Pokój oliwski 1660

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Komisarze szwedzcy zawierają pokój z Janem Kazimierzem, królem polskim, Leopoldem, cesarzem, i Fryderykiem Wilhelmem, margrabią brandenburskim
Alegoria pokoju oliwskiego
Sala w opactwie w Oliwie, w której traktat został podpisany

Pokój oliwskitraktat pokojowy pomiędzy Szwecją, a Polską podpisany 3 maja 1660 w Oliwie, kończący potop szwedzki. Zawarty został na terenie opactwa cystersów w Oliwie.

Spis treści

[edytuj] Historia

Traktat zawarty po negocjacjach, które ze strony polskiej prowadził wojewoda poznański Jan Leszczyński. Szwecję reprezentowali kanclerz Bengt Gabrielsson Oxenstierna i Magnus Gabriel De la Gardie. Na łagodnym stylu negocjacji zaważył wpływ, jaki na Polaków miała przychylna Szwedom dyplomacja francuska.

Pokój w Oliwie nie wprowadzał istotnych zmian granicznych w stosunku do linii rozejmowej sprzed walk:

Ze strony polskiej pokój podpisał podkanclerzy koronny Mikołaj Prażmowski.

W tym samym czasie Szwecja walczyła z Rosją w Inflantach (w czasie prac nad pokojem oliwskim jedynie formalnie, gdyż obowiązywał podpisany w 1658 r. rozejm w Waliesar) oraz z Królestwem Danii i Norwegii na terenie Norwegii i Bornholmie. Pierwszą wojnę zakończył pokój w Kardis; drugą - pokój w Kopenhadze.
Polska w tym czasie prowadziła jeszcze wojnę z Rosją i przygotowywała się do przeprowadzenia kampanii przeciwko wojskom rosyjskim Iwana Chowańskiego na terenie Wielkiego Księstwa Litewskiego (Bitwa pod Połonką), Wasyla Szeremietiewa na Ukrainie (Bitwa pod Cudnowem) oraz wojskom Chmielnickiego (Bitwa pod Słobodyszczami).

[edytuj] Bibliografia

  • Besala Jerzy: Oliwa na wzburzone wody, w: "Polityka" nr 21 (2757), 22 maja 2010 r., s. 68-71

[edytuj] Linki zewnętrzne

Przypisy

  1. "Wysłannik króla polskiego Zygfryd von Schröer przywiózł ze Szwecji dwie skrzynie aktów; sekretarz archiwum szwedzkiego Erik Larrson Runnell nadesłał jeszcze trzy skrzynie Acta Polonica Iudicalia. Była to znikoma część zagrabionych pism; Jan Sobieski zdołał odzyskać niewielką część ze starej biblioteki Zygmunta Augusta i Wazów. (...) Ogromnym zaniedbaniem strony polskiej był także brak w umowie artykułu o zwrocie przez Szwecję zagrabionych dzieł sztuki." w: Besala J., op. cit.
Commons in image icon.svg