Wilczomlecz nadobny
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Wilczomlecz nadobny | |
|---|---|
 Kultywar
|
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | klad różowych |
| Rząd | malpigiowce |
| Rodzina | wilczomleczowate |
| Rodzaj | wilczomlecz |
| Gatunek | wilczomlecz nadobny |
| Nazwa systematyczna | |
| Euphorbia pulcherrima Willd. ex Klotzsch Allg. Gartenzeitung 2:27. 1834 |
|
| Synonimy | |
|
Poinsetia pulcherrima |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
.jpg&filetimestamp=20070514064628)
Wilczomlecz nadobny (Euphorbia pulcherrima Willd. ex Klotzsch), zwany także poinsecją nadobną lub gwiazdą betlejemską – gatunek krzewu z rodziny wilczomleczowatych (Euphorbiaceae). Pochodzi z Meksyku i Ameryki Centralnej (Gwatemala)[2]. Nazwa pochodzi od nazwiska amerykańskiego męża stanu Joel Roberts Poinsett, który przywiózł ten kwiat do USA [1]. Często nazywany jest wilczomleczem pięknym, co jest błędem, ponieważ ta nazwa odnosi się do innej rośliny doniczkowej Euphorbia milli, zwanej też koroną cierniową.
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Pokrój
- Podkrzew o wysokości 60-120 cm (u typowego gatunku). Roślina wytwarza sok mleczny.
- Liście
- Podługowatojajowate, o klapowatych brzegach. Szczytowe liście podkwiatostanowe, tzw. przysadki, zebrane w rozetę okalającą niepozorne kwiaty są przebarwione na intensywnie czerwony kolor. Pełnią rolę powabni zwabiającej owady i stanowią prawdziwą ozdobę tej rośliny. U różnych kultywarów posiadają nie tylko czerwony, ale i inne kolory.
- Kwiaty
- Drobne, niepozorne kwiaty zebrane są w tzw. cyjatium. Są zredukowane i rozdzielnopłciowe: kwiaty męskie mają tylko 1 pręcik, żeńskie - 1 słupek.
[edytuj] Zastosowanie
- Roślina ozdobna: Poinsecja jest rośliną krótkiego dnia, uprawianą w szklarniach na sezon Bożego Narodzenia, w doniczkach i na kwiaty cięte. Została odkryta w 1834 r. w Meksyku, zaś w 1934 r. dotarła do Europy – najpierw jako kwiat cięty. Ogrodnicy wyhodowali liczne odmiany różniące się barwą liści podkwiatostanowych. Przy odpowiedniej pielęgnacji kolorowe liście zachowują swoją piękną barwę przez wiele tygodni.
[edytuj] Uprawa
- Wymagania: Roślina wymaga dobrego oświetlenia, w zimie źle jednak znosi bezpośrednie światło słoneczne. Kupioną, pięknie już wybarwioną roślinę należy trzymać w temperaturze pokojowej. Należy dość często podlewać (nigdy nie wolno dopuścić do przeschnięcia ziemi). Kwiatów nie wolno usuwać, bo są niezbędne do wybarwienia się kolorowych liści podkwiatowych. W okresie kwitnienia co 2 tygodnie nawozimy płynnym nawozem. Po przekwitnieniu roślina przechodzi w stan spoczynku. Zmniejszamy wówczas podlewanie. Później przycinamy roślinę i znów intensywniej podlewamy. Jednakże w warunkach domowych, jeśli nie dysponujemy ogrzewaną szklarnią, trudno jest doprowadzić roślinę do powtórnego kwitnienia i należy ją raczej traktować jako jednorazową ozdobę na ok. 3 miesiące.
- Rozmnażanie: w uprawie roślinę rozmnaża się za pomocą sadzonek pędowych, wierzchołkowych (5–8 cm). Przed umieszczeniem w podłożu końce zanurza się w ciepłej wodzie w temp 45 °C, by wyciekł sok. Podłoże do ukorzeniania to torf z perlitem. Optymalna temperatura podłoża to 24–27–28 °C. Miejsce ukorzeniania należy przykryć folią. Temperatura powietrza powinna być niższa od temperatury podłoża. Podłoże nie powinno być zbyt mokre, by sadzonki nie gniły. Po 4 tygodniach sadzonki są ukorzenione. Następnie można umieszczać je luzem lub w małych ozdobnych doniczkach, a potem sadzić do doniczek właściwych.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-011-10].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-01-10].
[edytuj] Bibliografia
- Dawid Longman: Pielęgnowanie roślin pokojowych. Warszawa: PWR i L, 1997. ISBN 83-09-01559-3.
- Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
