Przyjaźń-84

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy międzynarodowych zawodów sportowych. Zobacz też: Przyjaźń.
Państwa uczestniczące w zawodach Przyjaźń-84
Znaczek pocztowy wydany na okoliczność zawodów Przyjaźń-84 - zapasy
Gimnastyka sportowa (koń z łękami)

Przyjaźń-84 (ros. Дружба-84) – cykl międzynarodowych zawodów sportowych zorganizowanych w 1984 przez kraje socjalistyczne jako alternatywa dla Igrzysk Olimpijskich rozgrywanych w Los Angeles w Stanach Zjednoczonych. ZSRR zbojkotował Igrzyska w ramach retorsji za bojkot Igrzysk Olimpijskich w Moskwie w 1980. W ślad za Związkiem Radzieckim poszły inne kraje socjalistyczne, choć decyzja ta została narzucona niektórym narodowym komitetom olimpijskim. Jako powód organizacji zawodów Przyjaźń-84 podawano umożliwienie "zaprezentowania umiejętności i formy na zakończenie 4-letniego cyklu olimpijskiego sportowcom, którzy nie mogli uczestniczyć w IO 1984"[1].

Zawody rozgrywane były w 9 państwach bloku wschodniego. Termin rozgrywania zawodów wybrano tak, by nie kolidowały ze zmaganiami olimpijczyków. Tym samym umożliwiono start również reprezentantom krajów, które nie bojkotowały Igrzysk w Los Angeles. Ogółem w zawodach udział wzięło 2300 sportowców z 50 państw. Mottem zawodów było hasło: "Sport, Przyjaźń, Pokój" (ros. Спорт, дружба, мир). Ceremonia otwarcia odbyła się na moskiewskim stadionie Łużniki, podobnie jak to miało miejsce podczas Igrzysk w 1980.[2].

Zawody były rozgrywane w następujących krajach:

Poziom zawodów Przyjaźń-84 był wysoki, a wyniki uzyskiwane w niektórych konkurencjach były lepsze niż te w Los Angeles. Przykładowo w 28 spośród 41 konkurencji lekkoatletycznych uzyskano lepsze wyniki (np. Marlies Göhr w biegu na 100 m czy Uwe Hohn w rzucie oszczepem). Podczas zawodów Przyjaźń-84 sportowcy pobili łącznie 48 rekordów świata (z tego 22 sportowcy radzieccy) w kolarstwie, lekkoatletyce, pływaniu i podnoszeniu ciężarów.

Polscy zawodnicy odnieśli zwycięstwa w judo, jeździectwie, lekkoatletyce (Bogusław Mamiński, Ryszard Ostrowski) i szermierce (drużyna szpadzistów). W 2006 roku pojawiła się propozycja przyznania polskim medalistom zawodów Przyjaźń-84 takich samych uprawnień jak medalistom olimpijskim[4]. 19 lutego 2007 roku prezydent Lech Kaczyński podpisał ustawę przyznającą te uprawnienia[5]

Polskie medale[6][edytuj | edytuj kod]

Gold medal with cup.svg Medale złote[edytuj | edytuj kod]

Silver medal with cup.svg Medale srebrne[edytuj | edytuj kod]

Bronze medal with cup.svg Medale brązowe[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Mała encyklopedia sportu, 1987, t. 2, s. 320
  2. Infosport – wydarzenia sportowe z 1984
  3. Sztuka walki sambo nie była nigdy dyscypliną olimpijską
  4. projekt ustawy PiS z 17 marca 2006
  5. Drużba-84: socjalistyczne igrzyska
  6. według Gwiazdy sportu – 84, Warszawa 1985, s. 85-94; Na olimpijskim szlaku 1984. Sarajewo Los Angeles, Warszawa 1987, s. 205-206

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]