Platycercus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Platycercus[1]
Vigors, 1825[2]
Przedstawiciel rodzaju – rozella blada (P. adscitus)
Przedstawiciel rodzaju – rozella blada (P. adscitus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Gromada ptaki
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd papugowe
Rodzina papugi wschodnie
Podrodzina papugi wschodnie
Plemię Platycercini
Rodzaj Platycercus
Typ nomenklatoryczny

Psittacus pennantii Latham, 1790 = Psittacus elegans J.F. Gmelin, 1788

Gatunki

zobacz opis w tekście

Platycercus – rodzaj ptaka z podrodziny dam (Loriinae) w rodzinie papug wschodnich (Psittaculidae).

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Australii i na Tasmanii[3].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 25–37 cm; masa ciała 52–175 g; rozpiętość skrzydeł 44–153 cm[4].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

Platycercus: gr. πλατυκερκος platukerkos – szerokoogonowy, płaskoogonowy, od πλατυς platus – szeroki; κερκος kerkos – ogon[5].

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[6]:

Przypisy

  1. Platycercus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J. Vigors. Descriptions of some rare, interesting, or hitherto uncharacterized subjects of Zoology. „The Zoological Journal”. 1, s. 527, 1825 (ang.). 
  3. F. Gill, D. Donsker (red.): Parrots & cockatoos (ang.). IOC World Bird List: Version 6.4. [dostęp 2017-03-01].
  4. N.J. Collar: Family Psittacidae (Parrots). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 4: Sandgrouse to Cuckoos. Barcelona: Lynx Edicions, 1997, s. 376–377. ISBN 84-87334-22-9. (ang.)
  5. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-03-01]. (ang.)
  6. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Plemię: Platycercini Selby, 1836 (Wersja: 2016-09-18). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-03-01].