Psittacula

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Psittacula[1]
Cuvier, 1800[2]
Przedstawiciel rodzaju –  Aleksandretta zielonoszyja (P. calthropae)
Przedstawiciel rodzaju – Aleksandretta zielonoszyja (P. calthropae)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd papugowe
Rodzina papugi wschodnie
Podrodzina papugi wschodnie
Plemię Psittaculini
Rodzaj Psittacula
Typ nomenklatoryczny

Psittacus alexandri Linnaeus, 1758

Synonimy
  • Alexandrinus Braun, Bahr & Wink, 2016[3]
Gatunki

zobacz opis w tekście

Psittacula – rodzaj ptaka z podrodziny papug wschodnich (Psittaculinae) w rodzinie papug wschodnich (Psittaculidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce i Azji[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 29–62 cm; masa ciała 56–258 g[5].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Psittacula: nowołac. psittacula – papużka, od zdrobnienia łac. psittacus – papuga, od gr. ψιττακος psittakos – papuga[6].
  • Alexandrinus: Aleksander Macedoński (456 p.n.e.–323 p.n.e.), król Macedonii, uważa się że sprowadził pierwsze te papugi do Europy[7]. Gatunek typowy: Psittacus krameri Scopoli, 1769.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[8]:

Przypisy

  1. Psittacula, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. G. Cuvier: Leçons d’anatomie Comparée. T. 1. Paris: Baudouin, Imprimeur de l’Institut National des Sciences et des Arts, 1800, s. tab. 2. (fr.)
  3. M.P. Braun, N. Bahr & M. Wink. Phylogenie und Taxonomie der Edelsittiche (Psittaciformes: Psittaculidae: Psittacula), mit Beschreibung von drei neuen Gattungen. „Vogelwarte”. 54, s. 323, 2016 (niem.). 
  4. F. Gill & D. Donsker (red.): Parrots & cockatoos (ang.). IOC World Bird List: Version 7.3. [dostęp 2017-10-10].
  5. N.J. Collar: Family Psittacidae (Parrots). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 4: Sandgrouse to Cuckoos. Barcelona: Lynx Edicions, 1997, s. Długość ciała 29–62 cm; masa ciała 56–258 g. ISBN 84-87334-22-9. (ang.)
  6. Jobling 2017 ↓, s. Psittacula.
  7. Jobling 2017 ↓, s. Alexandrinus.
  8. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Psittaculini Vigors, 1825 (wersja: 2017-03-16). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-10-10].
  9. BirdLife International 2016, Psittacula wardi [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2017 [online], wersja 2016-3 [dostęp 2017-02-26] (ang.).
  10. BirdLife International 2016, Psittacula exsul [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2017 [online], wersja 2016-3 [dostęp 2017-02-26] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-10-10]. (ang.)