Calyptorhynchus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Calyptorhynchus[1]
Desmarest, 1826[2]
Przedstawiciele rodzaju – para żałobnic rudosternych (C. banksii)
Przedstawiciele rodzaju – para żałobnic rudosternych (C. banksii)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd papugowe
Rodzina kakaduowate
Podrodzina żałobnice
Rodzaj Calyptorhynchus
Typ nomenklatoryczny

Psittacus banksii Latham, 1790

Synonimy
Gatunki
  • C. banksii
  • C. lathami

Calyptorhynchusrodzaj ptaka z podrodziny żałobnic (Calyptorhynchinae) w rodzinie kakaduowatych (Cacatuidae).

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Australii[6].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 46–65 cm; masa ciała 450–870 g (samice są mniejsze i lżejsze)[7].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

  • Calyptorhynchus (Calyptorrhynchus): gr. καλυπτος kaluptos – ukryty, od καλυπτω kaluptō – ukryć; ῥυγχος rhunkhos – dziób[8].
  • Banksianus: Sir Joseph Banks (1743-1820), angielski botanik, brał udział w pierwszej wyprawie Jamesa Cooka w latach 1768–1771, prezes Royal Society w latach 1778–1820, fundator Kew Gardens[9]. Gatunek typowy: Banksianus australis Lesson, 1830 = Psittacus banksii Latham, 1790.
  • Harrisornis: Dr Ronald Hamlyn Hamlyn-Harris (1874–1953), angielski zoolog, dyrektor Queensland Museum; gr. ορνις ornis, ορνιθος ornithos – ptak[10]. Gatunek typowy: Calyptorhynchus halmaturinus Mathews, 1912.

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[11]:

Przypisy

  1. Calyptorhynchus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. A.G. Desmarest: Dictionnaire des Sciences Naturelles. T. 39. Strasbourg, Paris: F. G. Levrault; Le Normant, 1826, s. 21, 117. (fr.)
  3. R.P. Lesson: Traité d’ornithologie, ou, Tableau méthodique des ordres, sous-ordres, familles, tribus, genres, sous-genres et races d’oiseaux: ouvrage entièrement neuf, formant le catalogue le plus complet des espèces réunies dans les collections publiques de la France. Bruxelles: Chez F.G. Levrault, 1831, s. 179. (fr.)
  4. O. Finsch: Die Papageien, monographisch bearbeitet. Cz. 1. Leiden: Brill, 1867, s. 234, 329, seria: Museum of Comparative Zoology – Biodiversity Heritage Library digitization project. (niem.)
  5. G.M. Mathews. New Genera. „Austral Avian Record”. 2, s. 110, 1913–1915 (ang.). 
  6. F. Gill, D. Donsker (red.): Parrots & cockatoos (ang.). IOC World Bird List: Version 6.4. [dostęp 2017-01-27].
  7. I. Rowley: Family Cacatuidae (Cockatoos). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 4: Sandgrouse to Cuckoos. Barcelona: Lynx Edicions, 1997, s. 271. ISBN 84-87334-22-9. (ang.)
  8. Jobling 2017 ↓, s. Calyptorhynchus.
  9. Jobling 2017 ↓, s. Banksianus.
  10. Jobling 2017 ↓, s. Harrisornis.
  11. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Podrodzina: Calyptorhynchinae Bonaparte, 1853 - żałobnice (wersja: 2015-09-06). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-01-27].

Bibliografia[edytuj]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-01-27]. (ang.)