Dieta bezglutenowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dieta bezglutenowa – dieta polegająca na eliminacji z pożywienia produktów zawierających gluten, czyli na wykluczeniu pokarmów z dodatkiem naturalnych bądź przetworzonych zbóż[1]:


Istnieją sprzeczne dane w kwestii wyłączania owsa (aweniny) z diety[2], ponieważ wiele badań wskazuje na jego bezpieczeństwo[3][4]. Owies jest bezpieczny dla 95% pacjentów z chorobą trzewną, gdy nie jest skażony produktami zawierającymi gluten[5].

W leczeniu celiakii zaleca się nieprzerwane stosowanie diety bezglutenowej do końca życia. Zapobieganie chorobie trzewnej polega natomiast na wyeliminowaniu glutenu z diety w wieku niemowlęcym. Należy pamiętać, że wiele gotowych produktów spożywczych dostępnych w sprzedaży może zawierać gluten tylko jako jeden ze składników obecnych w produkcie (na przykład zagęszczacze na bazie skrobi pszennej w jogurtach lub bulionach)[6].

Dieta bezglutenowa może być również korzystna dla zdrowych osób, gdyż osoby na nią przechodzące zaczynają przykładać większą uwagę do zdrowszego odżywiania się, między innymi unikając fast foodów i jedząc więcej warzyw[7].

Zalecenia szczegółowe dotyczące diety bezglutenowej[edytuj]

Niektóre produkty zawierające gluten, niedozwolone w chorobie trzewnej
Niektóre produkty spożywcze dozwolone w chorobie trzewnej

Zgodnie z przepisami obowiązującymi w Unii Europejskiej (Rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) Nr 828/2014 z dnia 30 lipca 2014 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat nieobecności lub zmniejszonej zawartości glutenu w żywności) od 20 lipca 2016 roku określenie słowne „bezglutenowy” wolno stosować na etykietach i w reklamach produktów w przypadkach, gdy zawartość glutenu nie przekracza 20 mg/kg w żywności sprzedawanej konsumentowi końcowemu, zaś produkty o zawartości nie więcej niż 100 mg/kg żywności należy określać jako „produkt o bardzo niskiej zawartości glutenu”.

Przypisy

  1. Jerzy Kruszewski. Celiakia. Od patogenezy do leczenia. „Alergia”. 1/8, 2001. Wydawnictwo Alergologiczne „Zdrowie”. Urszula Samolińska-Zawisza. ISSN 1641-5728. 
  2. Kupper C. Dietary guidelines and implementation for celiac disease. „Gastroenterology”, 2005-04. PMID: 15825119. [dostęp 2014-04-03]. 
  3. Srinivasan U., Leonard N., Jones E., Kasarda DD., Weir DG., O’Farrelly C., Feighery C. Absence of oats toxicity in adult coeliac disease. „BMJ (Clinical research ed.)”. 7068 (313), s. 1300–1301, listopad 1996. PMID: 8942690. 
  4. Holm K., Mäki M., Vuolteenaho N., Mustalahti K., Ashorn M., Ruuska T., Kaukinen K. Oats in the treatment of childhood coeliac disease: a 2-year controlled trial and a long-term clinical follow-up study. „Alimentary pharmacology & therapeutics”. 10 (23), s. 1463–1472, maj 2006. DOI: 10.1111/j.1365-2036.2006.02908.x. PMID: 16669961. 
  5. J. Bai, E. Zeballos, M. Fried, G.R. Corazza, D. Schuppan, M.J.G. Farthing, C. Catassi, L. Greco, H. Cohen, J.H. Krabshuis. Celiac Disease. . [dostęp 2014-03-25]. 
  6. Paweł Walewski. Kęs bez kłosa. „Polityka”. 34 (2617), s. 76–77, 2007-08-25. S.P. Polityka na archiwum.polityka.pl. ISSN 0032-3500. 
  7. Wyborcza.pl. [dostęp 2016-09-27].

Linki zewnętrzne[edytuj]


Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.