Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2002

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ice hockey pictogram.svg Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie
Gtk-go-back-ltr.svg 2001 2003 Gtk-go-forward-ltr.svg
Miejsce finału Göteborg (Szwecja)
Podium
Pierwsze miejsce Gold medal with cup.svg  Słowacja
Drugie miejsce Silver medal with cup.svg  Rosja
Trzecie miejsce Bronze medal with cup.svg  Szwecja
Nagrody indywidualne
MVP Słowacja Miroslav Šatan
Król strzelców Słowacja Peter Bondra
(7 bramek)

66. Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2002 organizowane przez IIHF odbyły się po raz dziewiąty w Szwecji. Turniej Elity odbył się w dniach 26 kwietnia - 11 maja, a miastami goszczącymi najlepsze drużyny świata były Göteborg, Jönköping i Karlstad.

Czas i i miejsce rozgrywania pozostałych turniejów:

Grupa A[edytuj | edytuj kod]

Lp. Drużyna
Gold medal icon.svg  Słowacja
Silver medal icon.svg  Rosja
Bronze medal icon.svg  Szwecja
4  Finlandia
5  Czechy
6  Kanada
7  Stany Zjednoczone
8  Niemcy
9  Ukraina
10  Szwajcaria
11  Łotwa
12  Austria
13  Słowenia
14  Polska
15  Włochy
16  Japonia
Hala Scandinavium

W mistrzostwach Elity uczestniczyło najlepszych 16 drużyn na świecie. System rozgrywania meczów był inny niż w niższych dywizjach. Najpierw odbywała się pierwsza faza w czterech grupach po cztery drużyny, z której po trzy reprezentacje awansowały do drugiego etapu. W nim z dwóch sześciozespołowych grup cztery najlepsze uzyskiwały awans do systemu pucharowego, w którym od ćwierćfinałów osiem drużyn walczyło o mistrzostwo.

Cztery najsłabsze zespoły z grupy w pierwszym etapie walczyły o utrzymanie między sobą. Dwie najgorsze drużyny w obu grupach pierwszej fazy grupowej zagrały między sobą dwumecz o utrzymanie. W myśl ówczesnych przepisów, ostatnia z drużyn, Japonia, jako przedstawiciel Azji, nie została zdegradowana. W związku z tym do Grupy B w 2003 spadły Włochy i Polska. Dla reprezentacji Polski był to ostatni turniej w najwyższym poziomie na kolejnych wiele lat.

W meczu finałowym Słowacja pokonała Rosję 4:3, a zwycięskiego gola przy stanie 3:3 zdobył 100 sekund przed końcem spotkania Peter Bondra[1].

Zawody odbyły się w halach: Scandinavium w Göteborg, Kinnarps Arena w Gävle oraz Löfbergs Lila Arena w Karlstad.

Hala Kinnarps Arena
Hala Löfbergs Lila Arena
Statystyki
  • Klasyfikacja strzelców:[2]
  1. Słowacja Peter Bondra - 7 goli
  2. Słowenia Marcel Rodman - 6 goli
  3. Niemcy Dieter Kalt - 5 goli
  • Klasyfikacja asystentów:[3]
  1. Słowacja Miroslav Šatan - 8 asyst
  2. Słowenia Tomaž Vnuk - 7 asyst
  3. Niemcy Jan Benda - 7 asyst
  • Klasyfikacja kanadyjska:[4]
  1. Słowacja Miroslav Šatan - 13 punktów
  2. Szwecja Kristian Huselius - 11 punktów
  3. Słowacja Peter Bondra - 9 punktów

Dyrektoriat turnieju wybrał trójkę najlepszych zawodników, po jednej na każdej pozycji:

Skład gwiazd wybrany przez dziennikarzy:

Ponadto Nagrodę Fair play otrzymały  Stany Zjednoczone

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]