Przejdź do zawartości

Dereń świdwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Dereń świdwa
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

astropodobne

Rząd

dereniowce

Rodzina

dereniowate

Rodzaj

dereń

Gatunek

dereń świdwa

Nazwa systematyczna
Cornus sanguinea L.
Sp. Pl.: 117 (1753)[3]
Synonimy
  • Swida sanguinea (Opiz, 1852)
  • Thelycrania sanguinea (Fourr., 1868)

Dereń świdwa (Cornus sanguinea L.) – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny dereniowatych. Występuje w całej Europie sięgając na wschodzie po Ural, Kaukaz i Azję Mniejszą w Azji[3]. W Polsce jest gatunkiem dość pospolitym, rzadziej występuje tylko na północnym zachodzie i północnym wschodzie[4]. Bywa uprawiany jako roślina ozdobna.

Morfologia

[edytuj | edytuj kod]
Kwiatostan
Owoce
Liście jesienią
Pokrój
Krzew, niekiedy małe drzewo do 6 m, rzadko do 10 m wysokości. Przewisające pędy łatwo się ukorzeniają, natomiast korzenie tworzą odrosty. Pędy są nagie, zielone do brunatno- a nawet krwistoczerwonych w miejscach nasłonecznionych[5] oraz w stanie bezlistnym[6].
Liście
Naprzeciwległe, pojedyncze i całobrzegie. Blaszki szerokojajowate, o długości od 4 do 8 cm, obustronnie zielone[5], mniej lub bardziej owłosione z obu stron (włoski pojedyncze i dwuramienne)[5][6]. Nerwy boczne łukowate w liczbie 3–4, rzadziej 5 par[5].
Kwiaty
Skupione w płaskich podbaldachach powstających na szczytach pędów. Kwiaty obupłciowe, 4–krotne. Działki kielicha trójkątne. Płatki korony mają 4–7 mm długości[6], są białe, szybko odpadają. Cztery pręciki otaczają krótszą od nich szyjkę słupka. Zalążnia jest dolna (zrośnięta z dnem kwiatowym), dwukomorowa. Dookoła nasady szyjki słupka znajduje się dysk miodnikowy[5].
Owoce
Granatowe lub granatowoczarne, biało kropkowane, kulistawe pestkowce o średnicy 6 mm, z jedną pestką, zwykle dwunasienną. Szypuły owocostanu czerwone[5].

Biologia i ekologia

[edytuj | edytuj kod]
Pokrój

Nanofanerofit[6]. W Europie Środkowej kwitnie w maju i czerwcu, owoce dojrzewają we wrześniu[5]. Zasiedla rozmaite siedliska – zarówno wilgotne (w tym brzegi wód) jak i nasłonecznione zbocza na glebach wapiennych. Rośnie na skrajach lasów i w zaroślach[5]. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla klasy (Cl.) Rhamno-Prunetea oraz zespołu (Ass.) Rhamno-Cornetum sanguinei[7]. Liczba chromosomów 2n = 22[5].

Zmienność

[edytuj | edytuj kod]
Podgatunki

W obrębie gatunku wyróżnia się cztery podgatunki i mieszańca między nimi[3]:

  • C. sanguinea subsp. australis (C.A.Mey.) Jáv. – występuje w południowo-wschodniej Europie od Kaukazu i Grecji po Polskę na północy[3]; rośliny z przylegającymi, dwuramiennymi włoskami[5];
  • C. sanguinea subsp. cilicica (Wangerin) D.F.Chamb. – tylko w Turcji i Syrii[3];
  • C. sanguinea nothosubsp. czerniaewii Grosset
  • C. sanguinea subsp. hungarica (Kárpáti) Soó – Europa Środkowa od Niemiec po Ukrainę, na południu po Włochy i Bułgarię[3]; ma włoski zarówno dwuramienne i przylegające, jak i pojedyncze i odstające[5];
  • C. sanguinea subsp. sanguineapodgatunek nominatywny występujący niemal w całym zasięgu gatunku (tylko na południowym jego skraju ustępuje zupełnie subsp. australis i subsp. cilicica)[3]; ma włoski pojedyncze, odstające[5].
Odmiany uprawne
  • Dereń świdwa 'Compressa' – krzew dorastający do 1 metra wysokości. Liście małe, mocno pomarszczone, koloru ciemnozielonego. Roślina nie kwitnie, jesienią przebarwia się na kolor ciemnorubinowy. Ze względu na małą ekspansywność oraz zwarty pokrój jest polecany do małych ogrodów o ograniczonej przestrzeni a także jako element rabat czy skalniaków. Forma szczepiona tworzy kulistą formę bez potrzeby cięcia[8].

Zastosowanie

[edytuj | edytuj kod]
  • Sadzony jako roślina ozdobna. Zazwyczaj używany jest do rekultywacji skarp, wysypisk i nieużytków, gdyż ma małe wymagania, a za pomocą odrostów korzeniowych szybko się rozrasta[9].
  • Drewno wykorzystywane było w tokarstwie, wyrabiano z niego m.in. cybuchy, laski, biczyska[5].
  • Młode pędy wykorzystywano w plecionkarstwie[5].
  • Owoce są jadalne, ale dopiero gdy całkowicie dojrzeją[9].
  • Dawnej nasiona wykorzystywano do produkcji palnego oleju[5].

Uprawa

[edytuj | edytuj kod]

Może być z powodzeniem uprawiany zarówno na suchej, jak i wilgotnej glebie. Rozmnażany z nasion, przy czym najlepsze wyniki uzyskuje się wydobywając nasiona z owocni od razu po zbiorze i sadząc je przed zimą (najpóźniej do pierwszej połowy października). Bardzo dobrze ukorzeniają się też sadzonki zielne pozyskiwane w czerwcu[10].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-02-28] (ang.).
  3. a b c d e f g Cornus sanguinea L., [w:] Plants of the World online [online], Royal Botanic Gardens, Kew [dostęp 2025-11-16].
  4. Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce, Adam Zając (red.) i inni, Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001, s. 173, ISBN 83-915161-1-3, OCLC 831024957.
  5. a b c d e f g h i j k l m n o Włodzimierz Seneta, Jakub Dolatowski, Dendrologia, wyd. VI, Warszawa: PWN, 2025, s. 631, ISBN 978-83-01-23974-9.
  6. a b c d Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1998, s. 327. ISBN 83-01-14342-8.
  7. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006, s. 141. ISBN 83-01-14439-4.
  8. Dereń świdwa 'Compressa'. www.drzewa.com.pl. [dostęp 2022-08-17]. (pol.).
  9. a b Joachim Mayer, Heinz-Werner Schwegler: Wielki atlas drzew i krzewów. Oficyna Wyd. „Delta W-Z”. ISBN 978-83-7175-627-6.
  10. Jerzy Hrynkiewicz-Sudnik, Bolesław Sękowski, Mieczysław Wilczkiewicz, Rozmnażanie drzew i krzewów liściastych, wyd. 3 popr. i uzup, Warszawa: Wydaw. Naukowe PWN, 2001, s. 467, ISBN 978-83-01-13434-1.