Cacatua

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cacatua[1]
Vieillot, 1817[2]
Przedstawiciel rodzaju – kakadu cienkodzioba (C. tenuirostris)
Przedstawiciel rodzaju – kakadu cienkodzioba (C. tenuirostris)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd papugowe
Rodzina kakaduowate
Podrodzina kakadu
Plemię Cacatuini
Rodzaj Cacatua
Typ nomenklatoryczny

Psittacus albus Statius Müller, 1776

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Cacatuarodzaj ptaków podrodziny kakadu (Cacatuinae) w rodzinie kakaduowatych (Cacatuidae).

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Australii[14].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 30–55 cm; masa ciała 300–975 g[15].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

  • Cacatua: malaj. nazwa Kakatúa lub Kakak-túa dla kakadu; pochodzenie malajskiej nazwy jest niejasne; kakatuwah – imadło, w aluzji do potężnego dzioba; „starsza siostra” od kakak – siostra oraz tua – stary, w aluzji dla jej hałaśliwych, siostrzanych zachowań[16].
  • Kakatoe: niderl. nazwa Kakatoe dla kakadu, od malaj. nazwy Kakatúa – kakakdu[17]. Gatunek typowy: Psittacus philippinarum J.F. Gmelin, 1788 = Psittacus haematuropygius Statius Müller, 1776.
  • Plyctolophus (Pluctolophus, Plyctolophys, Plictolophus): gr. πτυκτος ptuktos – składany, od πτυσσω ptussō – składać (por. gr. πλεκω plekō – wyplatać, skręcać; łac. plicatus – składany); λοφος lophos – czub[18]. Gatunek typowy: Psittacus moluccensis J.F. Gmelin, 1788.
  • Plectolophus: gr. πλεκτος plektos – spleciony, skręcony, od πλεκω plekō – splatać; λοφος lophos – czub[19]. Gatunek typowy: Psittacus moluccensis J.F. Gmelin, 1788.
  • Plissolophus: gr. πλισσομαι plissomai – przejść; λοφος lophos – czub[20]. Gatunek typowy: Psittacus moluccensis J.F. Gmelin, 1788.
  • Ducorpsius: epitet gatunkowy Cacatua ducorpsii Pucheran, 1853[21] (adiutant Louis Jacques Ducorps (1858), francuski marynarz, intendent, podróżnik)[22]. Gatunek typowy: Ducorpsius typus Bonaparte, 1857 = Cacatua ducorpsii Pucheran, 1853.
  • Lophochroa: gr. λοφος lophos – czub; χροα khroa, χροας khroas – kolor, wygląd, od χρως khrōs, χρωτος khrōtos – karnacja, cera[23]. Gatunek typowy: Plyctolophus leadbeateri Vigors, 1831.
  • Camptolophus: gr. καμπτος kamptos – elastyczny, zakręcony, od καμπτω kamptō – zginać; λοφος lophos – czub[24]. Gatunek typowy: Psittacus philippinarum J.F. Gmelin, 1788 = Psittacus haematuropygius Statius Müller, 1776.
  • Eucacatua: gr. ευ eu – dobry; rodzaj Cacatua Vieillot, 1817[25]. Gatunek typowy: Psittacus galeritus Latham, 1790.

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[26]:

Przypisy

  1. Cacatua, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. L.J.P. Vieillot. Kakatoés. „Nouveau Dictionnaire d’Histoire Naturelle”. 17, 1817 (fr.). 
  3. G. Cuvier: Lecons d’anatomie comparée. Paris: Baudouin, Imprimeur de l’Institut National des Sciences et des Arts, 1800, s. tab. 2. (fr.)
  4. L.J.P. Vieillot: Analyse d’une nouvelle ornithologie élémentaire. Paris: Deteville, libraire, rue Hautefeuille, 1816, s. 26. (fr.)
  5. A. Bourjot Saint-Hilaire: Histoire naturelle des perroquets. Paris: Chez F. G. Levrault, 1838, s. ryc. 12. (fr.)
  6. Ch.L. Nitzsch: System der Pterylographie. Nach seinen handschriftlich aufbewahrten Untersuchungen verfasst. Halle: E. Anton, 1840, s. 146. (niem.)
  7. C.W.L. Gloger: Gemeinnütziges Hand- und Hilfsbuch der Naturgeschichte. Breslau: A. Schulz, 1841, s. 193. (niem.)
  8. H. Burmeister: Verzeichnis der im zoologischen Museum der Universität Halle-Wittenberg aufgestellten Säugethiere, Vögel und Amphibien. Halle: W. Plötz, 1850, s. 59. (niem.)
  9. Bonaparte 1857 ↓, s. 534.
  10. Bonaparte 1857 ↓, s. 537.
  11. O. Finsch: Die Papageien, monographisch bearbeitet. Cz. 1. Leiden: Brill, 1867, s. 265. (niem.)
  12. C.J. Sundevall: Methodi naturalis avium disponendarum tentamen. Försök till fogelklassens naturenliga uppställnung. Stockholm: Samson & Wallin, 1872, s. 69. (łac.)
  13. G.M. Mathews: The birds of Australia. Cz. 6. London: H.F. & G. Witherby, 1917, s. 169. (ang.)
  14. F. Gill, D. Donsker (red.): Parrots & cockatoos (ang.). IOC World Bird List: Version 6.4. [dostęp 2017-01-29].
  15. I. Rowley: Family Cacatuidae (Cockatoos). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 4: Sandgrouse to Cuckoos. Barcelona: Lynx Edicions, 1997, s. 275–278. ISBN 84-87334-22-9. (ang.)
  16. Jobling 2017 ↓, s. Cacatua.
  17. Jobling 2017 ↓, s. Kakatoe.
  18. Jobling 2017 ↓, s. Plyctolophus.
  19. Jobling 2017 ↓, s. Plectolophus.
  20. Jobling 2017 ↓, s. Plissolophus.
  21. Jobling 2017 ↓, s. Ducorpsius.
  22. Jobling 2017 ↓, s. ducorpsii.
  23. Jobling 2017 ↓, s. Lophochroa.
  24. Jobling 2017 ↓, s. Camptolophus.
  25. Jobling 2017 ↓, s. Eucacatua.
  26. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Plemię: Cacatuini Gray,GR, 1840 (wersja: 2015-09-06). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-01-29].

Bibliografia[edytuj]

  1. Ch.L. Bonaparte. Des observations de M. Emile Blanchard sur les caracteres osteologiques chez les Oiseaux de la famille des Psittacides. „Comptes Rendus Hebdomadaires des Séances de l’Académie des Sciences”. 44, s. 534–539, 1857 (fr.). 
  2. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-01-29]. (ang.)