Benjamin Harrison
| Benjamin Harrison | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 20 sierpnia 1833 North Bend, Ohio |
| Data i miejsce śmierci | 13 marca 1901 Indianapolis, Indiana |
| 23. prezydent Stanów Zjednoczonych | |
| Przynależność polityczna | Partia Republikańska |
| Okres urzędowania | od 4 marca 1889 do 4 marca 1893 |
| Pierwsza dama | Caroline Harrison |
| Wiceprezydent | Levi Parsons Morton |
| Poprzednik | Grover Cleveland |
| Następca | Grover Cleveland |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Benjamin Harrison (ur. 20 sierpnia 1833 w North Bend w Ohio, zm. 13 marca 1901 w Indianapolis, Indiana) – dwudziesty trzeci prezydent USA (1889-1893).
Był wnukiem prezydenta Williama Henry’ego Harrisona. Studiował prawo w Cincinnati. Przeprowadził się następnie do Indianapolis, gdzie otworzył praktykę. Został działaczem Partii Republikańskiej.
Po wojnie secesyjnej, podczas której służył w stopniu pułkownika oddziałów ochotniczych (70th Volunteer Infantry), rozpoczął karierę prawniczą w Indianapolis.
W 1876 przegrał z kandydatem demokratów rywalizację o fotel gubernatora Indiany. W latach 80. był członkiem Senatu, w którym bronił praw Indian i weteranów wojny secesyjnej.
W wyborczym roku 1888 uzyskał nominację republikanów jako ich kandydat na prezydenta i wygrał wybory (mimo że urzędujący prezydent – demokrata uzyskał więcej głosów powszechnych).
Jako prezydent prowadził bardzo zdecydowaną politykę zagraniczną. Pod koniec prezydentury złożył do Senatu wniosek o zaanektowanie Hawajów. Ku jego rozczarowaniu wniosek został wycofany przez jego następcę, prezydenta Clevelanda.
Prezydent Harrison podpisał liczne akty prawne, których celem było zbudowanie potęgi ekonomicznej kraju oraz umożliwienie mu rozwoju floty. Za jego prezydentury Kongres, po raz pierwszy w historii, zdecydował się na wydatkowanie miliarda dolarów. Dotychczas takie sumy państwo przeznaczało jedynie na cele wojenne.
Najpoważniejszym problemem, z którym zetknął się Harrison, były wysokie stawki celne. Zwolennicy ich utrzymania argumentowali, że dzięki nim skarb państwa jest pełny. Przeciwnicy twierdzili, że wysokie stawki szkodzą interesom. Harrison obniżył stawki na niektóre towary, co przyczyniło się do jego klęski polityczniej. Pod koniec jego kadencji nadwyżka budżetowa zniknęła. Od prezydenta odwrócili się najważniejsi politycy jego partii. Mimo to uzyskał nominację partii w wyborach z 1892 roku. Został jednak pokonany przez Grovera Clevelanda.
Harrison powrócił do Indianapolis, gdzie mieszkał do końca życia.
Linki zewnętrzne[edytuj]
| Poprzednik Joseph E. McDonald |
Senator ze stanu Indiana 1881-1887 |
Następca David Turpie |
| Poprzednik James G. Blaine |
Kandydat republikanów na urząd prezydenta USA, 1888 (zwycięstwo) i 1892 (porażka) | Następca William McKinley |
