Reprezentacja Polski w hokeju na lodzie mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Reprezentacja Polski w hokeju na lodzie mężczyzn
Reprezentacja Polski w hokeju na lodzie mężczyzn
Przydomek Biało-Czerwoni
Skrót IIHF POL
Federacja Polski Związek Hokeja na Lodzie
Prezes Polska Dawid Chwałka (p.o.)
Menedżer generalny Polska Andrzej Zabawa
Trener Polska Jacek Płachta
Asystent trenera Szwecja Torbjörn Johansson
Rosja Kiriłł Korieńkow
Rok założenia 22 lutego 1925
Najwięcej meczów Henryk Gruth240[1]
Najwięcej goli Andrzej Zabawa99
Najwięcej punktów Leszek Laszkiewicz150[2]
Strój hokejowy
Kit body vneckred bottomred.png
Stroje
domowe
Kit body vneckwhite bottomwhite.png
Stroje
wyjazdowe
Pierwszy mecz
Polska Polska 1:13 Austria Austria
(Davos, 10 stycznia 1926towarzyski)[3]
Najwyższe zwycięstwo
Polska Polska 21:1 Chiny Chińska Republika Ludowa
(Eindhoven, 26 marca 1993MŚ Grupy B 1993)
Najwyższa porażka
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich ZSRR 20:0 Polska Polska
(Moskwa, 11 kwietnia 1973MŚ Grupy A 1973)

Reprezentacja Polski w hokeju na lodzie mężczyzn – zespół hokeja na lodzie, reprezentujący Rzeczpospolitą Polską, powoływany przez selekcjonera, w której występować mogą wszyscy zawodnicy posiadający obywatelstwo polskie. Za jej funkcjonowanie odpowiedzialny jest Polski Związek Hokeja na Lodzie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy seniorską reprezentację kraju powołano w 1925, tuż po założeniu Polskiego Związku Hokeja na Lodzie (PZHL), a w jej skład weszli hokeiści AZS Warszawa i Warszawskiego Towarzystwa Łyżwiarskiego[4]. Inauguracyjne, oficjalne spotkanie międzypaństwowe kadra narodowa rozegrała 10 stycznia 1926[3] na Eissportstadion w Davos, przegrywając 1:13 towarzyski mecz przeciwko Austrii. Dzień później, w tym szwajcarskim kurorcie, PZHL został przyjęty w poczet członków Międzynarodowej Federacji Hokeja na Lodzie (wówczas LIHG, obecnie IIHF)[5], dzięki czemu reprezentacja mogła przystąpić do premierowej wielkiej imprezy międzynarodowej (10. edycji Mistrzostw Europy, organizowanych w Davos). W swym inauguracyjnym pojedynku - rozegranym 12 stycznia 1926 na Eissportstadion - "biało-czerwoni" ulegli 1:2 Francji, a gola dla nich zdobył Tadeusz Adamowski[6]. Pierwsze w historii zwycięstwo Polacy odnieśli 14 stycznia 1926, pokonując na Eissportstadion 3:1 Włochów, a ostatecznie zajęli 6. miejsce w turnieju[6]. W skład drużyny wchodzili: Edmund Czaplicki (bramkarz), Aleksander Kowalski, Lucjan Kulej, Tadeusz Adamowski, Kazimierz Żebrowski, Aleksander Tupalski, Włodzimierz Krygier, Aleksander Słuczanowski i Osiecimski.

Dwukrotnie Polska była organizatorem Mistrzostw świata najwyższego szczebla: w 1931 w Krynicy-Zdroju (wówczas reprezentacja Polski zajęła najwyższe w historii 4 miejsce na MŚ) oraz w 1976 w Katowicach.

Ponadto Polska kilkakrotnie była gospodarzem mistrzostw drugiej klasy (w przeszłości Grupa B, następnie Dywizja I). W ostatnim czasie były to mistrzostwa I Dywizji 2009 w Toruniu i I Dywizji Grupy B 2012 (trzeci poziom) w Krynicy-Zdroju.

Najlepszy wynik podczas Igrzysk Olimpijskich to 4. miejsce na turnieju hokejowym podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1932 w Lake Placid. Po raz ostatni na igrzyskach olimpijskim Polska uczestniczyła w turnieju 1992 w Albertville[7].

30 sierpnia 2012 szkoleniowcem kadry został Rosjanin Igor Zacharkin, a konsultantem kadry jego rodak Wiaczesław Bykow. We wrześniu 2012 współpracownikiem do spraw bramkarzy został pierwotnie wybrany szwedzki trener Michael Lehner[8], jednak miesiąc później jego miejsce zajął Rosjanin Kiriłł Korieńkow[9]. W sierpniu 2014 został selekcjonerem kadry został dotychczasowy asystent, Jacek Płachta, jego współpracownikiem Rosjanin Siergiej Puszkow (wkrótce zrezygnował[10]), a konsultantem pozostał Igor Zacharkin[11].

W 2012 w Polsce było zarejestrowanych 3192 hokeistów, w tym 465 zawodników w wieku seniorskim[12].

Na turnieju mistrzostw świata 2013 kadra narodowa wystąpiła w strojach oznaczonych napisem "Polska" (dotychczas było to "Poland")[13].

Według PZHL, 7 listopada 2014 kadra rozegrała swój 1000. mecz w historii. W Budapeszcie podczas turnieju Euro Ice Hockey Challenge 2014/2015 reprezentacja Polski pokonała reprezentację Włoch 3:2[14].

W marcu 2015 zostało zaprezentowane nowe logo PZHL[15].

Udział w imprezach międzynarodowych[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa Europy[edytuj | edytuj kod]

  • 1910-1925 – nie uczestniczyła
  • 1926 – 6. miejsce
  • 1927 – 4. miejsce
  • 1929 – 2. miejsce
  • 1930 – 4. miejsce
  • 1931 – 2. miejsce
  • 1932 – nie uczestniczyła

Igrzyska Olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja Polski przed meczem z Węgrami (12.04.2006 w Sanoku).
Reprezentacja Polski podczas preeliminacji do Igrzysk Olimpijskich w Vancouver (Sanok 2008).
  • 1920nie uczestniczyła
  • 1924nie uczestniczyła
  • 1928 – 10. miejsce
  • 1932 – 4. miejsce
  • 1936 – 9. miejsce
  • 1948 – 7. miejsce
  • 1952 – 6. miejsce
  • 1956 – 8. miejsce
  • 1960nie zakwalifikowała się
  • 1964 – 9. miejsce
  • 1968nie zakwalifikowała się
  • 1972 – 6. miejsce
  • 1976 – 6. miejsce
  • 1980 – 7. miejsce
  • 1984 – 8. miejsce
  • 1988 – 10. miejsce
  • 1992 – 11. miejsce
  • 1994nie zakwalifikowała się
  • 1998nie zakwalifikowała się
  • 2002nie zakwalifikowała się
  • 2006nie zakwalifikowała się
  • 2010nie zakwalifikowała się
  • 2014nie zakwalifikowała się

Mistrzostwa Świata[edytuj | edytuj kod]

  • 1930 – 5. miejsce
  • 1931 – 4. miejsce
  • 1933 – 8. miejsce
  • 1934nie uczestniczyła
  • 1935 – 10. miejsce[16]
  • 1937 – 8. miejsce
  • 1938 – 9. miejsce
  • 1939 – 6. miejsce
  • 1947 – 6. miejsce
  • 1949-1954nie uczestniczyła
  • 1955 – 7. miejsce
  • 1957 – 6. miejsce
  • 1958 – 8. miejsce
  • 1959 – 11. miejsce: spadek
  • 1961 – 13. miejsce (5. w Grupie B)
  • 1962nie uczestniczyła, zbojkotowała
  • 1963 – 12. miejsce (4. w Grupie B)
  • 1964 – 9. miejsce (1. w Grupie B), rozegrane jako IO
  • 1965 – 9. miejsce (1. w Grupie B): awans
  • 1966 – 8. miejsce: spadek
  • 1967 – 9. miejsce (1. w Grupie B): awans
  • 1969 – 8. miejsce (2. w Grupie B): awans
  • 1970 – 6. miejsce: spadek
  • 1971 – 8. miejsce (2. w Grupie B)
  • 1972 – 7. miejsce (1. w Grupie B): awans
  • 1973 – 5. miejsce
  • 1974 – 5. miejsce
  • 1975 – 5. miejsce
  • 1976 – 7. miejsce: spadek
  • 1977 – 10. miejsce (2. w Grupie B)
  • 1978 – 9. miejsce (1. w Grupie B): awans
  • 1979 – 8. miejsce: spadek
  • 1981 – 10. miejsce (2. w Grupie B)
  • 1982 – 11. miejsce (3. w Grupie B)
  • 1983 – 10. miejsce (2. w Grupie B)
  • 1985 – 9. miejsce (1. w Grupie B): awans
  • 1986 – 8. miejsce: spadek
  • 1987 – 9. miejsce (1. w Grupie B): awans
  • 1989 – 8. miejsce: spadek
  • 1990 – 14. miejsce (6. w Grupie B)
  • 1991 – 12. miejsce (4. w Grupie B): awans
  • 1992 – 12. miejsce: spadek
  • 1993 – 14. miejsce (2. w Grupie B)
  • 1994 – 15. miejsce (3. w Grupie B)
  • 1995 – 15. miejsce (3. w Grupie B)
  • 1996 – 17. miejsce (5. w Grupie B)
  • 1997 – 17. miejsce (5. w Grupie B)
  • 1998 – 23. miejsce (7. w Grupie B)
  • 1999 – 23. miejsce (7. w Grupie B)
  • 2000 – 20. miejsce (4. w Grupie B)
  • 2001 – 19. miejsce (1. w Dywizji I, Grupa A): awans
  • 2002 – 14. miejsce: spadek
  • 2003 – 19. miejsce (2. w Dywizji I, Grupa A)
  • 2004 – 21. miejsce (3. w Dywizji I, Grupa B)
  • 2005 – 19. miejsce (2. w Dywizji I, Grupa A)
  • 2006 – 21. miejsce (3. w Dywizji I, Grupa B)
  • 2007 – 20. miejsce (2. w Dywizji I, Grupa A)
  • 2008 – 21. miejsce (3. w Dywizji I, Grupa A)
  • 2009 – 23. miejsce (4. w Dywizji I, Grupa B)
  • 2010 – 22. miejsce (3. w Dywizji I, Grupa B)
  • 2011 – 22. miejsce (4. w Dywizji I, Grupa B): spadek
  • 2012 – 24. miejsce (2. w Dywizji I, Grupa B)
  • 2013 – 24. miejsce (2. w Dywizji I, Grupa B)
  • 2014 – 23. miejsce (1. w Dywizji I, Grupa B): awans
  • 2015 – 19. miejsce (3. w Dywizji I, Grupa A)
Rudolf Roháček (2006)
Wiktor Pysz (2010)

Selekcjonerzy[edytuj | edytuj kod]

Ranking IIHF[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejsce Liczba punktów Zmiana
2003 19 2 550
2004 20 2 295 - 1
2005 21 2 085 - 1
2006 20 2 580 + 1
2007 20 2 395
2008 21 2 175 - 1
2009 22 1 940 - 1
2010 22 2 405
2011 23 2 215 - 1
2012 23 2 020
2013 23 1 835
2014 24 2 355 - 1
2015

Bilans meczów[edytuj | edytuj kod]

Statystyki reprezentantów[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja Polski przed meczem towarzyskim z Węgrami (Arena Sanok, 12.04.2006).

Według danych PZHL. Stan na 26 kwietnia 2015.

Najwięcej występów[edytuj | edytuj kod]

  1. Henryk Gruth – 240 meczów
  2. Leszek Laszkiewicz – 216 meczów
  3. Damian Słaboń – 206 meczów
  4. Jerzy Potz – 191 meczów
  5. Sebastian Gonera – 188 meczów
  6. Michał Garbocz – 179 meczów
  7. Walenty Ziętara – 179 meczów
  8. Marek Cholewa – 169 meczów

Najwięcej goli[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Zabawa – 99 goli
  2. Leszek Laszkiewicz – 89 goli
  3. Wiesław Jobczyk – 88 goli
  4. Walenty Ziętara – 70 goli
  5. Mieczysław Jaskierski – 59 goli

Inne informacje[edytuj | edytuj kod]

  • Organizację Mistrzostw Świata grupy A w 1976 przyznano po raz drugi w historii Polsce (rozgrywano je w katowickim Spodku). 8 kwietnia 1976 – w inaugurującym całą imprezę spotkaniu – reprezentacja Polski pokonała 6:4 (2:0 3:2 1:2) faworyta turnieju ZSRR (wówczas 14-krotnego Mistrza Świata i 5-krotnego Mistrza Olimpijskiego). Gole dla Polaków zdobyli wówczas: Jaskierski (na 1:0), Nowiński (na 2:0), Jobczyk (na 3:1), Jaskierski (na 4:1) i ponownie Jobczyk (na 5:2 i 6:2). Do dnia dzisiejszego mecz ów powszechnie uznawany jest za najlepszy w dziejach polskiego hokeja na lodzie.

Sztab i kadra 2015[edytuj | edytuj kod]

Kadra powołana na turniej mistrzostw świata 2015 Dywizji I Grupy A w Krakowie (19-25 kwietnia 2015)[17].

Sztab szkoleniowy:

Sztab techniczno-medyczny:

  • Polska Andrzej Zabawa – menedżer generalny
  • Polska Mirosław Minkina – kierownik drużyny
  • Polska Maciej Żelawski – lekarz

Bramkarze:

Obrońcy:

Napastnicy:

Przypisy

  1. Oficjalne statystyki IIHF podają 292, jako liczbę oficjalnych spotkań międzypaństwowych rozegranych przez Henryka Grutha.
  2. nationalteamsoficehockey.com: Informacje o hokejowej reprezentacji Polski mężczyzn (ang.). [dostęp 2015-04-25].
  3. 3,0 3,1 Według niektórych źródeł mecz ten odbył się dzień później, jednak mając na względzie fakt, że 11 stycznia 1926 na Eissportstadion w Davos rozegrano inauguracyjne spotkania Mistrzostw Europy 1926 - w tym pojedynek Austria - Francja (2:1) - wydaje się to mało realne.
  4. uhksmazowsze.pl: O hokeju (pol.). [dostęp 2015-04-22].
  5. iihf.com: Informacje o PZHL na oficjalnej stronie internetowej IIHF (ang.). [dostęp 2015-04-22].
  6. 6,0 6,1 passionhockey.com: Championnats d'Europe 1926 (fr.). [dostęp 2015-04-25].
  7. 21 lat od ostatniego występu Polski na ZIO w Albertville 1992. 2013-02-27. [dostęp 2015-04-27].
  8. Wychował bramkarskie gwiazdy NHL, teraz dołączył do reprezentacji Polski!. 2012-09-23. [dostęp 2015-04-27].
  9. Posiedzenie zarządu PZHL. 2012-10-18. [dostęp 2015-04-27].
  10. Inauguracja sezonu 9.09. 2014-08-19. [dostęp 2015-04-27].
  11. Płachta selekcjonerem reprezentacji. pzhl.org.pl, 4 sierpnia 2014. [dostęp 4 sierpnia 2014].
  12. Dodatek do Przeglądu Sportowego z 14-15.04.2012 r. str. III
  13. Wkrótce okaże się, w którym kierunku podąży polski hokej - rozmowa z Piotrem Hałasikiem, prezesem PZHL (pol.). sportowefakty.pl. [dostęp 2013-04-05].
  14. EIHC: Zwycięstwo na początek. 2014-11-07. [dostęp 2015-04-27].
  15. Nowe logo PZHL. 2015-03-31. [dostęp 2015-04-27].
  16. Sport i Wychowanie Fizyczne. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 23 z 29 stycznia 1935. 
  17. Team roster. Poland (ang.). iihf.com. [dostęp 2015-04-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]