Pracownicy Hogwartu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Poniżej znajduje się lista wszystkich nauczycieli i pracowników szkoły Hogwart:

Nauczyciele poszczególnych przedmiotów i pracownicy[edytuj | edytuj kod]

Tutaj zamieszczone są wiadomości, jakich przedmiotów uczyli dani profesorowie oraz czym zajmowali się poszczególni pracownicy:

Nauczyciele[edytuj | edytuj kod]

Pracownicy szkoły[edytuj | edytuj kod]

Nauczyciele[edytuj | edytuj kod]

Cuthbert Binns[edytuj | edytuj kod]

Cuthbert Binns
Płeć mężczyzna
Magiczność czarodziej
Szkoła Hogwart
Zajęcie nauczyciel Historii Magii
Debiut Harry Potter i Kamień Filozoficzny

Cuthbert Binns – postać fikcyjna występująca w serii książek o Harrym Potterze.

W czasach akcji cyklu powieści był duchem, nauczycielem historii magii Hogwarcie. Jest opisany jako najnudniejszy nauczyciel. Zapadał w drzemkę, kiedy uczniowie zapisywali długie listy nazwisk i dat.

Pewnego wieczoru zasnął przed kominkiem w pokoju nauczycielskim, a kiedy się obudził, by iść na lekcje, nie miał już ciała.

W drugim tomie opowiedział legendę o Komnacie Tajemnic. On sam jednak uważał, że nie ma żadnej komnaty.

Nie pojawił się w żadnym filmie o Harrym Potterze.

Firenzo[edytuj | edytuj kod]

Firenzo
Płeć mężczyzna
Zajęcie nauczyciel wróżbiarstwa (niecały 5 rok oraz 6 i 7, na zmianę z Trelawney)
Aktor Ray Fearon
Debiut Harry Potter i Kamień Filozoficzny

Firenzo (ang. Firenze) – fikcyjna postać z cyklu Joanne Kathleen Rowling o Harrym Potterze. Jest centaurem leśnym o jasnej sierści. W Kamieniu Filozoficznym obronił Harry'ego przed profesorem Quirrellem, który dla Voldemorta wykorzystującego jego ciało, zabił jednorożca w Zakazanym Lesie.

Od 5. części cyklu o Harrym Potterze naucza w Hogwarcie wróżbiarstwa, za co został skazany na śmierć przez swoich współbraci (centaury uważają służbę człowiekowi za największą hańbę) i musiał uciekać z Zakazanego Lasu. Jest miły, spokojny, czego nie można powiedzieć o jego stadzie. Uwielbiają go uczennice Parvati Patil oraz Lavender Brown. Natomiast nie przepada za nim Hermiona Granger i Sybilla Trelawney.

W 6. tomie Dumbledore rozdzielił poszczególne roczniki tak, by uczyli je naprzemiennie Firenzo i Sybilla Trelawney, jednak wnuczka sławnej wróżbitki nie jest tą zmianą zachwycona – przezywa Firenza "Chabeta". Jego klasa znajduje się w sali nr 11, która została tak przygotowana, by jak najbardziej przypominała las. Panuje w niej zawsze noc, by uczniowie mogli studiować ruchy gwiazd.

Filius Flitwick[edytuj | edytuj kod]

Filius Flitwick
Płeć mężczyzna
Magiczność czarodziej
Szkoła Hogwart
Dom Ravenclaw
Zajęcie nauczyciel zaklęć, opiekun Ravenclawu.
Aktor Warwick Davis
Debiut Harry Potter i Kamień Filozoficzny

Filius Flitwick – profesor zaklęć i uroków, który jest tak niski, że musi za swoim biurkiem stać na stosie książek. Jego gabinet znajduje się na siódmym piętrze przy podstawie zachodniej baszty. Jest postacią epizodyczną.

W jego żyłach płynie trochę ludzkiej i trochę goblińskiej krwi, mimo to posiada olbrzymie zdolności magiczne. Nieco zabawny, ale sympatyczny. Ma piskliwy głos. Wiemy, że jego ulubiony napój to syrop wiśniowy z wodą sodową, do tego kilka kostek lodu i obowiązkowo parasolka. Jest lubianym nauczycielem oraz opiekunem domu Ravenclaw. Można liczyć na jego pomoc oraz dobre serce.

Filius to znakomity czarodziej i wg pogłosek w młodości był mistrzem pojedynkowania się. Jest bardzo uczuciowym człowiekiem. Świadczy o tym m.in.:

  • po porwaniu Ginny Weasley do Komnaty Tajemnic dosłownie zalał się łzami;
  • kiedy dowiedział się, że sławny Harry Potter jest w klasie, spadł z wrażenia z podestu;
  • kiedy dowiedział się, że Harry wyznał prawdę o Voldemorcie, dał mu pudło pełne cukrowych myszy.

W 7 tomie, podczas bitwy o Hogwart zabił Antonina Dołohowa, który (jak oznajmiła Rowling) zabił Remusa Lupina.

Rubeus Hagrid[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Rubeus Hagrid.

Gilderoy Lockhart[edytuj | edytuj kod]

Gilderoy Lockhart
Płeć mężczyzna
Magiczność czarodziej
Szkoła Hogwart
Dom Ravenclaw
Zajęcie pisarz, potem nauczyciel OPCM
Aktor Kenneth Branagh
Debiut Harry Potter i Komnata Tajemnic

Gilderoy Lockhart – fikcyjna postać występująca w serii książek o Harrym Potterze. Był kawalerem Orderu Merlina Trzeciej Klasy i pięciokrotnym laureatem nagrody Najbardziej Czarującego Uśmiechu tygodnika "Czarownica".

Lockhart był bardzo kiepskim czarodziejem, aczkolwiek bardzo sławnym. Wydał mnóstwo książek opisujących unicestwiania stworów czarnoksięskich, lecz – jak dowiadujemy się pod koniec II tomu – one wszystkie opisywały czyny innych czarodziejów, a Lockhart jedynie wyciągał od nich informacje, po czym rzucał na nich zaklęcie zapomnienia. W 1992 został powołany na nauczyciela obrony przed czarną magią. Jednak w czasie, gdy "nauczał" w szkole, ponownie została otwarta Komnata Tajemnic. Gdy potwór z Komnaty porwał uczennicę (siostrę Rona, Ginny Weasley), powinien interweniować, lecz gdy tylko o tym usłyszał, zaczął pakować walizki. Harry i Ron chcieli mu pomóc, a gdy zobaczyli, iż wcale nie ma zamiaru ratować Ginny, zmusili go do tego. Gdy odszukali wejście do Komnaty i zeszli do niej, Lockhart porwał Ronowi różdżkę i chciał na chłopców rzucić zaklęcie zapomnienia. Nie wiedział jednak, że różdżka Rona była zepsuta, w wyniku czego zaklęcie odbiło się rykoszetem w niego samego i stracił pamięć. Został wysłany do Szpitala św. Munga, gdzie go leczono. Gdy po trzech latach Harry, Ron i Hermiona spotkali go na oddziale chorób nieuleczalnych, Lockhart już potrafił pisać i rozdawał autografy.

W jednym z wywiadów Rowling ujawniła, że uraz Lockharta jest trwały i że został w Szpitalu Świętego Munga do końca życia.

Gilderoy Lockhart wydał wiele książek mówiących o czynach różnych czarodziejów, które przypisał sobie. Oto kilka z nich:

  • Jak pozbyć się upiora
  • Jak zaprzyjaźnić się z ghulami
  • Moje magiczne ja (autobiografia)
  • Podróże z wampirami
  • Rok z yeti
  • Wakacje z wiedźmami
  • Weekend z wilkołakiem
  • Wędrówki z trollami
  • Włóczęgi z wilkołakami
  • Poradnik zwalczania szkodników domowych

Remus Lupin[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Zobacz więcej w artykule Członkowie Zakonu Feniksa, w sekcji Remus Lupin.

Minerwa McGonagall[edytuj | edytuj kod]

Minerwa McGonagall
Rodzice Robert McGonagall i Isobel McGonagall (z domu Ross)
Płeć kobieta
Magiczność czarodziej
Szkoła Hogwart
Dom Gryffindor
Zajęcie nauczyciel transmutacji w Hogwarcie,
zastępca dyrektora Hogwartu,
opiekun Gryffindoru,
późniejszy dyrektor Hogwartu
Inne cechy i umiejętności animag
Aktor Maggie Smith
Debiut Harry Potter i Kamień Filozoficzny

Minerwa McGonagall (ur. 4 października 1925) – fikcyjna postać z książek o Harrym Potterze. Dwukrotna dyrektorka Hogwartu (po śmierci Albusa Dumbledore'a oraz po śmierci Severusa Snape'a), nauczycielka transmutacji, opiekunka Gryffindoru, jedna z członkiń Zakonu Feniksa. Jest animagiem, potrafi przemienić się w charakterystyczną kotkę z czarnymi obwódkami wokół oczu, które przypominają okulary, jakie nosi.

Również jej patronus ma kształt kota. Dowiadujemy się tego w ostatnim tomie, podczas bitwy o Hogwart, kiedy wysyła swoje patronusy z wiadomością o bitwie o zamek do innych opiekunów domów.

Jest osobą, obok której nie można przejść obojętnie. Wysoka, czarnowłosa czarownica o srogim spojrzeniu z wiecznie zwężonymi ustami. Energiczna, bystra, już na pierwszej lekcji dała uczniom pokaz tego, co potrafi. Umie utrzymać ciszę w klasie bez podnoszenia głosu. Jest stanowcza i wymagająca. Mimo swojego wyglądu i srogiej postury bardzo martwi i troszczy się o uczniów. Stara się być sprawiedliwa i wyrozumiała, lecz do pewnych granic rozsądku. Pod tą skorupą stanowczości jest jednak serdeczną, bardzo pomocną osobą, która nie wie, co to strach.

Była przerażona tym, że Dumbledore zginął z rąk Snape'a. Nie wiedziała, dlaczego do końca mu ufał.

W młodości należała do domu, którego jest teraz opiekunką, zawsze fascynowała ją transmutacja. Jest wielką fanką quidditcha, oczywiście kibicuje Gryffindorowi. Była zachwycona tym, że Harry tak cudownie lata na miotle.

Albus Dumbledore miał do niej wielkie zaufanie.

Na każdym rozpoczęciu roku w Hogwarcie wyczytuje listę pierwszoroczniaków, którzy kolejno byli przydzielani do czterech domów Hogwartu: Gryffindor, Ravenclaw, Hufflepuff i Slytherin.

Imię Minerwa pochodzi od imienia rzymskiej bogini mądrości, nazwisko zaś od poety Williama Topaza McGonagalla, uważanego za najgorszego w historii języka angielskiego.

W 6 tomie po śmierci profesora Dumbledore'a jako zastępca dyrektora tymczasowo przejęła jego stanowisko.

W ostatniej części, uczy nadal w Hogwarcie przejętym przez Voldemorta i walczy z Czarnym Panem w bitwie o Hogwart, która zostaje stoczona pod koniec tomu. Pomaga też uczniom w ewakuacji przed decydującą bitwą. Była ona podczas pobytu Harry'ego w Hogwarcie jednym z jego najważniejszych mentorów, bowiem pomogła dostać się Harry'emu do drużyny Quidditcha w pierwszej klasie, mimo że przepisy tego zabraniały, służyła mu pomocą w Turnieju Trójmagicznym (w granicach obowiązujących reguł) i wspierała go w jego konflikcie z Dolores Umbridge. Harry zademonstrował wdzięczność wobec profesor McGonagall w 7. tomie, gdy rzucił na Amycusa zaklęcie Cruciatus, ponieważ ten opluł McGonagall.


Poprzednik
Albus Dumbledore
Dyrektor Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie
Czerwiec 19971 marzec 1998
Następca
Severus Snape

Kwiryniusz Quirrell[edytuj | edytuj kod]

Kwiryniusz Quirrell
Płeć mężczyzna
Zajęcie nauczyciel OPCM w 1. tomie
Aktor Ian Hart
Debiut Harry Potter i Kamień Filozoficzny

Kwiryniusz Quirrell – postać fikcyjna z książki o Harrym Potterze. Pojawił się on w I tomie przygód czarodzieja – Harry Potter i Kamień Filozoficzny. Na głowie nosił wielki turban, który pachniał czosnkiem.

W finale 1. tomu (w książce czerwiec 1992 roku) dowiadujemy się, że po drugiej stronie głowy Quirrella kryje się twarz Lorda Voldemorta. Quirrell chciał zabić Harry'ego, aby zdobyć Kamień Filozoficzny, który znajdował się w jego kieszeni. Jednak nie mógł tego zrobić, bo po złapaniu uciekającego Harry'ego spojrzał na swoje dłonie i zobaczył, że są "jakby poparzone do żywej kości i jaśniejące". Było to spowodowane tym, że sprawiało mu ból samo dotknięcie Harry'ego, który był przesiąknięty miłością matki, Lily Potter, której ani Quirrell, ani Voldemort nie mogli zrozumieć. Wtedy to Harry zemdlał i, jak później się okazuje, profesor Dumbledore powstrzymuje Quirrella od odebrania Harry'emu Kamienia Filozoficznego. Quirrell umiera, po tym jak duch Lorda Voldemorta opuszcza jego ciało.

Problem z imieniem[edytuj | edytuj kod]

W żadnej książce, filmie ani grze nigdy nie podano imienia profesora Quirrella, ale pojawiło się ono w dwóch innych miejscach:

Horacy Slughorn[edytuj | edytuj kod]

Horacy Slughorn
Płeć mężczyzna
Magiczność czarodziej
Szkoła Hogwart
Dom Slytherin
Zajęcie nauczyciel eliksirów
Aktor Jim Broadbent
Debiut Harry Potter i Książę Półkrwi

Horacy E. F. Slughorn (ang. Horace E. F. Slughorn) – fikcyjna postać z cyklu powieściowego o Harrym Potterze autorstwa J. K. Rowling. Pojawia się po raz pierwszy w szóstej części opowieści, gdzie Albus Dumbledore namówił go, żeby zawiesił emeryturę i uczył dalej eliksirów. Świetnie udawał fotel. Był opiekunem Slytherinu. Bardzo często załatwiał swoim uczniom pracę na dobrze płatnych funkcjach (np. praca w "Proroku Codziennym", Ministerstwie Magii). Założył Klub Ślimaka i posiadał ważne wspomnienie dotyczące horkruksów, które częściowo zataił przed Dumbledorem z tego względu,że w tym wspomnieniu pokazana była rozmowa jego z Tomem Riddlem o horkruksach.

Jego nazwisko pochodzi od slug – ślimak i horn – róg. Po ucieczce Severusa Snape'a Slughorn zostaje tymczasowym opiekunem Slytherinu.

Horacy Slughorn lubił kręcić się wokół znanych osób albo osób ze znanych rodzin (np. Harry Potter, Cormac McLaggen), ale wyjątkami są Lily Evans, Hermiona Granger i Ginny Weasley.

Czubkiem głowy ledwo sięgał podbródka Dumbledore'a.

Był bardzo grubym staruszkiem o błyszczącej łysinie, srebrnych wąsach morsa i wodnistych, wyłupiastych oczach. Zawsze był ubrany z przepychem w kamizelki, których guziki ledwo opinały się na jego potężnym brzuchu. Uwielbiał robić zamieszanie lub prowadzić w teatralny sposób lekcje, to znaczy kochał wytwarzać tajemniczą aurę. Był wielkim smakoszem zarówno słodyczy, jak i trunków. Lubił cukrowe ananasy i miód pitny najlepiej od Madame Rosmerty. Jego nazwisko tłumaczy się jako rożek ślimaka. Był założycielem elitarnego "Klubu Ślimaka" zrzeszając w ten sposób najsławniejszych uczniów w szkole pod różnymi względami mieli znaną rodzinę, dobrze się uczyli, mieli jakiś wyjątkowy talent. Uwielbiał otaczać się sławami, lecz wolał stać w ich cieniu i stamtąd kierować nimi. Zawsze wiedział, jak kim pokierować by wszyscy na tym dobrze wyszli. Do jego sławniejszych uczniów należeli: Dirk Cresswell (szef Urzędu Łączności z Goblinami), Barnabasz Cuffe (redaktor "Proroka Codziennego"), Ambrozjusz Flume z Miodowego Królestwa, Gwenog Jones (kapitan Harpii z Hollyhead). Nauczał eliksirów i był opiekunem Ślizgonów zarówno w młodości, jak i po śmierci Dumbledore'a i ucieczce Snape'a. Był wielkim czarodziejem i bał się, że Voldemort może go chcieć powołać do swoich szeregów. Z tego powodu ukrywał się przez ponad rok, nie mając przez to kontaktu ze światem. To on kiedyś powiedział Tomowi Riddle'owi jak stworzyć horkruksa, w późniejszym czasie żałował i wstydził się swoich poczynań. W relacjach z Harrym przypominał trochę Gilderoya Lockharta. Traktował go jak swoją największą gwiazdę. Był dobrym przyjacielem Dumbledore'a, lecz nie walczył w kręgach Zakonu Feniksa z własnej woli. W Bitwie o Hogwart początkowo nie brał udziału, zajęty ewakuacją młodszych uczniów. Po zakończeniu ewakuacji wrócił do bitwy wraz z przybywającymi do Hogsmeade ochotnikami: absolwentami szkoły, rodzicami uczniów i innymi przeciwnikami Voldemorta. Ich atak od zewnątrz (od tyłu sił Śmierciożerców) po pozornej śmierci Harry'ego przeważył szalę zwycięstwa. W pewnej chwili Slughorn osobiście walczył z Voldemortem. Śmierć Voldemorta w pojedynku z Harrym zakończyła bitwę.

Klub Ślimaka[edytuj | edytuj kod]

Klub Ślimaka (ang. slug club) – założony przez profesora Horacego Slughorna Klub Ślimaka zrzeszał uzdolnionych lub powiązanych z wpływowymi osobami uczniów aktualnie uczących się w Hogwarcie. Byli to szkolni faworyci profesora. Członkowie, zajmując w dorosłym życiu poważane stanowiska nie zapominali o swoim nauczycielu, toteż Horacy Slughorn miał duże znajomości w świecie Czarodziejów.

Na spotkaniach odbywających się najczęściej w gabinecie profesora, przy piwie kremowym i kandyzowanych ananasach rozprawiano o bieżących wydarzeniach.

Nazwa wywodzi się zapewne od nazwiska Slughorna (rożek ślimaka), lecz autorka mogła mieć na myśli żartobliwą nazwę modnych klubów studenckich.

Do Klubu Ślimaka należeli m.in:

Severus Snape[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Severus Snape.

Pomona Sprout[edytuj | edytuj kod]

Pomona Sprout
Płeć kobieta
Szkoła Hogwart
Dom Hufflepuff
Zajęcie nauczycielka zielarstwa, opiekun Hufflepuffu
Aktor Miriam Margolyes
Debiut Harry Potter i Kamień Filozoficzny

Pomona Sprout (ur. 15 maja 1938) – nauczycielka zielarstwa w Hogwarcie i opiekunka Puchonów. Jej ulubionym uczniem był Neville Longbottom. Była niska i przysadzista. Zawsze nosiła stary, dziurawy kapelusz i miała umazane ziemią ubranie. Za paznokciami miała zawsze warstwę ziemi.

W 2. tomie nauczyła na swojej pierwszej lekcji z drugą klasą, jak przesadzić mandragorę. W pierwszym dniu szkoły musiała też zająć się ranami wierzby bijącej po wypadku latającego samochodu, który uderzył w wierzbę. Tym samochodem lecieli Harry i Ron. To ona wraz z panią Pomfrey uratowała spetryfikowanych uczniów.

W szóstej części książki utrzymywała, żeby Hogwart był otwarty po śmierci Dumbledore'a.

W ostatniej książce goniła Severusa Snape'a wraz z McGonagall i Flitwickiem. Podczas Bitwy o Hogwart użyła magicznych roślin, m.in. Jadowitych Tentakul, Wnykopieniek i mandragor. Gdy skończyła uczyć w Hogwarcie, jej miejsce zajął Neville.

Sybilla Trelawney[edytuj | edytuj kod]

Sybilla Patrycja Trelawney
Płeć kobieta
Magiczność czarodziej
Szkoła Hogwart
Zajęcie nauczycielka wróżbiarstwa
Aktor Emma Thompson
Debiut Harry Potter i więzień Azkabanu

Sybilla Patrycja Trelawney (ang. Sybill Patricia Trelawney) – fikcyjna postać, nauczycielka wróżbiarstwa w serii książek o Harrym Potterze. Wnuczka jasnowidzącej Kasandry Trelawney.

Jest to dość osobliwa postać, zamieszkująca północną wieżę Hogwartu, rzadko schodząca do innych części zamku. Twierdzi, że jest praprawnuczką słynnej jasnowidzki Kasandry Trelawney. Sama jest święcie przekonana o swoich zdolnościach jasnowidzenia, choć jej talenty nie są zbyt pewne dla innych. Parę lat przed narodzinami Harry'ego, w Gospodzie Pod Świńskim Łbem wypowiedziała przepowiednię dotyczącą młodego czarodzieja i Voldemorta, którą podsłuchał pod drzwiami Severus Snape. W piątej części przygód Harry'ego Dolores Umbridge wyrzuciła ją ze szkoły. Wtedy wróżbiarstwa zaczął nauczać centaur Firenzo. Sybilla Trelawney zawsze przepowiadała Harry'emu rychłą śmierć, oprócz jednego przypadku, kiedy wściekła się na profesor Umbridge. Przepowiedziała wtedy Harry'emu, że dożyje sędziwego wieku, zostanie Ministrem Magii i będzie miał 12 dzieci. Sybilla lubiła wypić kuchenne sherry, które chowała w pokoju życzeń (VI tom). Widać było, że ma z tym problem. To również ona wyczytała z kart śmierć Dumbledore'a (wieża rozjarzona błyskawicami), ale nikt nie chciał jej słuchać. W VII tomie, podczas Bitwy o Hogwart rzuca kryształowymi kulami w śmierciożerców.

Była autorką dwóch przepowiedni: dotyczącej Harry'ego Pottera i Voldemorta oraz Petera Pettigrew i Voldemorta.

Dolores Jane Umbridge[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Dolores Jane Umbridge.

Galatea Merrythought[edytuj | edytuj kod]

Galatea Merrythought
Płeć kobieta
Magiczność czarodziejka
Szkoła Hogwart
Zajęcie nauczyciel obrony przed czarną magią
Aktor nie występuje w filmie
Debiut Harry Potter i Kamień Filozoficzny

Galatea Merrythought — czarownica nieznanego statusu krwi, ucząca obrony przed czarną magią w Szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie za czasów Armanda Dippeta. Galatea uczyła w Hogwarcie około 50 lat. Powiedział tak Albus Dumbledore do Harry'ego Pottera w roku szkolnym 1996/1997. Jeżeli więc wiadomo, że odeszła na emeryturę w 1945 roku to początek jej pracy wypada ok. roku 1895. Na tej podstawie można też wywnioskować datę urodzenia - do nauczania w Hogwarcie potrzeba było mieć skończone 17 lat, a więc Galatea urodziła się ok. 1878 r lub wcześniej. Jeżeli nadal żyje ma ponad 140 lat, co jest możliwe wiedząc, że czarodzieje na ogół żyją dłużej.

Wśród jej uczniów musiał być Albus Dumbledore, Aberforth Dumbledore, Elfias Doge, Horacy Slughorn, a w późniejszych latach Rubeusa Hagrida i Toma Riddle'a. Gdy Galatea postanowiła przejść na emeryturę, ówczesny dyrektor Hogwartu dwukrotnie odmówił tej właśnie posady Tomowi Riddle'owi.

Pracownicy szkoły[edytuj | edytuj kod]

Fineas Nigellus Black[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Zobacz więcej w artykule Ród Blacków, w sekcji Fineas Nigellus Black.

Albus Dumbledore[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Albus Dumbledore.

Argus Filch[edytuj | edytuj kod]

Argus Filch
Płeć mężczyzna
Magiczność charłak
Zajęcie woźny w Hogwarcie
Aktor David Bradley
Debiut Harry Potter i Kamień Filozoficzny

Argus Filch – fikcyjna postać z książek Joanne Kathleen Rowling o Harrym Potterze.

Jest woźnym w Hogwarcie. Ma ukochaną kotkę Panią Norris, która pomaga mu w śledzeniu uczniów, którzy coś przeskrobali. Nie zezwala na wchodzenie na 3 piętro w zamku. Bardzo denerwuje się na uczniów i wszystkich nie lubi. Filch nauczył kotkę, żeby chodziła za Hagridem, gdy ten jest w szkole. Nie potrafi czarować (jest charłakiem). W drugim tomie stara się zdać korespondencyjny kurs czarodziejstwa, Wmigurok, i wstydzi się do tego przyznać. Od początku dyrektorstwa Dumbledore'a stara się go przekonać, aby powrócił do tradycyjnych sposobów karania uczniów (np. wieszania ich pod sufitem). Zna wiele tajemnych przejść w Hogwarcie, ale więcej odkryli Huncwoci.

Harry Potter był tylko raz w jego pokoju. Filch złapał go jak miał błoto na butach i Harry nieświadomy roznosił je po Hogwarcie. Duch Gryffindoru uratował Harry'ego, kazał Irytkowi przewrócić szafę w Izbie Pamięci. Fred i George opowiadali, że Filch złapał ich wielokrotnie np. podczas używania niedozwolonych czarów.

W 5. tomie pomagał Dolores Jane Umbridge odnaleźć miejsce ćwiczeń Gwardii Dumbledor'a. W 7. tomie nadzorował ewakuację szkoły wraz z Poppy Pomfrey.

Poppy Pomfrey[edytuj | edytuj kod]

Poppy Pomfrey
Płeć kobieta
Szkoła Hogwart
Zajęcie pielęgniarka w Hogwarcie
Aktor Gemma Jones
Debiut Harry Potter i Kamień Filozoficzny

Madame Poppy Pomfrey – pielęgniarka pracująca w skrzydle szpitalnym w Hogwarcie. Dzięki jej pomocy wiele osób szybko wyzdrowiało.

W książce pojawiła się już w Harry Potter i Kamień Filozoficzny. Wtedy Ron Weasley poszedł do pani Pomfrey, gdy został ugryziony przez Norberta, młodego smoka należącego do Hagrida. Ron powiedział jej, że został ugryziony przez psa, bo trzymanie smoków było nielegalne. Także po walce z Profesorem Quirrellem Harry spędził trzy dni pod opieką pani Pomfrey.

W drugiej części Poppy Pomfrey uleczyła Harry’ego, kiedy w meczu Quidditcha Harry złamał rękę, a później Gilderoy Lockhart usunął mu z tej ręki 32 kości. Pomagała też osobom spetryfikowanym przez Bazyliszka.

Pani Pomfrey udawało się wyleczyć prawie wszystkich uczniów i pracowników szkoły z ich dolegliwości, jednakże zdarzyły się wyjątki. W 5. części nie udało się wyleczyć Minerwy McGonagall po tym, jak została oszołomiona 4 zaklęciami na raz, a także Katie Bell w 6. części, oba przypadki zostały przewiezione do Szpitala św. Munga.

W Księciu Półkrwi pani Pomfrey zaopiekowała się Ronem, kiedy został otruty, oraz Harrym, gdy został uderzony pałką do Quidditcha przez Cormaca McLaggena oraz opiekowała się Billem, kiedy został ugryziony przez wilkołaka, Fenrira Greybacka.

W 7. tomie nadzorowała ewakuację szkoły wraz z Filchem, aby niepełnoletni uczniowie bezpiecznie opuścili zamek, przed zbliżającą się wojną.

Inni[edytuj | edytuj kod]

  • Charity Burbage – nauczycielka mugoloznawstwa w Szkole Magii i Czarodziejstwa Hogwart. Pisywała artykuły do "Proroka Codziennego" w którym przekonywała społeczność czarodziejską do nieszkodliwości urodzonych wśród mugoli, związków mieszanych oraz do samych mugoli. W siódmym tomie została zamordowana przez Lorda Voldemorta.
  • Alecto i Amycus Carrowśmierciożercy, uczyli Mugoloznawstwa i Obrony przed czarną magią w Hogwarcie.
  • Dilys Derwent – była dyrektorka Hogwartu (1741-1768) najprawdopodobniej poprzedniczka Everarda, pracowała również w Szpitalu im. Św. Munga (1722-1741). Jej portret wisi w tymże szpitalu oraz w gabinecie dyrektora Hogwartu. Na obrazie wiszącym w gabinecie w Hogwarcie była to "Starsza czarownica z długimi srebrnymi lokami".
  • Armando Dippet – były dyrektor Hogwartu, poprzednik Albusa Dumbledore'a. Jego portret wisi wraz z portetami innych dyrektorów w gabinecie dyrektora Hogwartu. Ulubionym uczniem Dippeta był Tom Riddle.
  • Everard – jeden z najsławniejszych dyrektorów Hogwartu. Prawdopodobnie następca Dilys Derwent, a jego następcą był najprawdopodobniej Fineas Nigellus. Jego portret wisi w gabinecie dyrektora Hogwartu. Przedstawiony jako "Blady czarodziej z krótką czarną grzywką".
  • Dexter Fortescue – były dyrektor Hogwartu. Na swoim portrecie w gabinecie dyrektora, przedstawiony jest jako drobny staruszek z trąbką do ucha.
  • Wilhelmina Grubbly-Plank – zastępowała Hagrida na lekcji opieki nad magicznymi stworzeniami. Występowała w czwartym i piątym tomie przygód Harry'ego Pottera. Wielu uczniów uważało ją za lepszą nauczycielkę niż Hagrid.
  • Madam Rolanda Hooch – nauczycielka latania na miotłach oraz sędzia quidditcha. Ma krótkie, szare włosy i żółte oczy jastrzębia.
  • Silwamus Kettleburn – starzec, który był profesorem opieki nad magicznymi stworzeniami. Na początku trzeciego roku ogłoszono, że odszedł na emeryturę. Jako nauczyciel w Hogwarcie był zawieszany sześćdziesiąt dwa razy.
  • Galatea Merrythought – nauczycielka obrony przed czarną magią za czasów dyrektora Armanda Dippeta. Jej następcą miał być Tom Marvolo Riddle, lecz nie zgodził się na to kolejny dyrektor, Albus Dumbledore. Odeszła na emeryturę mniej więcej w tym samym czasie co Dippet.
  • Madam Irma Pince – bibliotekarka Hogwartu z wyglądu przypominająca wygłodniałego sępa. Dość despotyczna, ma wielki szacunek do książek i pilnuje, żeby w jej bibliotece panował ład, porządek i cisza. Pomagała Harry'emu znaleźć książki, które pomogły mu rozwiązać zadania w Turnieju Trójmagicznym.
  • Apollion Pringle (ang. Apollyon Pringle) – woźny Hogwartu z czasów, gdy do szkoły chodziła Molly Weasley. Z jej opowiadań w czwartym tomie dowiadujemy się, że Pringle przyłapał ją i jej przyszłego męża (Artur Weasley) na schadzce, a pan Weasley do dziś nosi ślady po tym spotkaniu[3].
  • Aurora Sinistra – nauczycielka astronomii. Uczyła o północy na najwyższej wieży Hogwartu, Wieży Astronomicznej.
  • Wilkie Twycross – uczący na szóstym roku teleportacji. Jego znakomita metoda to CWN (cel, wola i namysł), w angielskiej wersji jest to metoda three D's (Destination, Determination and Deliberation).
  • Septima Vector – nauczycielka numerologii. Uwielbiała zadawać swoim uczniom skomplikowane prace domowe. Numerologia to ulubiony przedmiot Hermiony.
  • Herbert Beery – nauczyciel zielarstwa za czasów dyrektora Armanda Dipetta. Próbował wystawić sztukę "Fontanna Szczęśliwego Losu", ale skończyło się to katastrofą. Gdy opuścił Hogwart został wykładowcą w Czarodziejskiej Akademii Teatralnej.

Przypisy

  1. Tezaurus Harry Potter I – VII. Warszawa: W.Cejrowski Ltd., 2008, s. 280. ISBN 978-83-908432-6-1. (pol.)
  2. Quirinus Quirrell Chocolate Frog Card. [dostęp 2010-02-15].
  3. Joanne K. Rowling, Harry Potter i Czara Ognia, rozdział 31