domowej.

Żoną Franklina Pierce'a była Jane Pierce. Franklin Pierce był dalekim krewnym przyszłego prezydenta George’a W. Busha, którego matka, Barbara Bush, z domu nazywała się właśnie Pierce.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]