To jest dobry artykuł

Call of Duty: United Offensive

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Call of Duty: United Offensive
Producent Gray Matter Interactive
Wydawca Activision
Dystrybutor POL: Licomp Empik Multimedia
Seria gier Call of Duty
Projektant Dan Koppel
Artysta Corky Lehmkuhl (dyrektor artystyczny)
Scenarzysta Michael Schiffer
Kompozytor Michael Giacchino
Silnik id Tech 3
Aktualna wersja 1.51[1] (Windows)
1.51b (Macintosh)
Data wydania USA: 14 września 2004
POL: 22 października 2004[2]
Gatunek FPS
Tryby gry jedno- i wieloosobowa
Kategorie wiekowe ESRB: Mature[3]
PEGI: 16+[4]
Wymagania sprzętowe
Platforma Windows, Macintosh, N-Gage
Nośniki CD (2)
Wymagania

Pentium III 800 MHz, 128 MB RAM, karta graficzna 32 MB, 1,2 GB na HDD

Kontrolery klawiatura, mysz

Call of Duty: United Offensive (wym. [kɔːl əv ˈdjuːti jʊˈnaɪtɪd əˈfensɪv]) – gra komputerowa z gatunku first-person shooter w realiach II wojny światowej, wyprodukowana przez amerykańskie studio Gray Matter Interactive i wydana w 2004 roku przez Activision. Jest to dodatek do gry Call of Duty.

W Call of Duty: United Offensive gracz obejmuje kontrolę nad amerykańskim kapralem Scottem Rileyem, brytyjskim kapralem Jamesem Doyle’em i rosyjskim szeregowym Jurijem Pietrenką. Akcja gry jest rozłożona na trzy kampanie i toczy się podczas operacji „Husky” na Sycylii, bitwy na Łuku Kurskim i ofensywy w Ardenach. Dodatek przyniósł w stosunku do wersji podstawowej zmiany takie jak możliwość kierowania pojazdami i poprawę oprawy graficznej, a także rozbudowany tryb gry wieloosobowej.

Podobnie jak Call of Duty, United Offensive zdobyła uznanie wśród krytyków. Chwalono tryb gry wieloosobowej i poprawioną oprawę wizualną, natomiast krytyce była poddawana chaotyczna kampania jednoosobowa.

Fabuła[edytuj]

Podczas kampanii jednoosobowej gracz kieruje łącznie trzema żołnierzami. Pierwszym z nich jest kapral Scott Riley z US Army, biorący udział w walkach o Bastogne. Kolejna grywalna postać to brytyjski kapral James Doyle, lotnik Royal Air Force, który uczestniczy w bombardowaniu niemieckich instalacji w Holandii, a także w działaniach na Sycylii. Ostatni z bohaterów gry to rosyjski szeregowy Jurij Petrenko, który bierze udział w bitwie na Łuku Kurskim oraz bitwie o Charków. Do najważniejszych bohaterów drugoplanowych w kampanii amerykańskiej należą kapitan Foley i sierżant Moody, przełożeni Rileya podczas kontrofensywy w Ardenach. W kampanii brytyjskiej jest to major Ingram, dowódca oddziału Doyle’a, który wcześniej pojawił się w Call of Duty jako oficer odbity z obozu jenieckiego w akcji amerykańskich spadochroniarzy. W kampanii radzieckiej ważną postacią jest sierżant Antonow, dowódca drużyny, do której należy Petrenko.

Streszczenie[edytuj]

Gra rozpoczyna się niedaleko miejscowości Bastogne w Belgii, gdy pluton sierżanta Moody’ego odbywa patrol. Niespodziewanie rozpoczyna się atak niemieckiej piechoty wspartej przez siły pancerne. Scott Riley, Moody i szeregowy żołnierz Ender docierają do jeepa i wycofują się do okopów. Tam żołnierze odpierają atak Niemców. Nocą Amerykanie kontratakują na niemieckie pozycje, zajmując gospodarstwo. Moody wysadza działa broniące domostwa, a żołnierze amerykańscy pojmują niemieckiego oficera. Ten ujawnia miejsce przetrzymywania amerykańskich jeńców, lecz podczas kontrofensywy Niemców próbuje uciec. Zostaje zabity, a Amerykanie odpierają kontratak. Moody odnajduje jeńców i przydziela im sanitariusza. Następnie jego oddział wspiera grupę próbującą powstrzymać uderzenie Niemców na skrzyżowanie. Nadchodzący konwój wroga zostaje zniszczony.

Następnie Riley bierze udział w akcji zdobywania wioski Foy niedaleko Bastogne. Amerykański konwój pancerny zostaje zniszczony przez działa 88 mm. Spadochroniarze likwidują obsługi dział i karabinów maszynowych, po czym zdobywają kościół. Drużyna strzeże kolejny konwój, który wypiera Niemców z wioski, po czym zdobywają ich centrum łączności. Ostatecznie Amerykanie zajmują wioskę Noville i odpierają kontratak sił niemieckich.

Akcja gry potem przenosi się do Holandii. James Doyle bierze udział w bombardowaniu kompleksu przemysłowego z samolotu B-17. Zostaje on jednak zestrzelony, a Doyle ratuje się skokiem ze spadochronu. Na ziemi spotyka majora Ingrama i holenderskich partyzantów, po czym bierze udział w akcji podkładania ładunków wybuchowych na moście kolejowym. Potem partyzanci uciekają na farmę.

Następnie Doyle, już jako podwładny Ingrama, bierze udział w akcji Special Air Service na Sycylii, gdzie w okolicach Cappo-Murro-di-Porco detonuje bunkier strzegący wybrzeża przed brytyjską flotą. Komandosi podczas ucieczki ponoszą znaczące straty. Doyle i Ingram docierają do portu, po czym kradną łódź i ewakuują się na brytyjski okręt.

Później akcja gry przenosi się w okolice Łuku Kurskiego. Jurij Petrenko bierze udział w obronie okopów przed atakiem niemieckim oraz niszczy działa samobieżne. Następnie siły radzieckie atakują i oczyszczają z sił wroga wioskę Ponuri. Potem Petrenko dołącza do załogi czołgu T-34 i uczestniczy w wielkiej bitwie pancernej pod Kurskiem, która kończy się zwycięstwem Armii Czerwonej.

Następnie drużyna Petrenki bierze udział w walkach o Charków. Ostrzał artylerii kierowanej przez Petrenkę niszczy wrogie stanowiska bojowe. Żołnierze radzieccy podczas zaciętych walk zdobywają śródmieście i plac, po czym odpierają kontratak Niemców na stację kolejową.

Rozgrywka[edytuj]

 Zobacz więcej w artykule Call of Duty, w sekcji Rozgrywka.

W porównaniu z wersją podstawową dodatek United Offensive wprowadza nową kampanię jednoosobową. Składa się na nią ciąg trzech kampanii: amerykańskiej podczas niemieckiej kontrofensywy w Ardenach, brytyjskiej w trakcie operacji „Husky” i radzieckiej podczas bitwy na Łuku Kurskim[5].

Dokonano przekształceń w trybie gry wieloosobowej. Wprowadzone zostały nowe tryby rozgrywki: Capture the Flag; Domination, w którym należy przejąć kontrolę nad wszystkimi punktami strategicznymi; oraz Base Assault, w którym celem jest zniszczenie bunkra przeciwnika[6][7]. Dostępne stało się kierowanie pojazdami takimi jak czołg T-34, czołg M4 Sherman i samochód Willys Jeep[8]. Wprowadzony został system rang, w którym za osiągnięcia w grze graczowi przyznawane są specjalne zdolności takie jak lepsze uzbrojenie i możliwość przywoływania wsparcia artylerii[6][9]. Dodano również 11 nowych map[10].

Wprowadzone zostały nieznaczne modyfikacje do rozgrywki. Możliwe stało się przeniesienie stacjonarnych karabinów maszynowych, które można rozstawić na przykład na płaskim terenie, oknach i przeszkodach terenowych[6][11]. Kierowany przez gracza bohater zyskał umiejętność szybkiego biegu, a także „podgotowania” granatów, czyli wypuszczenia granatu po pewnym czasie od wyciągnięcia z niego zawleczki, co zmniejsza szanse ochrony wroga przed wybuchem[12]. Oprócz broni z Call of Duty są dostępne nowe jej rodzaje, na przykład lekkie karabiny maszynowe Browning .30 i MG 34 oraz miotacz ognia[6].

Wydanie gry[edytuj]

25 marca 2004 roku portale GameSpot i IGN na podstawie doniesień z pisma „PC Gamer” opublikowały pierwsze informacje o Call of Duty: United Offensive[13][14]. 9 kwietnia 2004 roku Activision opublikowało pierwsze zrzuty ekranu z gry[15][16]. Jednocześnie oficjalnie zostały ogłoszone prace nad grą[17].

Gra została pokazana 12 maja 2004 roku na targach Electronic Entertainment Expo – zaprezentowano wersję demonstracyjną zawierającą obronę Bastogne, inwazję na Sycylię oraz misję pod Kurskiem[18][19]. Recenzent Dan Adams z portalu IGN pochwalił demo gry za rozgrywkę i poprawioną w stosunku do Call of Duty oprawę graficzną, szczególnie wygląd nieba i chmur[18].

14 września 2004 roku gra pojawiła się w sklepach w Stanach Zjednoczonych[20][21]. Dwa dni później została opublikowana wersja demonstracyjna gry[22]. 22 października 2004 gra została wydana w Polsce; dystrybutorem był Licomp Empik Multimedia[2]. 22 grudnia 2004 roku opublikowano dodatkowy zestaw ośmiu nowych map do trybu gry wieloosobowej[23]. 5 kwietnia 2005 roku Call of Duty: United Offensive ukazała się wraz z podstawową Call of Duty w ramach pakietu Call of Duty Deluxe Edition[24].

Odbiór gry[edytuj]

 
Recenzje
Publikacja Ocena
1UP.com A[25]
Eurogamer 9/10[26]
Game Revolution B+[10]
GameSpot 8.9/10[6]
GameSpy 3.5/5 gwiazdek[27]
GameZone 9.3/10[5]
IGN 8.4/10[28]
Oceny z agregatorów
Agregator Ocena
GameRankings

87% (z 55 recenzji)[29]

Nagrody
Organizacja Nagroda
IGN Editor’s Choice[28]

Call of Duty: United Offensive została pozytywnie przyjęta przez recenzentów, osiągając według agregatora Game Rankings średnią wynoszącą około 87% maksymalnych ocen[29]. Chwalono ulepszone, poprawiające wygląd gry efekty cząsteczkowe[5][28]. Shawn Sanders z portalu Game Revolution pozytywnie ocenił ponadto oprawę dźwiękową[10].

W grze zauważono jednak, że podobnie jak w podstawowej wersji, gracz nie ma możliwości swobodnego poruszania się w świecie gry[26][30]. Sal Accardo z portalu GameSpy skrytykował grę za chaos występujący w misjach i przesadnie dużą ilość komputerowych wrogów[27]. Krytycy ze strony 1UP.com również negatywnie ocenili zbyt dużą ilość przeciwników, podając jeszcze jedną wadę gry – krótki czas trwania trybu gry jednoosobowej[25]. Tom McNamara z portalu IGN stwierdził, że w kampanii możliwość kierowania pojazdami daje się zauważyć jedynie przez krótką chwilę[30].

Pozytywnie oceniony został tryb gry wieloosobowej. Według recenzenta z portalu GameZone dodatek znacząco odmienił rozgrywkę wieloosobową w stosunku do gry podstawowej[5]. Tom McNamara pisał, że dzięki systemowi Kill Cam pokazującemu pozycję zabójców oraz zaprojektowaniu map skutecznie zostało ograniczone zjawisko kampowania[31]. Jason Ocampo z portalu GameSpot pochwalił grę wieloosobową za zmniejszenie roli strzelców wyborowych na rzecz pojazdów[6], a Tom Bramwell ze strony Eurogamer stwierdził, że na tle kampanii jednoosobowej rozgrywka wieloosobowa jest względnie łatwa[26].


Przypisy[edytuj]

  1. Call of Duty (PC): Patch 1.51 (pol.). lem.com.pl, 2007-07-03. [dostęp 2016-03-28].
  2. a b Call of Duty: United Offensive (PC) – Encyklopedia Gier (pol.). GRY-OnLine. [dostęp 2010-12-11].
  3. Search Results – Call of Duty: United Offensive (ang.). ESRB. [dostęp 2010-12-11].
  4. Szukaj gier – Call of Duty – United Offensive (pol.). PEGI. [dostęp 2010-12-11].
  5. a b c d Call of Duty: United Offensive – PC – Review (ang.). GameZone, 2004-09-20. [dostęp 2010-12-12].
  6. a b c d e f Jason Ocampo: Call of Duty: United Offensive Review for PC (ang.). GameSpot, 2004-09-14. [dostęp 2010-12-12].
  7. Andrew Park: Call of Duty: United Offensive Updated Hands-On: Single-Player and Multiplayer (ang.). GameSpot, 2004-09-02. [dostęp 2010-12-12].
  8. Call of Duty: United Offensive Manual, s. 24-26.
  9. Call of Duty: United Offensive Manual, s. 38-39.
  10. a b c Shawn Sanders: Call of Duty: United Offensive Review for the PC (ang.). Game Revolution, 2004-09-22. [dostęp 2011-01-21].
  11. Call of Duty: United Offensive Manual, s. 22.
  12. Call of Duty: United Offensive Manual, s. 11, 15.
  13. Justin Calvert: United Offensive for Call of Duty (ang.). GameSpot, 2004-05-24. [dostęp 2011-01-18].
  14. David Adams: Call of Duty Expansion Coming (ang.). IGN, 2004-05-24. [dostęp 2011-01-18].
  15. David Adams: Call of Duty: United Offensive details (ang.). IGN, 2004-04-09. [dostęp 2011-01-18].
  16. Tor Thorsen: First Look: Call of Duty: United Offensive (ang.). GameSpot, 2004-04-09. [dostęp 2011-01-18].
  17. Call of Duty: United Offensive Announced (ang.). IGN, 2004-04-09. [dostęp 2011-01-18].
  18. a b Dan Adams: E3 2004: Call of Duty: United Offensive (ang.). IGN, 2004-05-12. [dostęp 2011-01-18].
  19. Sam Parker: Call of Duty: United Offensive E3 2004 Hands-On Impressions (ang.). GameSpot, 2004-05-12. [dostęp 2011-01-18].
  20. David Adams: Call of Duty: United Offensive Ships (ang.). IGN, 2004-09-14. [dostęp 2011-01-18].
  21. Tor Thorsen: Call of Duty: United Offensive ships (ang.). GameSpot, 2004-09-14. [dostęp 2011-01-18].
  22. Tor Thorsen: United Offensive demo launched (ang.). GameSpot, 2004-09-16. [dostęp 2011-01-18].
  23. Activision publikuje zestaw ośmiu map do Call of Duty: United Offensive (pol.). GRY-OnLine, 2004-12-22. [dostęp 2011-01-18].
  24. Tim Surette: Call of Duty gets the Deluxe treatment (ang.). GameSpot, 2005-04-05. [dostęp 2011-01-18].
  25. a b Call of Duty: United Offensive Review (ang.). 1UP, 2004-09-16. [dostęp 2011-01-21].
  26. a b c Tom Bramwell: Call of Duty: United Offensive PC Review – Page 1 (ang.). Eurogamer, 2004-09-27. [dostęp 2011-01-21].
  27. a b Sal Accardo: Call of Duty: United Offensive – Page 1 (ang.). GameSpy, 2004-13-09. [dostęp 2011-01-21].
  28. a b c Tom McNamara: Call of Duty: United Offensive Review – PC Review (ang.). IGN, 2004-09-14. [dostęp 2011-01-21].
  29. a b Call of Duty: United Offensive for PC (ang.). GameRankings. [dostęp 2011-01-21].
  30. a b Tom McNamara: Call of Duty: United Offensive Review – PC Review (Page 2) (ang.). IGN, 2004-09-14. [dostęp 2011-01-21].
  31. Tom McNamara: Call of Duty: United Offensive Review – PC Review (Page 3) (ang.). IGN, 2004-09-14. [dostęp 2011-01-21].

Bibliografia[edytuj]

  • Call of Duty: United Offensive Manual. 2004.

Linki zewnętrzne[edytuj]