8 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
8 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1942
Rozformowanie 1947
Działania zbrojne
kampania włoska
Organizacja
Rodzaj wojsk Artyleria
Podległość Oznaka 7DP.png 7 Dywizja Piechoty

8 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej Ciężkiej (8 paplot) – oddział artylerii przeciwlotniczej Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Zalążkiem był zorganizowany w Związku Radzieckim 7 dywizjon artylerii przeciwlotniczej 7 Dywizji Piechoty (dowódca – kpt. Teodor Dobrowolski) . Formowanie jednostki pułku rozpoczęto 10 listopada 1942 w Chanakin w Iraku jako jednostki Armii Polskiej na Wschodzie. Pod względem wyszkolenia pułk podporządkowany został dowódcy 2 Grupy Artylerii. Po utworzeniu 2 Korpusu Polskiego włączony został w jego skład. Użyty bojowo w kampanii włoskiej 1944–1945.

Pułk po wojnie[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu działań wojennych pułk stacjonował w Poggio. Na początku lipca został przemieszczony na południe do Urbisaglio. Od 11 lipca do 10 sierpnia 1945 pułk ćwiczył na poligonie w Santa Severapod Civitavecchia nad Morzem Tyrreńskim, skąd po zakończeniu strzelań powrócił w rejon Urbisaglio. Do końca pobytu we Włoszech jego pododdziały rozmieszczono następująco: dowództwo w willi hrabiny Cecchi w Urbisaglio, 1 dywizjon w Petriolo, 2 dywizjon – dowództwo i 4 bateria w Loro Piceno, 3 bateria w Caldarola, 3 dywizjon – dowództwo i 5 bateria w San Ginesio, 6 bateria w Caldarola[1].

Na przełomie lipca i sierpnia 1946 oddział został przetransportowany z Włoch do Wielkiej Brytanii w rejon Mona Camp, Llangefni, Anglesey[2]. 7 lipca 1947 pułk został rozformowany[2]. Z pozostałych żołnierzy pułku utworzono 471 Basic Unit PRC[2]

15 sierpnia 1995 tradycje 8 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej Ciężkiej przyjął 8 Koszaliński pułk przeciwlotniczy w Koszalinie[3]. W latach 1997–2002 8 Koszaliński pułk przeciwlotniczy obchodził doroczne święto 10 listopada, w rocznicę utworzenia 8 pułku artylerii przeciwlotniczej ciężkiej[4].

Dowódcy pułku[edytuj | edytuj kod]

  • ppłk Kazimierz Angerman (1942–1945)
  • płk Kazimierz Baran (1946[1]–1947)
  • mjr Franciszek Kruszyn (1947)

Struktura organizacyjna i obsada personalna pułku w 1944[edytuj | edytuj kod]

3,7-calowa armata plot – 24 takie działa posiadał pułk

Pułk uzbrojony był w 24 armaty plot. kalibru 3,7 cala (94 mm).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Żak 2014 ↓, s. 130.
  2. a b c Żak 2014 ↓, s. 353.
  3. Decyzja Nr 65/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 maja 1995 roku w: Dziennik Rozkazów MON z 1995 poz. 58.
  4. Decyzja Nr 174/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 września 1997 roku w: Dziennik Rozkazów MON z 1997 poz.
  5. a b c d e Obsada etatowa 9 kwietnia 1945: A. Blum i inni: Artyleria polska. Bitwa o Bolonię 1945.. s. XXV.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Maciej Szczurowski: Artyleria Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie w II wojnie światowej. Piotrków Trybunalski: WSP ; Warszawa : AON, 2000. ISBN 83-87050-91-1.
  • Dembinok J., Szczech B., Urbański A. Oznaki i odznaki PSZ na Zachodzie KAW Katowice 1984
  • Marian Kopczewski: Obrona Przeciwlotnicza Wojska polskiego w latach 1919-1994. Koszalin: Wydawnictwo naukowe WSOWOPlot, 1994. ISBN 83-901489-0-0.
  • Marian Kopczewski, Jan Zasadziński, Przeciwlotnicy w kampanii włoskiej. 8 paplot. "C" - jedyny w WP pułk ciężkiej artylerii plot., Polska Zbrojna.
  • Tadeusz Mirowski, Tradycje bojowe jednostek przeciwlotniczych, Przegląd Wojsk Lądowych Nr 8 z 2001, s. 86-93.
  • Jan Partyka: Odznaki i oznaki PSZ na Zachodzie 1939-1945. Wojska Lądowe. Rzeszów: Wydawnictwo Libri Ressovienses, 1997. ISBN 83-902021-9-0.
  • Jakub Żak: Nie walczyli dla siebie. Powojenna odyseja 2 Korpusu Polskiego. Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Rytm”, 2014. ISBN 978-83-7399-621-2.