Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki
Ilustracja
Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki (2009)
Data i miejsce urodzenia

12 listopada 1962
Wólka Krowicka

Dziedzina sztuki

literatura piękna

Ważne dzieła

Piosenka o zależnościach i uzależnieniach

Nagrody

Nagroda Literacka Gdynia (2006, 2009), Nagroda Literacka „Nike” (2009)

Eugeniusz Tkaczyszyn-Dycki (ur. 12 listopada 1962 w Wólce Krowickiej) – polski poeta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent filologii polskiej na UMCS. Debiutował w „Akcencie” nr 4 z 1989 roku[1]. W latach 1990–2003 współpracował z kwartalnikiem literackim „Kresy”. Od 1991 mieszka w Warszawie, od 1993 jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

Skupieni wokół pisma Ha!art młodzi krytycy poświęcili Tkaczyszynowi-Dyckiemu książkę Jesień już Panie a ja nie mam domu. Eugeniusz Tkaczyszyn Dycki i krytycy.

Jego poezja, łącząca tradycję (m.in. metafizycznej poezji baroku) ze współczesną dykcją, doczekała się wielu recenzji i opracowań. Poeta łączy w swej poezji nie tylko fascynację konceptyzmem, marinizmem, ale także nadaje swym wierszom muzyczność i nacechowanie filozoficzne. Wśród czytelników fascynujących się tą poezją znalazł się także Czesław Miłosz, który osobiście nagrodził poetę.

Poezja Tkaczyszyna-Dyckiego doczekała się także adaptacji. Łódzki „Teatr Napięcie” w 2007 roku wystawił sztukę „Przewodnik dla bezdomnych” (na podstawie zbioru „Przewodnik dla bezdomnych niezależnie od miejsca zamieszkania” oraz twórczości Arthura Rimbauda) z muzyką zespołu „The Homeless Band”.

Jest członkiem kapituły Poznańskiej Nagrody Literackiej.

Utwory[edytuj | edytuj kod]

Poezja[edytuj | edytuj kod]

Proza[edytuj | edytuj kod]

  • Zaplecze, Legnica 2002.

Antologie[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i nominacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. „Akcent” nr 4 z 1989 roku (pdf).
  2. Euganiusz Tkaczyszyn-Dycki we „Free Over Blood. New Polish Series”. [dostęp 2012-09-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-08)].
  3. Laureaci Nagrody Literackiej Gdynia (Onet.pl 7.12.2006). [dostęp 2009-06-16].
  4. Nagroda Literacka Gdynia dla Tkaczyszyn-Dyckiego, Świetlickiego i Poprzęckiej (Wyborcza.pl 15.06.2009). [dostęp 2009-06-16].
  5. Nagroda Nike 2009. nike.org.pl. [dostęp 2015-07-20].
  6. Laureaci | Silesius. silesius.wroclaw.pl. [dostęp 2015-07-15].
  7. Orfeusz – Nagroda Poetycka im. K. I. Gałczyńskiego 2015 – nominowani, www.orfeusz-nagroda.pl [dostęp 2015-12-02] [zarchiwizowane z adresu 2015-12-01].
  8. nominacje do Nagrody Literackiej Nike 2015. culture.pl. [dostęp 2015-07-26].
  9. Nagroda im. Wisławy Szymborskiej, nagrodaszymborskiej.pl [dostęp 2017-04-28] [zarchiwizowane z adresu 2017-04-27] (pol.).
  10. Nike 2017 – nominacje, wyborcza.pl, 18 maja 2017 [dostęp 2017-05-18].
  11. Silesius 2020 – nominacje, silesius.wroclaw.pl [dostęp 2020-06-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Polscy pisarze i badacze literatury przełomu XX i XXI wieku. Słownik biobibliograficzny. Tom 2, wyd. IBL PAN, Warszawa 2014
  • Hasło w Leksykonie Lublin
  • Jesień już Panie a ja nie mam domu. Eugeniusz Tkaczyszyn Dycki i krytycy, pod red. Grzegorza Jankowicza, Kraków 2001.
  • Pokarmy. Szkice o twórczości Eugeniusza Tkaczyszyna-Dyckiego, red. Piotr Śliwiński, Poznań 2012.
  • Krzysztof Hoffmann, Dubitatio. O poezji Eugeniusza Tkaczyszyna-Dyckiego, Szczecin, Bezrzecze 2012.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]