Aszur-nadin-ahhe I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Aszur-nadin-ahhe I (akad. Aššur-nādin-ahhē, tłum. „Aszur jest tym, który dał braci”)[1] – władca Asyrii (połowa XV w. p.n.e.), syn i następca Aszur-rabi I[2]. Nie wiadomo jak długo rządził, gdyż informacja ta nie zachowała się w żadnej ze znanych kopii Asyryjskiej listy królów[3]. Według najbardziej kompletnego fragmentu z kopii B tej listy (tzw. Khorsabad List) Aszur-nadin-ahhe I (maš-šur-SUM-PAB.MEŠ) przejął władzę w Asyrii po swym ojcu Aszur-rabi I, a następnie, po nieznanej liczbie lat rządów (tekst uszkodzony), usunięty został z tronu przez swego brata Enlil-nasira II, który samemu panował przez 6 lat[1][3].

W takcie wykopalisk w mieście Aszur odnaleziono szereg cegieł z inskrypcją władcy o imieniu Aszur-nadin-ahhe, brzmiącą: „(Własność) pałacu Aszur-nadin-ahhe, zarządcy boga Aszura” (É.GAL mda-šur4-na-din-ŠEŠ.MEŠ ÉNSI da-šur4)[4]. Wskazuje ona, że Aszur-nadin-ahhe wznieść musiał w mieście Aszur swój pałac[2], ale nie ma pewności, czy chodzi tu o Aszur-nadin-ahhe I czy też Aszur-nadin-ahhe II[4]. Władca o imieniu Aszur-nadin-ahhe wzmiankowany jest również w kilku tekstach późniejszego asyryjskiego króla Aszur-uballita I (1363–1328 p.n.e.). W uszkodzonej inskrypcji umieszczonej na fragmencie glinianego stożka z Aszur, dotyczącej najprawdopodobniej prac renowacyjnych Aszur-uballita I przy Nowym Pałacu (É.GAL- GIBIL-ti), jako budowniczy tego pałacu wymieniany jest Aszur-nadin-ahhe (mda-šùr-na-din-ŠEŠ.ME[Š])[5]. Aszur-uballit I wspomina o Aszur-nadin-ahhe również w swej innej inskrypcji pochodzącej z miasta Aszur[6]. Inskrypcja ta, wyryta na kamieniu, jest dość niezwykła, gdyż opisuje zasypanie studni wykopanej niegdyś na rozkaz „Aszur-nadin-ahhe, zarządcy boga Aszura” (mda-šur-na-din-a-ḫi ÉNSI da-šur)[6]. O Aszur-nadin-ahhe mowa jest też w jednym z listów Aszur-uballita I (EA 16) wysłanych do egipskiego faraona, najprawdopodobniej Echnatona, zachowanych w korespondencji amarneńskiej[7]. W liście tym Aszur-uballit I prosi faraona o złoto, powołując się na wcześniejsze kontakty dyplomatyczne pomiędzy władcami Asyrii i Egiptu, sięgające czasów Aszur-nadin-ahhe: „Gdy mój przodek Aszur-nadin-ahhe napisał do kraju Egipt, oni wysłali mu 20 talentów złota”[7]. We wszystkich tych przypadkach również nie ma pewności o którego Aszur-nadin-ahhe chodzi, ale wydaje się bardziej prawdopodobne, że Aszur-uballit I miał tu na myśli swego dziadka Aszur-nadin-ahhe II, a nie rządzącego kilka dziesięcioleci wcześniej Aszur-nadin-ahhe I[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Radner K., Aššur-nādin-ahhē (1), w: Radner K. (red.), The Prosopography ... , s. 200.
  2. a b Leick G., Who's Who ... , s. 29.
  3. a b Grayson A.K., Königslisten ... , s.108.
  4. a b Grayson A.K., Assyrian Rulers ... , s. 105-106.
  5. Grayson A.K., Assyrian Rulers ... , s. 117.
  6. a b Grayson A.K., Assyrian Rulers ... , s. 111-112.
  7. a b von Dassow E., Greenwood K., Correspondence ... , s. 197.
  8. von Dassow E., Greenwood K., Correspondence ... , s. 211, przypis 8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Grayson A.K., Assyrian Rulers of the Third and Second Millennia BC (to 1115 BC), tom I z serii The Royal Inscriptions of Mesopotamia. Assyrian Periods (RIMA 1), University of Toronto Press 2002.
  • Grayson A.K., Königslisten und Chroniken. B. Akkadisch, w: Reallexikon der Assyriologie, tom VI (Klagesang-Libanon), Walter de Gruyter, Berlin - New York 1980-83, s. 86-135.
  • Leick G., Who's Who in the Ancient Near East (hasła Ashur-nadin-ahhe I i Ashur-nadin-ahhe II), London and New York 2002, s. 29.
  • Radner K., Aššur-nādin-ahhē (1), w: Radner K. (red.), The Prosopography of the Neo-Assyrian Empire, t. 1/I (A), 1998, s. 200.
  • von Dassow E., Greenwood K., Correspondence from El-Amarna in Egypt, w: Chavalas M. (red.), The Ancient Near East - Historical Sources in Translation, Blackwell Publishing, Carlton 2006, s. 182-214.