Cyanoramphus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cyanoramphus[1]
Bonaparte, 1854[2]
Przedstawiciel rodzaju – modrolotka mała (C. malherbi)
Przedstawiciel rodzaju – modrolotka mała (C. malherbi)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd papugowe
Rodzina papugi wschodnie
Podrodzina damy
Plemię Platycercini
Rodzaj Cyanoramphus
Typ nomenklatoryczny

Psittacus pacificus „Forster” = Psittacus zealandicus Latham, 1790

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Cyanoramphus – rodzaj ptaków z rodziny papug wschodnich (Psittaculidae).

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące na Nowej Kaledonii, Norfolk, Lord Howe, Wyspach Antypodów, Nowej Zelandii i Chatham[7].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 20–30 cm; masa ciała 50–113 g[8].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

  • Cyanoramphus (Cyanorhamphus, Cyanorhynchus (gr. ῥυγχος rhunkhos – dziób)): gr. κυανος kuanos – modry, ciemnoniebieski; ῥαμφος rhamphos – dziób[9].
  • Bulleria: Sir Walter Lawry Buller (1838–1906), nowozelandzki prawnik, ornitolog[10]. Gatunek typowy: Platycercus unicolor Lear, 1831.
  • Phippspsittacus: Graeme R. Phipps, australijski awikulturolog i konserwatysta; gr. ψιττακος psittakos – papuga[11]. Gatunek typowy: Psittacus novaezelandiae Sparrman, 1787.

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[12]:

Przypisy

  1. Cyanoramphus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Ch.L. Bonaparte. Tableau des Perroquets. „Revue et Magasin de Zoologie pure et appliquée”. 2e Série. 6, s. 153, 1854 (fr.). 
  3. P.L. Sclater. On the Zoology of New Guinea. „Journal of the proceedings of the Linnean Society”. 2, s. 164, 1858 (ang.). 
  4. A. Newton: A dictionary of birds. London: A. and C. Black, 1893–1896, s. 686.
  5. T. Iredale, G.M. Mathews. Descriptions of new genera. „Bulletin of the British Ornithologists’ Club”. 46, s. 76, 1926 (ang.). 
  6. I.A.W. McAllan, M.D. Bruce: The birds of New South Wales: a working list. Turramurra: Biocon Research Group in association with the New South Wales Bird Atlassers, 1988, s. 45. ISBN 0-958751609. (ang.)
  7. F. Gill, D. Donsker (red.): Parrots & cockatoos (ang.). IOC World Bird List: Version 6.4. [dostęp 2017-03-02].
  8. N.J. Collar: Family Psittacidae (Parrots). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 4: Sandgrouse to Cuckoos. Barcelona: Lynx Edicions, 1997, s. 371–372. ISBN 84-87334-22-9. (ang.)
  9. Jobling 2017 ↓, s. Cyanoramphus.
  10. Jobling 2017 ↓, s. Bulleria.
  11. Jobling 2017 ↓, s. Phippspsittacus.
  12. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Plemię: Platycercini Selby, 1836 (Wersja: 2016-09-18). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-03-02].
  13. a b BirdLife International 2016, Cyanoramphus zealandicus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2017 [online], wersja 2016-3 [dostęp 2017-03-02] (ang.).
  14. BirdLife International 2016, Cyanoramphus ulietanus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2017 [online], wersja 2016-3 [dostęp 2017-03-02] (ang.).

Bibliografia[edytuj]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-03-02]. (ang.)