Polityka (tygodnik)
| Polityka | |
|---|---|
 Siedziba redakcji, Warszawa-Ochota, ul. Słupecka 6 |
|
| Częstotliwość | tygodnik |
| Kraj |  Polska |
| Wydawca | "Polityka" Spółdzielnia Pracy |
| Rodzaj czasopisma | społeczno-polityczny |
| Pierwsze wydanie | 1957 |
| Redaktor naczelny | Jerzy Baczyński |
| Średni nakład | (7/2009) 202 242[1] egz. |
| Liczba stron | 108-130 |
| ISSN | 0032-3500 |
| OCLC | 6547308 |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa czasopisma | |
"Polityka" – polski lewicowo-liberalny tygodnik społeczno-polityczny wydawany od 1957 w Warszawie.
Spis treści |
[edytuj] Historia
2 stycznia 1957 Sekretariat Komitetu Centralnego PZPR podjął decyzję o utworzeniu tygodnika społeczno-politycznego. Wraz z dziennikiem Trybuna Ludu Polityka stanowiła oficjalny organ PZPR. W odróżnieniu jednak od Trybuny na łamach Polityki dopuszczano (oczywiście w ramach obowiązującej cenzury) opinie nie do końca zgadzające się z linią partii.
Do około 1970 siedziba redakcji mieściła przy Al. Jerozolimskich, w miejscu gdzie następnie wybudowano hotel Forum, obecnie noszący nazwę Novotel Warszawa Centrum.
W 1990 tygodnik wydzielił się z koncernu RSW Prasa-Książka-Ruch i jest od tego czasu wydawany przez własną spółdzielnię – "Polityka" – Spółdzielnia Pracy. Od 1959 "Polityka" przyznaje doroczne nagrody historyczne (za najlepsze książki o historii), a od 1992 nagrody dla wybitnych twórców kultury – Paszporty "Polityki". Organizuje również akcję "Zostańcie z nami" fundowania stypendiów dla młodych obiecujących naukowców jak również przyznaje Nagrodę Historyczną Polityki.
W 1995 tygodnik zmienił formułę wydawniczą i stał się kolorowym magazynem. Obecnie jest wydawany w nakładzie ok. 190 tys. egz. (stan na 2011). Pod względem wielkości sprzedaży "Polityka" od 2004 do 2010 zajmowała pierwsze miejsce wśród polskich tygodników opinii (średnia sprzedaż w 2004 – 190 254 egz., a w 2010 – 143 089 egz.)[2]. W 2010 wyprzedził ją "Gość Niedzielny"[3].
Tematyka obejmuje wydarzenia polityczne, gospodarcze, naukowe i kulturalne Polski, Europy i świata – bieżące komentarze i pogłębione analizy, jak też felietony i reportaże. Tygodnik korzysta ze wsparcia szerokiego zespołu autorów, w tym wielu osób z tytułami naukowymi i znanych intelektualistów, a także licznych korespondentów zagranicznych. Ideologicznie "Polityka" prezentuje liberalno-lewicowy profil polityczny.
"Polityka" zyskała uznanie na świecie[4] publikując w 1961 pięć odcinków pamiętników zbrodniarza hitlerowskiego Adolfa Eichmanna, wykradzionych przez niemieckich antyfaszystów od brata Eichmanna i przekazanych redakcji (oprócz "Polityki", fragmenty tych pamiętników uzyskał jedynie "Life"). Nakład pisma wzrósł w tym okresie dwukrotnie.[5]
[edytuj] Redaktorzy naczelni
- Stefan Żółkiewski (1957-1958)
- Mieczysław Rakowski (1958-1982)
- Jan Bijak (1982-1994)
- Jerzy Baczyński od 1994
[edytuj] Pracownicy i współpracownicy
- Jacek Żakowski
- Janina Paradowska
- Wiesław Władyka
- Mariusz Janicki
- Daniel Passent
- Adam Szostkiewicz
- Cezary Łazarewicz
- Stanisław Tym
- Kuba Wojewódzki
- Wawrzyniec Smoczyński
- Joanna Solska
- Edwin Bendyk
- Zdzisław Pietrasik
- Andrzej Mleczko
i inni.
[edytuj] Stałe działy
|
|
|
Przypisy
- ↑ wirtualnemedia.pl
- ↑ Związek Kontroli Dystrybucji Prasy
- ↑ “Gość Niedzielny” liderem, Gazeta Polska w górę o 142 proc
- ↑ Wiesław Władyka: Polityka i jej ludzie. Warszawa: Polityka - Spółdzielnia Pracy, 2007. ISBN 978-83-922734-5-5.
- ↑ Pamiętniki zostały przekazane za pośrednictwem Thomasa Harlana i Daniela Passenta – Daniel Passent. Zbrodniarz na łamach. „Polityka”. 10 marca 2007. 10 (2595). S. 68.
[edytuj] Zobacz też
- Pięćsetka Polityki - Lista największych polskich przedsiębiorstw w 2006
- Ranking wyższych uczelni wg Polityki za rok 2006
- Stypendia Fundacji Tygodnika "Polityka"
- Pomocnik historyczny
