Arik-den-ili

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Arik-den-ili (akad. Arik-dēn-ili lub Arik-dīn-ili, w transliteracji z pisma klinowego zapisywane mgíd.di-ili) – władca Asyrii, syn i następca Enlil-narari, według Asyryjskiej listy królów panować miał przez 12 lat[1]. Jego rządy datowane są na lata 1317-1306 r. p.n.e.[2]

Wyprawiał się przeciw ludom mieszkającym na wschód i północ od Asyrii. Z jego czasów pochodzą pierwsze wzmianki o pojawieniu się nowej fali najeźdźców z zachodu, znanych pod nazwą AhlamuAramejczyków. W swych inskrypcjach Arik-den-ili chwali się odniesieniem zwycięstwa nad nimi i zdobyciem na nich wielkich łupów. W czasie swojego panowania przeorganizował on też administrację królewską - każdy z urzędników odpowiadał za określone zadania takie jak korespondencja czy rachunkowość.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. A.K. Grayson, Königslisten ..., s. 109-110.
  2. A.K. Grayson, Königslisten ..., s. 127.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A.K. Grayson, Königslisten und Chroniken. B. Akkadisch, w: Reallexikon der Assyriologie, tom VI (Klagesang-Libanon), Walter de Gruyter, Berlin - New York 1980-83, s.86-135.
  • H.W.F. Saggs, Wielkość i upadek Babilonii (1973).