20 Pułk Piechoty Austro-Węgier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 20 Pułku Piechoty Austro-Węgier. Zobacz też: 20 Pułk Piechoty – inne pułki piechoty z numerem 20.

20 Galicyjski Pułk Piechoty Księcia Pruskiego Henryka (niem. 20. Infanterie Regiment Heinrich Prinz von Preußen) – oddział piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Historia pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułk został sformowany w 1681 roku. Od 1889 roku honorowym szefem jednostki był książę Prus Henryk Hohenzollern. Święto pułkowe obchodzone było 27 czerwca.

86% żołnierzy pułku stanowili Polacy, których potocznie nazywano „Cwancygierami” i „Dwudziestakami”.

W latach 1911-1914 komendantem pułku był Stanisław Puchalski. W oddziale służbę pełnili między innymi: Wiktor Grzesicki, Kazimierz Tadeusz Majewski, Roman Pollak, Karol Romańczyk, Marian Serafiniuk, Leopold Gebel oraz Józef Urbanek.

W 1914 komenda pułku oraz I i II batalion stacjonował w garnizonie Kraków, w koszarach Franciszka Józefa przy ulicy Rajskiej (niem. Franz Josephs Kaserne). III batalion stacjonował w Nowym Sączu, natomiast IV batalion był detaszowany w miejscowości Bijeljina (w Bośni). Oddział wchodził w skład XXIV Brygady Piechoty 12 Dywizji Piechoty (I Korpus).

W czasie I wojny światowej pułk, w składzie trzech batalionów, walczył w składzie macierzystej dywizji. IV batalion wszedł w skład XI Brygady Górskiej dowodzonej przez generała majora Marcelego Ławrowskiego.

Żołnierze pułku nosili na kurtkach wyłogi rakowo-czerwone (krebsroth), guziki białe.

Żołnierze[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tomasz Nowakowski: Armia Austro-Węgierska 1908-1918. Warszawa: Feniks, 1992. ISBN 83-900217-4-9.