Nadia Comăneci

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nadia Comăneci
Nadia Comaneci 1977.jpg
Data i miejsce urodzenia 12 listopada 1961
Oneşti
Dyscypliny gimnastyka sportowa
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Montreal 1976 gimnastyka
(wielobój)
Złoto
Montreal 1976 gimnastyka
(ćwiczenia na poręczach)
Złoto
Montreal 1976 gimnastyka
(ćwiczenia na równoważni)
Złoto
Moskwa 1980 gimnastyka
(ćwiczenia na równoważni)
Złoto
Moskwa 1980 gimnastyka
(ćwiczenia wolne)
Srebro
Montreal 1976 gimnastyka
(drużynowo)
Srebro
Moskwa 1980 gimnastyka
(wielobój)
Srebro
Moskwa 1980 gimnastyka
(drużynowo)
Brąz
Montreal 1976 gimnastyka
(ćwiczenia wolne)
Mistrzostwa świata
Złoto
Strasburg 1978 ćwiczenia na równoważni
Złoto
Fort Worth 1979 drużynowo
Srebro
Strasburg 1978 drużynowo
Srebro
Strasburg 1978 skok
Mistrzostwa Europy
Złoto
Skien 1975 wielobój
Złoto
Skien 1975 ćwiczenia na poręczach
Złoto
Skien 1975 ćwiczenia na równoważni
Złoto
Skien 1975 skok
Złoto
Praga 1977 wielobój
Złoto
Praga 1977 ćwiczenia na poręczach
Złoto
Kopenhaga 1979 wielobój
Złoto
Kopenhaga 1979 skok
Złoto
Kopenhaga 1979 ćwiczenia wolne
Srebro
Skien 1975 ćwiczenia wolne
Srebro
Praga 1977 skok
Brąz
Kopenhaga 1979 ćwiczenia na równoważni

Nadia Elena Comăneci - (wym. [ˈnadi.a koməˈnet͡ʃʲ]) – rumuńska gimnastyczka, zdobywczyni pięciu złotych medali olimpijskich, dwukrotna mistrzyni świata, dziewięciokrotna mistrzyni Europy.

Urodzona 12 listopada 1961 w Oneşti (Rumunia), została mistrzynią Europy w wieloboju już w wieku 13 lat, w 1975, w Skien. Jako pierwsza w dziejach gimnastyki, dostała maksymalne noty - 10 pkt. (siedem razy). Na igrzyskach olimpijskich w Montrealu (1976) wygrała wielobój indywidualny z notą łączną 79,275 pkt. (na 80 możliwych), ćwiczenia na poręczach z maksymalną notą 20 pkt., a ćwiczenia na równoważni ukończyła mając notę bliską ideału - 19,950 pkt.

Na kolejnych igrzyskach, w Moskwie w 1980, zajęła drugie miejsce za Jeleną Dawydową z ZSRR. Nie obroniła tytułu z Montrealu, ale wygrała ćwiczenia wolne (ex aequo z Nelly Kim) i na równoważni. Do 3 złotych medali z Montrealu dodała dwa dalsze. Ogółem ma w dorobku 5 złotych, 3 srebrne i 1 brązowy medal olimpijski.

Mistrzynią Europy w wieloboju indywidualnym była trzykrotnie (w l. 1975, 1977, 1979). W MŚ 1979 w Fort Worth (w Teksasie) wygrała wielobój drużynowy.

W 1984 zakończyła karierę, odznaczona Orderem Olimpijskim przez ówczesnego szefa MKOl - Juana Antonio Samarancha. (W 2004 otrzymała jako jedyna Order po raz drugi). W ankiecie agencji Associated Press w 1976 i 1977 przyznano jej miano najlepszej sportsmenki świata.

W listopadzie 1989, krótko przed upadkiem Muru Berlińskiego, Comăneci opuściła Rumunię i poprzez Węgry dotarła do Austrii, gdzie w ambasadzie USA poprosiła o azyl. W USA popularyzowała gimnastykę.

W kwietniu 1996 wyszła za mąż za Amerykanina Barta Connera, mistrza olimpijskiego w ćwiczeniach na poręczach z 1984. Z mężem prowadzi Akademię Gimnastyczną. Udziela się w akcjach charytatywnych. Obecnie jest wiceprzewodniczącą Rady Dyrektorów Międzynarodowych Olimpiad Specjalnych. Ufundowała klinikę dla ubogich dzieci w Bukareszcie. Rząd Rumunii nadał jej tytuł Honorowego Konsula w USA. Zasiada we władzach FIG.

Oboje z mężem są komentatorami najważniejszych imprez gimnastycznych, Mają syna Dylana Paula ur. 3 czerwca 2006, w Oklahoma City.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]