Meprobamat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Meprobamat
Meprobamat
Meprobamat
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C9H18N2O4
Masa molowa 218,25 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 57-53-4
PubChem 4064[2]
DrugBank APRD01095[1]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja
Legalność w Polsce substancja psychotropowa grupy IV-P

Meprobamatorganiczny związek chemiczny z grupy karbaminianów alkanodioli, zsyntetyzowany w maju 1950 roku przez Bernarda Jana Ludwika i Franka Bergera. Wprowadzony do lecznictwa w maju 1955 roku, jako jeden z pierwszych leków przeciwlękowych. Pierwszym, najbardziej znanym preparatem handlowym był Miltown. Meprobamat po podaniu doustnym wykazuje działanie uspokajające i przeciwlękowe (dawki jednorazowe 0,2 g-0,4 g) oraz nasenne (dawki jednorazowe 0,4 g-0,8 g). Do czasu wprowadzenia benzodiazepin, które go stopniowo wyparły, był głównym przedstawicielem leków przeciwlękowych, szeroko stosowanym w lecznictwie psychiatrycznym. W porównaniu z benzodiazepinami meprobamat działa silniej nasennie, słabiej uspokajająco i przeciwlękowo. Wykazuje dużą toksyczność (niebezpieczeństwo niedokrwistości aplastycznej, agranulocytozy). Kumulując się w ustroju może prowadzić do zatruć. Powoduje częste i uciążliwe objawy uboczne, m.in. "zespół behawioralnej intoksykacji". Obecnie lek ma znaczenie marginalne, na świecie stosowany rzadko, z tendencją wyraźnie spadkową.

W Polsce nie jest obecnie zarejestrowany żaden preparat leczniczy zawierający substancję czynną meprobamat. Dawniej były dostępne preparaty: Meprobamat tabl. 0,4 g x 20 szt., × 250 szt. oraz połączenie meprobamatu z bromkiem oksyfenonium: Spasmobamat tabl. 0,2 g + 0,005 g x 20 szt. Preparaty te były wytwarzane przez ówczesne Starogardzkie Zakłady Farmaeutyczne Polfa (obecnie ZF Polpharma S.A.) oraz ówczesne Łowickie Zakłady Farmaceutyczne Polfa (obecnie Nycomed Pharma Sp. z.o.o.)

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Tadeusz Lesław Chruściel, Kornel Gibiński: Leksykon Leków. PZWL, 1991.
  2. A. Chwalibogowska-Podlewska, J.K. Podlewski: Leki Współczesnej Terapii. Wyd. XII.
  3. Piotr Kubikowski, Wojciech Kostowski: Farmakologia, Podstawy farmakoterapii. PZWL, 1979.
  4. Vademecum Polfa. PZWL, 1972.
  5. Poradnik Terapeutyczny, pod redakcją Piotra Kubikowskiego. PZWL, 1975.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.