Sloane Stephens

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sloane Stephens
Sloane Stephens
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejsce zamieszkania Coral Springs
Data i miejsce urodzenia 20 marca 1993
Plantation
Wzrost 170 cm
Masa ciała 61 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2009
Zakończenie kariery aktywna
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 1 ITF
Najwyżej w rankingu 11 (21 października 2013)
Australian Open SF (2013)
Roland Garros 4R (2012, 2013)
Wimbledon QF (2013)
US Open 4R (2013)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0 WTA, 1 ITF
Najwyżej w rankingu 94 (24 października 2011)
Australian Open 1R (2012)
Roland Garros 1R (2012, 2013)
Wimbledon 1R (2012)
US Open 1R (2009, 2010, 2012)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Sloane Stephens (ur. 20 marca 1993 w Plantation) – amerykańska tenisistka, mistrzyni juniorskich turniejów wielkoszlemowych w grze podwójnej.

Tenisistka zadebiutowała w rozgrywkach cyklu ITF w 2007 roku, biorąc dwukrotnie udział w kwalifikacjach do niewielkich turniejów w Stanach Zjednoczonych. W obu przypadkach pomyślnie przeszła kwalifikacje i podobnie w obu turniejach w fazie głównej odpadła w drugiej rundzie. W marcu 2008 roku, dzięki dzikiej karcie wzięła udział w kwalifikacjach do turnieju WTA w Miami ale przegrała w pierwszej rundzie z Jekatieriną Byczkową. W tym samym roku, ponownie dzięki dzikiej karcie zagrała w kwalifikacjach US Open, gdzie wygrała w pierwszej rundzie z Melindą Czink i przegrała w drugiej ze Stefanie Vögele.

Rok 2009 przyniósł jej spore sukcesy w juniorskich turniejach wielkoszlemowych. W Paryżu we French Open, jako kwalifikantka dotarła do półfinału gry pojedynczej, przegrywając w nim z Kristiną Mladenovic, późniejszą triumfatorką turnieju. W tym samym roku osiągnęła ćwierćfinał juniorskiego Wimbledonu, ale ponownie przegrała z Kristiną Mladenovic. Dzięki tym sukcesom osiągnęła miejsce nr 5 w światowym rankingu juniorskim. Największe sukcesy jednak odniosła w grze podwójnej. W 2010 roku wygrała trzy juniorskie turnieje wielkoszlemowe w grze podwójnej, French Open, Wimbledon i US Open, wszystkie w parze z Tímeą Babos.

W 2009 roku z dziką kartą wystąpiła w pierwszej rundzie turnieju kwalifikacyjnego w Miami ale przegrała w niej z Oqgul Omonmurodovą oraz w Los Angeles, gdzie wygrała pierwszy mecz z Lenką Wienerową a przegrała drugi z Anastasija Rodionową. Wystąpiła także w kwalifikacjach do US Open ale Portugalka Neuza Silva okazała się od niej lepsza. W roku 2010 (ponownie z dziką kartą) udanie przeszła kwalifikacje do turnieju w Indian Wells, pokonując Renatę Voráčovą i Arantxę Parra Santonję. W fazie głównej wygrała pierwsza rundę z Lucie Hradecką i przegrała drugą z Wierą Zwonariową. W 2011 roku wygrała kwalifikacje Roland Garros, pokonując w nich takie zawodniczki jak: Séverine Brémond, Julia Cohen i Anastasija Piwowarowa i po raz pierwszy w karierze zagrała w turnieju głównym, w którym odpadła jednak już w pierwszej rundzie przegrywając z Eleną Baltachą.

Pierwszy singlowy turniej wygrała w maju 2011 roku, w Reggio Emilia.

2013[edytuj | edytuj kod]

W 2013 roku odniosła największy sukces w karierze, awansując do półfinału wielkoszlemowego Australian Open. W pierwszej rundzie wygrała z Simoną Halep 6:1, 6:1, w drugiej rundzie pokonała Kristinę Mladenovic 6:4, 6:3. W następnym meczu okazała się lepsza od Laury Robson, z którą wygrała 7:5, 6:3. Po trzech rundach bez straty seta Amerykanka pokonała Bojanę Jovanovski 6:1, 3:6, 7:5. W ćwierćfinale wygrała z Sereną Williams 3:6, 7:5, 6:4, natomiast w półfinale przegrała w półfinale z Wiktoryją Azarenką wynikiem 1:6, 4:6. Po tym turnieju, już jako jedna z czołowych tenisistek świata, przez kilka turniejów nie odnosiła większych sukcesów. Odpadła w drugiej rundzie turnieju w Dubaju, pierwszej rundzie turnieju w Ad-Dausze, drugiej rundzie w Indian Wells, czwartej rundzie w Miami i ponownie w drugiej w Charleston.

Na turnieju w Madrycie przegrała w pierwszej rundzie z Danielą Hantuchovą 3:6, 5:7. W Rzymie przegrała w trzeciej rundzie z Mariją Szarapową wynikiem 2:6, 1:6. Następnie występowała w Brukseli, gdzie osiągnęła ćwierćfinał, w którym uległa Peng Shuai 2:6, 3:6. Na French Open wyrównała swój najlepszy rezultat, osiągając czwartą rundę, w której ponownie uległa Szarapowej 4:6, 3:6. W deblu odpadła w pierwszej rundzie. Na Wimbledonie osiągnęła ćwierćfinał singla, przegrywając późniejszą triumfatorką, Marion Bartoli.

Wygrane turnieje singlowe[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 15/05/2011 Włochy Reggio Emilia ITF 50 000 ziemna Białoruś Anastasija Jakimawa 6:3, 6:1

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]