Flufenazyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Flufenazyna
Flufenazyna
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C22H26F3N3OS
Masa molowa 437,52 g/mol
Wygląd ciemnobrązowa, lepka ciecz[3]
Identyfikacja
Numer CAS 69-23-8
2746-81-8 (enantan)
146-56-5 (dichlorowodorek)
5002-47-1 (dekanonian)
PubChem 3372[4]
DrugBank DB00623[2]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja
ATC N05 AB02
Stosowanie w ciąży kategoria C

Flufenazyna (łac. Fluphenazinum) – organiczny związek chemiczny, lek psychotropowy z grupy neuroleptyków. Należy do grupy piperazynowych pochodnych fenotiazyny. Lek przeciwpsychotyczny. Działa na wybrane ośrodki w mózgu, blokuje receptory dopaminergiczne D1 oraz D2. Biologiczny okres półtrwania wynosi 14–33 godziny. Wykazuje działanie stymulujące w atymicznych formach schizofrenii, także w stanach osłupieniowych różnej etiologii.[5]. Wykazuje silne działanie antywytwórcze, antyautystyczne, aktywizujące. Wykazuje podczas stosowania umiarkowane ryzyko objawów niepożądanych ze strony układu pozapiramidowego, niewielkie ze strony układu wegetatywnego.[6]

Wskazania[edytuj | edytuj kod]

Przeciwwskazania[edytuj | edytuj kod]

Działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

Preparaty w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Dawniej w Polsce były zarejestrowane preparaty:

  • Mirenil draż. 0,00025 g x 60 szt. ; 0,001 g x 60 szt. oraz ampułki do iniekcji 0,001 g / ml x 10 amp. a 1 ml (zawierające dwuchlorowodorek flufenazyny)
  • Mirenil prolongatum ampułki do iniekcji o przedłużonym uwalnianiu 0,025 g / ml x 5 amp. a 1 ml (zawierające heksanian flufenazyny)

Preparaty Mirenil były produkowane przez ówczesne Jeleniogórskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa (obecną Jelfę). Produkcja krajowa drażetek została zakończona w 2004 roku. Obecnie w Polsce nie jest zarejestrowany żaden preparat flufenazyny.

Preparaty dostępne na świecie[edytuj | edytuj kod]

  • Apo-Flufenazine tabl. 0,001 g; 0,002 g; 0,005 g / Apotex Kanada
  • Lyogen tabl. 0,001 g / Lundbeck GmbH / Niemcy

Dawkowanie[edytuj | edytuj kod]

Dawkę i częstotliwość stosowania leku ustala lekarz w zależności od stanu chorego. Zwykle u osób dorosłych 2,5–5 mg 3 razy na dobę, następnie dawkę należy stopniowo zwiększać do optymalnej dawki terapeutycznej wynoszącej 10–20 mg.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

Leku nie wolno stosować u kobiet karmiących piersią. W czasie przyjmowania flufenazyny nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych oraz obsługiwać maszyn.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 Flufenazyna (ang.) w bazie ChemIDplus. United States National Library of Medicine. [dostęp 2012-08-18].
  2. 2,0 2,1 2,2 Flufenazyna – karta leku (DB00623) (ang.). DrugBank.
  3. 3,0 3,1 Flufenazyna (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-08-18].
  4. Flufenazyna – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  5. L. Korzeniowski, S. Pużyński: Encyklopedyczny Słownik Psychiatrii. PZWL, 1978, s. 130.
  6. Leszek Welbel: Leki neuroleptyczne w: Problemy diagnostyki i terapii - Wybrane zagadnienia terapii zaburzeń psychicznych 1982 r.


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Indeks leków Medycyny Praktycznej 2005, Kraków, Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, ISBN 83-7430-006-X
  • Stephen M. Stahl: Podstawy psychofarmakologii. Leki przyciwpsychotyczne i normotymiczne.. Gdańsk: Via Medica, 2007. ISBN 978-83-60945-42-1.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.