Promazyna

Promazyna
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny	C17H20N2S
Masa molowa	284,42 g/mol
SMILES CN(C)CCCN1C2=CC=CC=C2SC3=CC=CC=C31
Identyfikacja
Numer CAS	58-40-2
PubChem	4926
DrugBank	DB00420
Właściwości Temperatura topnienia < 25 °C ()
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Promazyna (ATC N05 AA03) – neuroleptyczny lek psychotropowy z grupy alifatycznych pochodnych fenotiazyny. Stosowany w psychiatrii w leczeniu psychoz (działanie antypsychotyczne).

Mechanizm działania

Wywiera znaczne działanie uspokajające, działa także przeciwwymiotnie. Promazyna jest antagonistą receptorów dopaminowych, a także jak inne neuroleptyki hamuje przewodnictwo nerwowe w układzie limbicznym i nigro-striatalnym. Wywiera słaby wpływ na układ wegetatywny i pozapiramidowy, blokuje receptory α1-adrenergiczne, receptory H₁ oraz receptory muskarynowe. Zwiększa wydzielanie prolaktyny. Rzadziej niż inne neuroleptyki powoduje zaburzenia pozapiramidowe. Przy dłuższym stosowaniu

Farmakodynamika

Dobre wchłanianie zarówno po podaniu doustnym jak i domięśniowym. Promazyna jest metabolizowana w wątrobie, a nieczynne metabolity są wydalane przez nerki lub z kałem. Przenika przez łożysko i do pokarmu kobiecego.

Zastosowanie

• psychozy wieku starczego szczególnie z pobudzeniem
• inne psychozy (rzadko stosowana w schizofrenii)
• objawowe leczenie nudności i wymiotów (rzadko)

Przeciwwskazania

• nadwrażliwość na lek i inne pochodne fenotiazyny
• zatrucia lekami o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy
• przebyty złośliwy zespół neuroleptyczny
• niewydolność wątroby
• Ciąża i laktacja (Kategoria C)

Dawkowanie

Dorośli doustnie

• początkowo 50–75 mg na dobę
• dawka optymalna 300–800 mg na dobę w dawkach podzielonych
• maksymalna dawka 1 g na dobę w dawkach podzielonych
• leczenie podtrzymujące 50–150 mg na dobę

Przypisy

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.