Nowe Zoo w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ogród Zoologiczny w Poznaniu
Nowe Zoo
Wejście do Zoo od ul. Krańcowej
Wejście do Zoo od ul. Krańcowej
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Adres ul. Krańcowa 81
Powierzchnia 117 ha
Założono 16 września 1974[1]
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Ogród Zoologiczny w PoznaniuNowe Zoo
Ogród Zoologiczny w Poznaniu
Nowe Zoo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ogród Zoologiczny w PoznaniuNowe Zoo
Ogród Zoologiczny w Poznaniu
Nowe Zoo
Ziemia 52°24′01″N 16°59′41″E/52,400278 16,994722
Strona internetowa zoo

Nowe Zoo w Poznaniu – jeden z największych ogrodów zoologicznych w Polsce, założony w 1974 roku na Białej Górze, wschodnim klinie zieleni Poznania. Zajmuje obszar 117 ha usytuowanych na pagórkowatym terenie leśnym z sześcioma rozległymi stawami o łącznej powierzchni ponad 13 ha[2], stanowiąc naturalne siedlisko fauny krajowej.

Ogród otwarto w setną rocznicę powstania Starego Zoo przy ul. Zwierzynieckiej[3] z którym tworzy integralną całość jako Ogród Zoologiczny w Poznaniu.

Nowe Zoo słynie z kolekcji ptaków drapieżnych oraz sów, która należy do jednej z najbogatszych w Europie[4].

Od 1 października 2014 roku dyrektorem poznańskiej placówki jest Aleksander Niweliński[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Grupa rodzinna kapibar
Dzięki panoramicznemu oszkleniu zwiedzający mają bliski kontakt nawet z niebezpiecznymi zwierzętami

Początki Zoo[edytuj | edytuj kod]

Już przed I wojną światową okazało się, że lokalizacja Starego Zoo uniemożliwia jego dalszy rozwój terytorialny. Wielokrotne starania o translokację całego ogrodu zoologicznego (do której nigdy nie doszło) na większy odpowiedniejszy teren, ostatecznie zakończyły się w latach szcześćdziesiątych XX wieku, kiedy to ruszyły prace nad przygotowaniem budowy całkiem nowej placówki w oparciu o nową lokalizację. W 1967 roku powołano Społeczny Komitet Budowy Nowego Zoo, mający za zadanie gromadzenie środków finansowych. Trzy lata później zaczęła się budowa Nowego Zoo. 16 września 1974[2] roku otwarto dla publiczności pierwszą część terenu[5]. Pierwszymi zwierzętami prezentowanymi w Nowym Zoo były jelenie europejskie, daniele, wielbłądy, lamy i gwanako[3]. W 1978 roku powstał pawilon insektarium prezentujący owady, pajęczaki i mięczaki[4]. W 1995 roku otwarto pierwszy w Polsce Pawilon Zwierząt Nocnych a także sprowadzono po raz pierwszy w historii ogrodu nosorożca[4].

Słoniarnia[edytuj | edytuj kod]

Pawilon słoniarni oddano do użytku w 2008 roku[3]. Do dyspozycji stada słoni afrykańskich pozostaje wybieg wewnętrzny z osobną stajnią dla samca i idywidualnymi boksami dla samic oraz 2,5 ha wybieg zewnętrzny[6].

 Osobny artykuł: Słoniarnia w Poznaniu.

Słonie[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze słonie, dwa samce Ninio i Yzika przywieziono 10 marca 2009 roku z ogrodu zoologicznego w Sosto na Węgrzech. W tym samym roku do Poznania sprowadzono trzy samice: Lindę z Zoo w Holandii oraz Kingę i Kizi ze Śląskiego Ogrodu Zoologicznego[3].

Stado poznańskich słoni afrykańskich:

  1. Ninio (ur. 1999 w Izraelu)
  2. Yzik (ur. 2004)
  3. Linda (ur. 1986 w Zimbabwe)
  4. Kinga (ur. 1987 w Namibii)
  5. Kizi (ur. 1987 w Namibii)

Nowe obiekty[edytuj | edytuj kod]

Wybieg rysi[edytuj | edytuj kod]

Ekspozycja rysi europejskich na nowym obszernym wybiegu. stanowiący fragment naturalnego lasu, została udostępniona dla zwiedzających 2 kwietnia 2013 roku[3].

Azyl dla niedźwiedzi[edytuj | edytuj kod]

Azyl wybudowano we współpracy z niemiecko-austriacką fundacją Vier Pfoten (pol. "Cztery Łapy"). Pierwsze niedźwiedzie brunatne przyjechały do azylu w październiku 2013 roku ze schroniska w Korabiewicach[7]. Aktualnie mieszkają w nim dwa niedźwiedzie: Borys i Misza.

Zwierzęta[edytuj | edytuj kod]

Wśród zwierząt prezentowanych na Białej Górze wiele zagrożonych jest wyginięciem m.in. drapieżny torbacz kowari, lwiatka złotogłowa, kazuar hełmiasty, krytycznie zagrożony wyginięciem - jeleń baweański w naturze zamieszkujący jedynie wyspę Bawean oraz świnia wisajska pochodząca z wyspy Negros, jeleń Alfreda, jeleń milu, zebra Grevy`ego, żyrafa Rothschilda, tygrys syberyjski, słoń afrykański, suseł moręgowany, żubr, najbardziej zagrożony wyginięciem ssak drapieżny Europy - norka europejska, perewiazka i małpiatka lori mały którego Zoo koordynuje hodowlę w ramach Europejskiego Programu Ochrony Zwierząt Zagrożonych Wyginięciem[6].

16 grudnia 2014 roku z Berlina przywieziono dwa podgatunki takinów: tybetańskiego i złocistego[8].

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W uznaniu dokonań w 1992 roku poznański ogród zoologiczny zostały wpisany do prestiżowego Europejskiego Stowarzyszenia Ogrodów Zoologicznych (EAZA). W 1999 roku został członkiem Światowego Stowarzyszenia Ogrodów Zoologicznych i Akwariów (WAZA).

Twierdza Poznań - Fort 3[edytuj | edytuj kod]

Na terenie Nowego Zoo przy ulicy Krańcowej mieści się zbudowany przez armię pruską w latach 1877-1881 zabytkowy Fort 3, stanowiący element zewnętrznego pierścienia fortyfikacji Twierdzy Poznań. Obiekt będący jednym z miejsc zimowania nietoperzy w Poznaniu, wchodzi w skład chronionego obszaru Natura 2000[9].

Trasa turystyczna[edytuj | edytuj kod]

Fort udostępniono odwiedzającym w 2011 roku[10]. Trasa tyrystyczna obejmuje część naziemą i podziemną, zwiedzanie odbywa się z przewodnikiem (maj-wrzesień)[6]. Operatorem trasy turystycznej jest Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Fortyfikacji[10].

Dojazd do Zoo[edytuj | edytuj kod]

Do Nowego Zoo można dojechać autobusem linii 84 MPK Poznań Sp. z o.o. (kurs z Ronda Rataje przez Rondo Śródka i Termy Maltańskie). W sezonie letnim uruchamiane są także przejazdy Kolejką Parkową Maltanka, trasa kolejki wiedzie wzdłuż jeziora Maltańskiego do stacji Zwierzyniec (położonej przy wejściu do Zoo). W 2015 przejazdy Maltanki zaplanowano od 18 kwietnia do 27 września[11].

Kolejka parkowa po Zoo[edytuj | edytuj kod]

Stylizowana kolejka parkowo-ogrodowa w Nowym Zoo

Rozległy teren Nowego Zoo można zwiedzać na pieszo lub podróżować wożącymi turystów składami kolejki parkowo-ogrodowej (trzy składy). Pasażerowie mogą dowolnie wsiadać i wysiadać by zwiedzić daną część ogrodu[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. informacje
  2. 2,0 2,1 Lech Banach, Radosław Ratajszczak, Adam Taborski: 125 lat Ogrodu Zoologicznego w Poznaniu. Poznań: Panoptikos, 1999, s. 6, 7. ISBN 83-87309-05-2.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 Historia (pol.). zoo.poznan.pl. [dostęp 2015-01-17].
  4. 4,0 4,1 4,2 Ogród Zoologiczny w Poznaniu. 2009, s. 39, 42-43, 52. ISBN 978-83-751814-4-9.
  5. Poznań: Nowe Zoo obchodzi urodziny - zobacz jak się rozwijało (pol.). gloswielkopolski.pl. [dostęp 2015-01-17].
  6. 6,0 6,1 6,2 Przewodnik Ogród Zoologiczny, Zoo Poznań. 2013. ISBN 978-83-9210-218-2.
  7. Poznańskie zoo azylem dla niedźwiedzi (pol.). tvn24.pl. [dostęp 2015-01-17].
  8. Prezent na gwiazdkę (pol.). zoo.poznan.pl. [dostęp 2014-12-22].
  9. Fortyfikacje w Poznaniu (pol.). natura2000.biz. [dostęp 2015-01-17].
  10. 10,0 10,1 O forcie 3 (pol.). fort3.pl. [dostęp 2015-01-17].
  11. Maltanka startuje już w weekend (pol.). MPK Poznań. [dostęp 2015-04-18].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Przewodnik Ogród Zoologiczny - Zoo Poznań, (niedatowany).
  • Przewodnik Ogród Zoologiczny w Poznaniu, 2009, ISBN 978-83-751814-4-9